Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Merlijn in Congo - blog 6
16 december 2015 |

Merlijn in Congo - blog 6

“Wat een explosie van vreugde wanneer het hele dorp uitloopt en zingend en dansend hun verloren kroost met tranen in de ogen in de armen sluit.”

 

#SR15 - Persvoorlichter Merlijn Stoffels reist voor 3FM Serious Request 2015 naar de Democratische Republiek Congo, waar een langslepend conflict de toekomst van veel jongeren ondermijnt. 'Vluchten of blijven, wat is beter voor een kansrijke toekomst?', vroeg Merlijn zich op de heenreis af. Op deze laatste dag weet hij het antwoord.

merlijn blog 6 foto 1.jpg 

Prachtig uitgedost verwelkomen deze vrouwen de verloren zoon. (foto: Rode Kruis)

 

“We rijden door een heel mooi groen bergachtig gebied naar het dorpje Walungu, zo'n 2,5 uur van Bukavu. Ik heb inmiddels heel wat landen gezien in de wereld gezien, maar dit gebied staat qua schoonheid hoog op mijn lijstje. Ook de mensen zien er keurig uit. De kinderen met hun hagelwitte schooluniformen en de volwassenen met kleurrijke kleding. Ik vind het altijd zo bijzonder dat ondanks de bittere armoede en modderige leefomgeving ze er toch zo netjes uit blijven zien. ‘Dat is soms hun enige trots’, zegt een hulpverlener als ik dat opmerk.”

Mooi en gevaarlijk

“We zijn onderweg naar een 18-jarige ex-kindsoldaat, die sinds een paar maanden herenigd is met zijn familie. Hij woont met zijn familie in huizen gebouwd van modder. Ze wonen op een berg en hebben daardoor een prachtig uitzicht. ‘Het was een enorm feest’, vertelt de Rode Kruis hulpverlener die de jongen naar zijn ouders bracht. De jongen rende naar zijn huis toe, toen ze aankwamen in het dorp. Eerst waren er tranen, maar daarna begon iedereen te dansen en zingen. ‘Dit zijn de mooiste momenten van mijn werk’, vertelt de hulpverlener stralend. Hij laat me een filmpje ervan zien op zijn telefoon. Soms is het werk ook gevaarlijk. Bij een andere hereniging werden ook de hulpverleners gegijzeld en geïntimideerd door een groepering. Gelukkig wisten ze uiteindelijk de strijders te overtuigen om ze vrij te laten.”

Ontvoerd

“De jongen die we nu bezoeken heeft niet gekozen om zich aan te sluiten bij een groepering. Hij zocht naar werk bij een nabijgelegen goudmijn, maar werd onderweg ontvoerd door een gewapende groepering. Jarenlang werd hij gedwongen om de lijfwacht te zijn van een van de leiders. Dat was levensgevaarlijk. De twee jaar dat hij bij de groep zat, zag hij veel mensen om het leven komen bij gevechten. Ontsnappen was niet mogelijk. ‘Van de ene op de andere dag was hij weg’,  vertelt zijn moeder ons. ‘Ik dacht dat ik hem nooit meer terug zou krijgen, maar toen ineens kwam het bericht van het Rode Kruis dat hij nog in leven was.’ Ze kon het bijna niet geloven. De groepering hief zichzelf op en liet zich ontwapenen. De jongen mocht na twee jaar eindelijk naar huis, terug naar zijn familie.

 

merlijn blog 6 foto 2.jpg 

De warmte waarmee zijn moeder en dorpsgenoten hem ontvangen, helpt hopelijk de psychische wonden van deze 18-jarige ex-kindsoldaat te helen. (foto: Rode Kruis)

 

Voor de hereniging mogen de ex-kindsoldaten iets kiezen waarmee ze hun toekomst kunnen opbouwen, want vaak is de armoede de reden dat ze zich bij een groep aansluiten. Sommige kinderen kiezen een cursus. Anderen kiezen meer praktische dingen zoals zaden, gereedschap of spullen om een winkel te beginnen.”

Geit en varken

“Ook economische gezien was het gemis van de zoon een groot probleem voor de familie. Voor zijn vertrek hielp hij mee op het land, waardoor het gezin net genoeg geld had om te overleven. Toen hij weg was kwamen ze handen tekort om het werk te doen en hadden dus te weinig inkomsten. Nu gaat het weer bergopwaarts met de familie. De jongen koos voor een geit en varken als ondersteuning van het Rode Kruis. Daardoor kan hij nu de schoolkosten voor zijn zusjes en broertjes betalen. Vol trots laat hij zijn huis zien, die hij zelf aan het bouwen is van klei en takken. Ook heeft hij een grote kuil en een soort afwateringssyteem gegraven, waardoor de familie niet meer zoveel last heeft van overstromingen.

 

merlijn blog 6 foto 3.png 

"Je kunt merken dat de stoere, gespierde, maar ook verlegen jongen geliefd is. Niet alleen bij zijn familie, maar in het hele dorp. Hij hoopt nooit meer zijn dorp en zijn nieuwe huis te hoeven verlaten." (foto: Rode Kruis)

 

"Onderweg terug in de auto vragen de Congoleze collega’s om te vertellen over de 3FM Serious Request campagne. Ze vinden het een prachtige actie en drukken me op het hart om in Nederland vooral te benadrukken dat deze kinderen en jongeren eigenlijk heel weinig nodig hebben, om hun leven weer op te kunnen bouwen.”


Vluchten of blijven?

“In het begin van mijn blogs stelde ik mezelf de vraag of slachtoffers van het conflict beter af zijn in Congo dan in Nederland. Het aanhoudende geweld en de bittere armoede maken het leven daar zwaar, maar toch is er hoop. Ik heb gezien dat jongeren met een beetje hulp erin slagen om hun leven weer op te bouwen. De gezinsherenigingen van ex-kindsoldaten en jongeren die op de vlucht hun ouders zijn kwijtgeraakt gaven voor mij de doorslag. Steeds weer zag ik een explosie van vreugde waarbij het hele dorp uitloopt en al zingend en dansend hun verloren kroost met tranen in ogen in hun armen sluit. Ik kan dan niet anders dan concluderen dat ze te midden van de warmte en veiligheid van hun gezin en dorp het beste af zijn.

 

De afgelopen week heb ik heel wat slachtoffers van geweld gesproken, zoals kindsoldaten, kinderen en jongeren met protheses, wezen. Een ding hebben ze allemaal gemeen; ze hebben een droom voor de toekomst. Hoe mooi is het als we met z'n allen kunnen helpen om zoveel mogelijk van deze dromen uit te laten komen.”

 

Dit is het zesde en laastste blog van Merlijn over zijn bezoek aan Congo. Lees ook Merlijn's 1e, 2e, 3e​ en 4e blog

Keep them going​​​​​​​​​​!

3FM Serious Request 2015 zet zich in voor de generatie van de toekomst in oorlog en conflictgebieden: kinderen en jongeren die leven onder de meest extreme omstandigheden en daardoor weinig kans hebben op scholing en ontwikkeling. Zij zijn de stille slachtoffers van de oorlog. Geef ze een toekomst. Keep them going!