Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Interview met Palestijnse moeder van vier kinderen
19 augustus 2014 |

Interview met Palestijnse moeder van vier kinderen

​​We zien de beelden op televisie. Lezen verhalen in de krant. Van onschuldige burgers in de Gazastrook die worden beschoten. Gelukkig kunnen de meeste mensen hier in Nederland zich niets voorstellen bij de onbeschrijfelijke angst die zich van je meester moet maken als je plotseling in een bommenregen terecht komt.

Het verhaal van Rida 

Lees hier het verhaal van Rida Abou Assi, 24-jarige weduwe en moeder van een arm gezin. Toen haar man 2 jaar geleden overleed, stond Rida ineens alleen voor de zorg over haar 4 kinderen tussen 3 en 9 jaar oud.  Ze woonden in Bani Suhayla, ten oosten van de stad Khan Younis in Gaza. ​

Rida had het nooit voor mogelijk gehouden dat ze in een situatie zou belanden die nog traumatischer was dan de dood van haar echtgenoot. Tot ze afgelopen maand stond te koken en ze uit het niets overal om zich heen knallen hoorde. Zonder enige waarschuwing of aanwijzing vooraf waren zij en haar omgeving middelpunt van een aanval waarbij vele Palestijnen gewond raakten of zelfs overleden.

"De angst sloeg me om het hart. Mijn arme kinderen; als er maar niks met hen zou gebeuren! We hoorden oorverdovende knallen en de kinderen waren doodsbang. Ik hield ze zo dicht mogelijk tegen me aan terwijl ze huilden en schreeuwden. Ik had geen idee wat ik moest doen en ik kon ook met niemand overleggen omdat ik alleen ben. Ik probeerde ze te kalmeren, maar de bommen bleven maar komen en de kindjes waren in alle staten. Uiteindelijk zijn we geknield in een hoekje van de kamer gaan zitten. Met mijn armen probeerde ik hun hoofdjes te beschermen. Ik denk dat we minstens een half uur zo hebben gezeten."

Op de een of andere manier is het Rida toch gelukt om tussen de bedrijven door de alarmcentrale van de Palestijnse Rode Halve Maan (PRCS) te bellen. Ze legde haar situatie uit en smeekte om hulp. Al na een paar minuten kwam er een ambulance van PRCS aangereden; de bommenregen trotserend. De hulpverleners hielpen haar samen met haar kinderen in de auto en brachten hen naar een veiliger plek. Weg van die plek van dood en verderf.

"Het is met geen woorden te beschrijven hoe opgelucht ik was toen ik de sirenes hoorde" zegt Rida. "Een uur later, terwijl we met tientallen andere families in een schoolgebouw in Khan Younis opgevangen werden, werd me verteld dat er een bom op mijn huis was gekomen en er echt helemaal niets van onze woning over was. Het besef dat we allemaal dood waren geweest als we niet zo snel door de ambulancemedewerkers werden opgehaald, hakte er wel in. Ik dank god op mijn blote knieën dat ze er op tijd waren en ons leven hebben gered."

Sindsdien wonen Rida en haar kinderen in het schoolgebouw in Khan Younis. Samen met nog vele andere mensen wachten ze geduldig op een andere oplossing voor huisvesting. "Het is echt geen pretje hier. We lieten alles achter omdat we zo plotseling moesten vluchten. We hebben onze kleren, foto's en alle persoonlijke spullen in ons huis gelaten. En dat is nu allemaal weg", zegt Rida. "Maar", voegt ze er meteen aan toe, "de hulp van PRCS maakt het dagelijkse leven hier wel dragelijk. Ze zorgen voor voedsel, water, matrassen en psychologische hulp voor de kinderen. We houden het wel uit tot we een nieuw huisje hebben gevonden en we weer aan onze toekomst kunnen bouwen."​

Steun onze hulpverlening

Het Rode Kruis heeft een girorekening voor Gaza geopend. Wil je ons helpen te zorgen dat slachtoffers zoals Rida opgevangen kunnen blijven worden? En dat de broodnodige ambulances kunnen blijven rijden? Doneer dan nu!​

​​