In 1863 werd het Internationale Comité van het Rode Kruis opgericht, op initiatief van Henry Dunant. Datzelfde jaar werd een internationale conferentie belegd en in 1864 werd de eerste Conventie van Genève ondertekend door zestien landen. Dit schilderij toont het moment van ondertekening. Links naast de voorzitter zit J.H. Dunant.

Op 19 juli 1867 tekende Koning Willem III een Koninklijk Besluit tot oprichting van een nieuwe instelling: `Eene Nederlandsche Vereeniging tot het verleenen van hulp aan zieke en gewonde krijgslieden in tijd van oorlog´. In 1895 werd de naam veranderd in: Vereniging Het Nederlandse Rode Kruis.

 

 

"Het Rode Kruis helpt altijd, iedereen, overal". In de 140 jaar van zijn bestaan heeft het Nederlandse Rode Kruis deze uitspraak vele honderden malen waar kunnen maken. De eerste keer dat dit gebeurde was bij de Frans-Duitse oorlog van 1870. Op de foto: het personeel van een noodhospitaal van het Nederlandse Rode Kruis.

 

 

 

 

 

 

 

In de periode tot de Tweede Wereldoorlog was het Rode Kruis niet alleen in Nederland actief. In het buitenland werd hulp geboden bij oorlog op Borneo, op Lombak en in Atjeh in Nederlands-Indië, tussen de Boerenoorlogen in Zuid-Afrika, op de Balkan, in Ethiopië en in Finland.

Minder bekend is de hulp die verleend werd tijdens de pestepidemie op Java. De foto toont enkele leden van de Ambulance naar Java, voor hun vertrek op 23 juni 1914.

 

 

 

 

 

 

 

Het Nederlandse Rode Kruis was goed voorbereid op eerste oorlogsdagen in 1940. Minder goed was het voorbereid op een periode van vijf jaar bezetting.

Niettemin werd in de laatste twee oorlogsjaren en in de periode vlak daarna heel veel hulp verleend bij terugkeer en opvang van repatrianten en bij het lenigen van de nood van een totaal berooide bevolking. Vooral ook door plaatselijke afdelingen. De omstandigheden waren dramatisch.

Na de Tweede Wereldoorlog groeide het Rode Kruis enorm. Het aantal afdelingen verdubbelde, het ledental vertienvoudigde naar 1 miljoen in de jaren 60. Aan de groei werd ook bijgedragen door goed georganiseerde campagnes, waarvoor modern campagnemateriaal werd ontwikkeld. De afgebeelde klokfolder is daar een mooi voorbeeld van.

 

 

 

Een van de constante factoren in de geschiedenis van het Nederlandse Rode Kruis is de voortdurende belangstelling van het Koninklijk Huis voor het Nederlandse Rode Kruis.

De meest in het oog springende persoon daarbij is prinses Juliana. Zij heeft vlak na de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol gespeeld bij het coördineren van het werk van diverse hulpverleningsorganisaties. Op de foto ziet u HKH Juliana aan boord van het vakantieschip 'De Kasteel Staverden'.

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de tweede wereldoorlog groeide niet alleen het aantal leden, afdelingen en vrijwilligers, maar namen ook de taken toe die het Rode Kruis op zich nam. Een kleine greep uit de enorme hoeveelheid: aangepaste vakanties, welfarewerk, telefooncirkels, assistentie bij bloedafname, opvang van asielzoekers en vluchtelingen.

Het Rode Kruis nam ook taken op zich die inmiddels weer zijn afgestoten. Of omdat medisch-technische ontwikkelingen deze overbodig maakten, zoals de hoornvliescentrale en de moedermelkcentrale. Ook maatschappelijke ontwikkelingen zorgden ervoor dat anderen deze taken beter konden vervullen. Voorbeelden zijn de Radiomedische Dienst en hulpverlening langs de snelwegen.

 

 

 

Intussen bleef het Nederlandse Rode Kruis hulp bieden bij rampen. De Watersnood van 1953 was de grootste ramp in vredestijd in Nederland in de twintigste eeuw. Het Nederlandse Rode Kruis was ook hierop goed voorbereid.

In de eerste dagen na de ramp werd hulp verleend bij reddingsacties, evacuaties, voedselvoorziening en opvang. Daarna voorzag het Rode Kruis op grote schaal in de behoefte aan textiel, landbouwgereedschappen en zelfs huizen. Op de foto: Patiënten worden per amfibievoertuig opgehaald van Tholen.

 

 

 

 

 

 

 

In de internationale hulpverlening bleef de noodhulp vooropstaan, zowel bij oorlogen als na rampen. Daarnaast is een meer structurele vorm van hulp ontstaan: de versterking van nationale zusterverenigingen. Zo willen we beter voorbereid zijn op hulpverlening.

Op de foto ziet u de Nederlandse arts dr. Herman Middelkoop in een van de Biafraanse vluchtelingenkampen tijdens de burgeroorlog in Nigeria, 1968.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het Rode Kruis is tegenwoordig hét symbool voor neutrale en onpartijdige hulp aan mensen in nood. Of het nu slachtoffers zijn van een conflict of aardbeving in een ver land, of mensen die het moeilijk hebben in Nederland.

Voor de activiteiten in Nederland zijn 33.000 vrijwilligers verantwoordelijk. Het werk is zeer divers. Wij hebben bijvoorbeeld een tehuis voor ernstig zieke kinderen, vervoeren mensen in een rolstoel, leren minderjarige asielzoekers koken en bezoeken eenzame ouderen. En wij verlenen medische assistentie bij evenementen en in rampsituaties.

Waar het kan, helpen we. Het Rode Kruis helpt onvoorwaardelijk.