Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Blogs Een kijkje in de getroffen gebieden
4 februari 2013 |

Een kijkje in de getroffen gebieden

Ik ben vroeg wakker. En laat me niet kisten door de gestolen laptops. Hulp bieden is het belangrijkste! Vandaag moet ik scherp zijn want we gaan het rampgebied in. Je moet dan oog hebben voor elk detail, om snel een plaatje te schetsen en de prioriteiten van onze noodhulp te bepalen.

Schoonmaken in Chokwe

We rijden eerst naar Chokwe. Tien kilometer voor Chokwe zien we de eerste huizen al onder water staan. Gelukkig kunnen we nog wel over de weg, want die fungeert als een soort dijk. In Chokwe treffen we een enorme ravage in het centrum. Omdat het water ondertussen al wat is gezakt is kan men beginnen met de grote schoonmaak. 

Alleen is alles in de winkels en huizen nat geworden en heel veel goederen zijn hierdoor verwoest. Deze worden letterlijk uit de winkels op straat gegooid en de straten zijn dan ook bezaaid met stapels voedsel, papier en flessen. Met de auto is er geen doorkomen aan. Ik zie veel mensen tussen het vuil lopen om ook nog maar iets van waarde te vinden. Het geeft me een beetje een wild west gevoel, zeker omdat er totaal geen controle is.

Bedorven voedsel gedumpt in uiterwaarden

We rijden door de stad heen en komen bij een uitvalsweg. Daar is het water nog niet weg en heeft het grote gaten in de weg geslagen zodat mensen alleen nog maar met boten tussen Chokwe en de volgende plaats (Guija) kunnen reizen. Ondertussen wordt er druk gependeld tussen de stad met vrachtwagen vol met bedorven voedsel. Dit wordt hier in de uiterwaarden gedumpt waarna het er net zo snel weer wordt uitgevist door de vele mensen die er zo nog iets aan hopen te hebben. We zien nog grote delen van de stad onder water staan, dus het zal nog wel een tijdje duren voordat iedereen veilig terug naar huis kan. 

Erbarmelijke omstandigheden

Nu op weg naar Chiaquelane. Hier vinden we de meeste mensen die uit Chokwe gevlucht zijn onder erbarmelijke omstandigheden. Ze leven hutje mutje onder tentjes gemaakt van zeiltjes. Bij elkaar gehouden door een paar stokken. We zien watervoorzieningen die nauwelijks gevuld zijn met water en daardoor hele lange rijen mensen wachtende op de volgende tank met water. Heel sporadisch zien we een simpele wc. Niet meer dan een snel gegraven gat in de grond met een betonnen plaat erover met een gat erin. Hier zit dan een zeitlje omheen. Vooralsnog moet 1 zo’n WC dienen voor wel meer dan 200 mensen. Dat is geen pretje. 

Tentenkamp van het Rode Kruis

Het Rode Kruis is ook actief en heeft een tentenkamp ingericht. We helpen al in de medische noodvoorzieningen, transporteren de meest zieke mensen naar ziekenhuizen en geven voorlichting. Onze vrijwilligers zijn superdruk. En dan te bedenken dat ook deze mensen zelf slachtoffer zijn van deze ramp! Ook hun huizen zijn overstroomd. En ook zij hebben alle meubels verloren. Het is geen pretje om onder deze omstandigheden te werken en mijn respect groeit dan ook met de minuut. 

Lange dag

Wat een dag. Enorm veel indrukken. Nu moeten we helaas snel terug naar Maputo want onze andere teamleden willen ook graag horen van onze bevindingen. Bij terugkomst geven we een briefing. Het was een lange werkdag van zo´n zestien uur.  

​​​​
uiterwaarden.jpg
Struinen tussen afval, misschien dat er nog iets bruikbaars tussen te vinden is. 


mozambique-vrijwillgers-tentenkamp.jpg
Vrijwilligers van het Rode Kruis helpen waar ze kunnen. Zo zijn ze bijvoorbeeld actief in het tentenkamp.