Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Blogs Merlijn en Paul in Zambia - blog 3
6 november 2014 |

Merlijn en Paul in Zambia - blog 3

Een hobbelige route over de laagvlakte brengt ons bij het plaatsje Ngonjongo. In het regenseizoen is dit gebied een moeras, maar nu is het heel droog. We bezoeken het dorpje om de officiële inhuldiging van de waterpomp bij te wonen.

Al van een afstand zie ik nieuwe toiletten. Ze zijn duidelijk herkenbaar, want de rieten wanden zijn nog licht van kleur. In de bomen wapperen vlaggen, gemaakt van kleden, want ook hier is het feest. Vandaag wordt de pomp in gebruik genomen. Mensen worden hier blij van zoiets simpels als schoon drinkwater. Dat is bijzonder. De dorpsbewoners rennen ons zingend en dansend tegemoet. Ze hebben een liedje geschreven om het Rode Kruis te bedanken voor de hulp die ze hebben ontvangen. De dorpsbewoners klappen, stampen en joelen als het dorpshoofd het kleed van het stalen ros trekt. Eén van de dorpsbewoners heeft van het Rode Kruis een training gekregen om de pomp te kunnen onderhouden. Trots bekijkt hij de nieuwe aanwinst van het dorp van een afstandje. De kinderen dringen om hun eerste glaasje water uit de pomp te krijgen. In een teug drinken ze het hele glas leeg. De meesten komen een paar keer terug om hun plastic mok opnieuw te vullen. Ze vinden het water heerlijk zeggen ze.

Limulunga Primary School Zambia.jpg 

Paul deelde zeep uit aan de allerjongste kinderende op de Limulunga Primary Village School. Om de lachers op zijn hand te krijgen, laat hij de kinderen zien hoe hij zichzelf wast met zeep.  

Handenwassen met een jerrycan

Andere kinderen in het dorp laten ons zien hoe hun nieuwe toilet werkt. Het is een rieten hutje. Bij de ingang hangt een jerrycan die met een draad verbonden is aan de stok die als pedaal dienst doet: een slimme oplossing om niet met elkaars bacteriën in aanraking te komen als je de handen wast. De zeep ligt om dezelfde reden op een houten rekje. De pot is afgesloten met een deksel tegen stankoverlast.

Training op school

De meeste kinderen hebben last van diarree gehad, maar dat is voorbij dankzij de wc's. Een 12-jarig meisje vertelt dat ze door de pijn in haar buik vaak moeilijk kon zitten; in tegenstelling tot een aantal vriendjes en vriendinnetjes kan zij het gelukkig nog navertellen. Voor hen was de kliniek te ver weg, of was er geen geld voor medicijnen. Om meer sterfgevallen door diarree te voorkomen organiseert het Rode Kruis trainingen op scholen samen met de leraren. 's Middags leren de kinderen elkaar met liedjes en toneelstukjes hoe ze kunnen voorkomen dat ze diarree krijgen. Dat klinkt saai, maar de kinderen schateren het uit als één van de kinderen doet alsof hij in de bosjes poept. En de liedjes, met het refrein 'stop diarrhea, stop diarrhea' zijn best swingend. Nu delen 100 kinderen 1 wc. Het Rode Kruis gaat ervoor zorgen dat er meer wc's en handenwasgelegenheden komen.

Ngonjongo in Zambia.jpg 

In het dorp Ngonjongo, Zambia, werd deze dag de waterpomp in gebruik genomen die geplaatst is door het Rode Kruis.

Commercials over hygiëne

Onderweg naar onze volgende afspraak horen we op de radio een spot over diarree. Het Rode Kruis heeft de commercial samen met het lokale radiostation ontwikkeld. Op deze manier wil de hulporganisatie ook de mensen bereiken in de dorpen waar de organisatie niet helpt. Het radiostation heeft Paul Rabbering uitgenodigd om over 3FM Serious Request en zijn bezoek aan Zambia te vertellen. Paul zegt tijdens het studiogesprek erg onder de indruk te zijn van het werk van de lokale Rode Kruis-vrijwilligers die vaak uren moeten lopen om anderen te kunnen helpen. Gelukkig is dit de moeite dubbel en dwars waard, besluit de dj zijn verhaal. Mede dankzij hun werk sterven er minder kinderen aan diarree en dat was precies het doel van de actie van 3FM Serious Request.

Nangoko Primary School.jpg 

Het Rode Kruis bouwde wc's en een handenwasgelegenheid op Nangoko Primary School. Paul wast zijn handen onder toeziend oog van de schoolleiding en Rode Kruis-medewerkers.

Een maaltijd per dag

De tegenstellingen in dit land beginnen ons op te vallen. Op de weg terug rijden we langs een aantal kerken. Marianne Deelder, gedelegeerde van het Nederlandse Rode Kruis in Zambia en Malawi, vertelt dat de meeste Lozi's christelijk zijn, maar tegelijk geloven de mensen in hekserij en kun je de medicijnman een vloek over iemand laten uitspreken. In het stadje waar we verblijven is geen gebrek aan auto's en fietsen. Ook kaarten voor mobiele telefoons zijn verkrijgbaar. Toch zijn deze luxeartikelen voor de meesten hier niet weggelegd. Het kost hen vaak al moeite om een maaltijd per dag te bekostigen.

Meer lezen over de bestedingen van Serious Request 2013.