Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws "Het lijntje tussen overleven en overlijden is flinterdun"
7 mei 2015 |

"Het lijntje tussen overleven en overlijden is flinterdun"

#NLhelptNepal - In de kliniek in Dhunche ziet Merlijn Stoffels met eigen ogen de ernstige verwondingen als gevolg van de aardbeving. Als hij de terugweg naar Kathmandu geconfronteerd wordt met de lichamen van jonge mensen die de aardbeving niet hebben overleefd, komt de ramp ineens heel dichtbij.  

IMG_9448.JPG
Een oudere man is zijn vinger kwijtgeraakt. Hoe het komt, weet hij niet.  

"In de kliniek van Dhunche spreken we mensen die gewond zijn geraakt door de aardbeving. Een vrouw met een verband om haar enkel doet geëmotioneerd haar verhaal. 'De stenen vlogen in de rondte. Het voelde alsof ons dorp gebombardeerd werd. Een van die stenen kwam op mijn voet terecht.' Dagenlang moest ze lopen om Dhunche bereiken. Een goed besluit, vindt de arts, anders was ze waarschijnlijk haar been kwijtgeraakt of zelfs overleden ten gevolge van de ontsteking. De vrouw heeft waarschijnlijk een botinfectie bij haar voet en heeft langdurige behandeling nodig om te genezen. Hetzelfde geldt voor een man met een verband om zijn hoofd. Hij is gewond geraakt door een steen op zijn hoofd. De arts maakt het verband los om de wond schoon te maken. Onbehandelde hoofdwonden zijn volgens de arts levensgevaarlijk.

Aardverschuiving

Een wat oudere man met een verband om zijn hand blijkt een vinger kwijtgeraakt tijdens de aardbeving. Hoe het gebeurd is, weet hij niet. Hij was op dat moment op het land aan het werk. Ook hij moest uren lopen om Dhunche te bereiken. Zijn kleren waren doordrenkt met bloed toen hij aankwam in het dorp. Een andere vrouw vertelt dat haar dorp verwoest werd door een aardverschuiving. Veel dorpsgenoten bezweken in de modderstroom. Veel van de gewonden hebben nog geen arts gezien. Zijzelf heeft het overleefd, omdat ze achter een boom bescherming zocht tegen de modderstroom.

IMG_9413.JPG 

 Rode Kruis-hulpveleners zijn druk bezig met het uitdelen van hulpgoederen.  

Bergbeklimmers

Onderweg terug naar Kathmandu per helikopter maken we een tussenlanding om de Israëlische soldaten op te halen die afgelopen week hebben gezocht naar overlevenden in dit berggebied. Hun missie stopt vandaag, ruim een week na de ramp. De kans op het vinden van overlevenden is inmiddels te klein geworden. De soldaten tillen het lichaam van een Nepalese bergbeklimmer in het toestel. Zijn rugzak en wandelstok zijn met een touw bevestigd aan de draagplank en op de witte lijkenzak is de naam van de overleden man geschreven. Er is nog geen contact geweest met de ouders van deze man, vertellen de soldaten. In het gebied is ook een aantal Duitse bergbeklimmers omgekomen. Hun lichamen zijn al eerder opgehaald. De overleden bergbeklimmer ligt vlak voor mijn voeten op de grond. Ineens komt de ramp heel dichtbij. Ik ben blij als ik het toestel mag verlaten.

Later die avond bekijk ik op internet de reportage van EenVandaag over het zwaar getroffen dorpje Sankhu op een paar uur rijden van Kathmandu. De televisieploeg wilde verslag doen van de hulpgoederen die worden uitgedeeld. Ik was erbij toen het gefilmd werd, maar nu ik de beelden terugzie, dringt de enorme verwoesting pas echt tot me door. Tegelijkertijd zie ik op tv bij de BBC een reportage over het populaire bergbeklimmersdorp Langtang. Het dorp is door een aardverschuiving volledig bedolven onder de modder. Alleen de bovenste verdieping van een hotel is nog te zien. Dit is onwerkelijk.

IMG_1075.jpg
 In Nepal is de lijn tussen overleven en overlijden flinterdun. 

'We zijn alles kwijt', zegt een dorpsbewoner die in paniek is. De BBC-verslaggever vertelt dat er tot nu toe 52 lichamen zijn geborgen in het dorp en dat de meesten van hen voor een vakantie in Nepal waren. 'Deze jonge vrouwelijke toerist werd vandaag gevonden', vervolgt hij zijn verhaal, terwijl de kijkers een lichaam voorbijgedragen zien worden. De verslaggever is duidelijk geëmotioneerd. Ook mij wordt het allemaal teveel. In Nepal is de lijn tussen overleven en overlijden flinterdun. Bijna waren we vandaag, onderweg terug naar Kathmandu, ook in Langtang geland om overledenen op te halen. Maar omdat het bijna donker was, werd daar toch vanaf gezien. Als ik deze beelden zie, dan ben ik bij dat me dit bespaard is gebleven."

 

Lees ook de andere blogs van Merlijn in Nepal

​​07mei "Dit is pas het begin - de wederopbouw moet nog beginnen"

06 mei "Gewonden bereiken het ziekenhuis na dagen strompelen"

03 mei "Nepal heeft enorme behoefte aan meer hulp"

01 mei "Nepalezen snakken naar onderdak en water"

30 apr "Papa help me, papa help me"

29 apr “Grote rampen zijn niet met elkaar te vergelijken”

28 apr "Overal lopen huilende mensen"

27 apr ''De kans dat we mensen levend vinden wordt met de dag kleiner"

26 apr Merlijn in Nepal - Blog 1