Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws "Een warm dekentje is niet genoeg"
6 oktober 2015 |

"Een warm dekentje is niet genoeg"

​#Vluchtelingen - Rode Kruis-woordvoerder Iris van Deinse is terug van een bezoek aan het Rode Kruis in Servië waar op dit moment tienduizenden vluchtelingen op doorreis zijn naar West-Europa. “Ik maak me zorgen. Als vluchtelingen buiten moeten blijven slapen in het koude en regenachtige weer, denk ik dat veel mensen erg ziek zullen worden.”

Kindjes.jpg
 De moeder van deze kinderen weet zich geen raad. Ze slapen met zijn allen buiten in de regen.

"Ik heb nog nooit zoveel armoede bij elkaar gezien. De vluchtelingen lopen heel de dag in de regen en hebben geen warme kleding. Ze zijn nat tot op het bot en rillen van de kou. Rode Kruis-vrijwilligers geven hen warme truien, dekens en eten, maar het is lang niet genoeg. Vluchtelingen hebben 's nachts geen dak boven hun hoofd en veel volwassenen en vooral kinderen zijn ziek. Ze slapen buiten in zelfgemaakte, krakkemikkige tenten en sommigen zelfs onder enkel een zeil. Het park naast het busstation van Belgrado is plotseling veranderd in één grote camping, zo lijkt het. Vluchtelingen slapen op bankjes, in tentjes of op de grond. Het regent zo hard in de stad dat de grond waarop ze overnachten modderig is."

"Kijk ik heb blaren"

"Ik kan me niet voorstellen hoe het is om dagenlang buiten in de modder en de regen te slapen. De mensen die ik spreek zijn angstig en ze vragen aan me of ik hen wil helpen want ze weten niet hoe het verder moet. Ik spreek met Shukur Khan een Afgaanse jongen.

Met een grote groep mensen staat Shukur Khan bij het Servische plaatsje Sid in de rij voor de grens van Kroatie. Het is een uur of vijf 's middags, nog even en het wordt donker. Khan heeft net een voedselpakket gekregen van het Rode Kruis. Enkel bepakt met een brood, blikjes vis en vlees en een fles water wil hij de grens over.

Omdat de grens even gesloten is en de grote groep vluchtelingen moet wachten in de kou,  krijgen ze eerst nog een kop thee. Het is koud en regenachtig, maar Shukur staat op slippers. "Ik moet heel veel lopen, kijk, ik heb blaren." De onderkant van zijn voet is beplakt met pleisters. "Ik kom helemaal vanuit Afghanistan, we zijn al heel wat dagen op reis. We lopen erg veel, maar soms kunnen we ook een stukje met de bus. Ik zou graag goede warme schoenen willen, want dit gaat niet goed."

Samen met vrienden, ook uit Afghanistan, is Shukur op de vlucht. "Het leven dat we daar hadden was echt niet normaal, er is zo veel geweld. We wilden niet weg, maar moesten wel." Ook de familie van Shukur is gevlucht, maar hij is hen kwijtgeraakt tijdens de reis. "We zijn op weg naar Denemarken, ik hoop mijn familie daar ook weer te zien, ik mis ze"."

zonder ouders.jpg
 Shukur en vele andere vluchtelingen reizen onder erbarmelijke omstandigheden. Ze hebben nog een lange tocht te gaan.

"Wat mij opvalt is de grote hoeveelheid gehandicapte mensen onder de vluchtelingen. Zij reizen per rolstoel naar West-Europa. Terwijl ik op mijn gympen door een modderig maïsveld nabij de grens van Servië en Kroatië loop zie ik mensen in een rolstoel door de modder manoeuvreren. Ik snap niet hoe ze het volhouden als ik merk dat ik zelf amper overeind blijf staan door de gladde ondergrond. Gelukkig helpen vluchtelingen elkaar door de rolstoelen voort te duwen. Om mij heen doen mensen hun behoeften tussen de maïsplanten. Dat grijpt mij erg aan, want iedereen kan hen zien. Ze kunnen niet anders, er zijn geen toiletten in de buurt, maar het lijkt me echt verschrikkelijk voor hen."

"Over een paar weken is het hier 6 graden onder nul."

"Er is een beeld dat mij het meeste bijblijft. Naast het busstation in Belgrado zie ik 's ochtends vroeg een baby liggen tussen een berg tassen. Ze is gewikkeld in een paarse fleecedeken die nat is geworden van de regen. Het kindje heeft de hele nacht buiten geslapen in de regen. "Help me alsjeblieft! Mijn kind is ziek, ze heeft koorts", smeekt de moeder van de baby als ze naar me toeloopt. Haar ogen stralen een en al wanhoop uit. Ze heeft in totaal 5 kinderen tussen de 0 en 10 en staat er helemaal alleen voor. "We moeten met zijn allen buiten slapen en mijn kinderen hebben het verschrikkelijk koud," zegt ze. Het Rode Kruis helpt deze mensen, maar ze willen zelf ook weer doorreizen. Hun ouders nemen hen dan op de rug en gaan verder met de zware tocht."

baby.jpg
 De onmenselijke situatie waarin de vluchtelingen verkeren wordt desastreus als er niet snel meer hulp komt.

"Ik maak me ernstig zorgen over de vluchtelingen. Deze mensen die enkel rust en veiligheid zoeken hebben ons zó hard nodig en nu nog meer: door de aankomende winter is het weer koud en onstuimig. Over een paar weken is het hier 6 graden onder nul. Het Rode Kruis deelt warme dekens, regenkleding, schoenen en thermosflessen uit, maar er is meer geld nodig om dit te kunnen blijven doen en te zorgen voor warm onderdak. De onmenselijke situatie waarin ze verkeren wordt desastreus voor hen als er niet snel meer hulp komt."

Lees hier nog een indrukwekkende ervaring van Iris van Deinse
 

60 Miljoen mensen op de vlucht 

60 Miljoen mensen wereldwijd zijn op de vlucht voor conflict en geweld in eigen land. Zij hebben huis en haard verlaten, op zoek naar veiligheid voor zichzelf en hun gezin. Al deze mensen hebben dringend hulp nodig. Water, huisvesting, voedsel en medische zorg. Laat ons niet kiezen.

Of geef op Giro 6868, IBAN-nummer NL83 INGB 0000 0068 68 (6 nullen), ten name van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag.