Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws "Het huilen ging over in zingen, de tranen waren op"
1 juli 2015 |

"Het huilen ging over in zingen, de tranen waren op"

​#Ebola - Roel Veltman is als hulpverlener werkzaam in de ebola-behandelcentrum (ECT) in Sierra Leone. Hij maakt heftige dingen mee tijdens zijn missie en moet soms moeilijke beslissingen nemen.

Kenema ETC sim-10-2 1.jpg   "Waarschijnlijk ben ik gewend geraakt aan mijn omgeving hier, waarin zovelen sterven."

"Ze heeft tachtig ademhalingen per minuut en dit zijn geen gewone ademhalingen. Ze lijken meer op die van iemand die net de marathon heeft gelopen. Het prachtige meisje in het ebola-behandelcentrum is denk ik hooguit vier of vijf maanden oud en helaas besmet geraakt met ebola. Haar moeder huilt heel hard als ik haar baby ga wegleggen. Ik moet me houden aan de protocollen rondom ebola, en daarom moet ik de baby meteen in een lijkzak doen.

Ik voel me schuldig

Het liefst zou ik het meisje laten liggen en haar moeder troosten, een bekertje water geven en een arm om haar heenslaan. Ik raak een beetje in de knoop met mijn gevoel, maar ik moet me nu eenmaal aan de regels houden. Inmiddels ligt de moeder te huilen in foetushouding. Dan gaat haar gehuil over in zingen. Ik denk dat haar tranen op waren. Ik denk dat er niemand op dit moment meer verdriet heeft dan zij. 

Mijn collega heeft me gevraagd of ik het kindje wilde zeggen dat er een speciaal plekje voor haar in de hemel is als ik haar naar het mortuarium zou brengen. Dit kan ik helaas niet, want ik geloof niet in de hemel. Ik voel me er schuldig over, maar ik voel me nog schuldiger over het feit dat ik niet heel erg ontdaan ben over het sterven van de baby. Een paar collega's van mij herkennen dit gevoel wanneer ik het met ze bespreek. Waarschijnlijk ben ik gewend geraakt aan mijn omgeving hier, waarin zovelen sterven.

Kenema ETC sim-1-2.jpg      "In westerse landen zouden we drie stappen terug moeten doen en in derdewereldlanden drie stappen vooruit."

Niemand komt op bezoek

Later die week haal ik een kleine jongen uit de ambulance. Hij rilt van angst en huilt. Wanneer ik met mijn witte pak en groene handschoenen naar hem toe loop om hem vast te pakken, begint hij te krijsen. Ik moet dit wel doen, want ik ben bang dat hij anders wegloopt. Al snel wordt hij iets rustiger, zodat ik hand in hand met hem door het ETC kan lopen. In de daaropvolgende drie dagen komt niemand het jongetje bezoeken. Hij sterft alleen. Dit lot deelt hij met veel mensen in Sierra Leone. Óf je leeft intens met de mensen die belangrijk voor je zijn. Óf je sterft alleen, omdat je toevallig ebola hebt.

De missie is heel bijzonder maar ook zwaar. Ik zie dat het niet eerlijk is verdeeld op deze planeet. In westerse landen zouden we drie stappen terug moeten doen en in derdewereldlanden drie stappen vooruit. Toch creëren we samen iets waardevols tijdens deze gigantische nasleep: verbondenheid met elkaar."

Doneer en steun

Help mee het ebola-virus te bestrijden. Het IBAN nummer behorend bij giro 6868 is NL83 INGB 0000 0068 68, ten name van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag en onder vermelding van ebola.