Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws "Gewonden bereiken het ziekenhuis na dagen strompelen"
6 mei 2015 |

"Gewonden bereiken het ziekenhuis na dagen strompelen"

#AardbevingNepal - In zijn achtste blog over Nepal reist Merlijn Stoffels per transportheli mee naar een hooggelegen dorp in de Himalaya. Vanuit de lucht lijkt het gebied nauwelijks geschonden. Eenmaal aangekomen in het dorp Dhunche blijkt ook daar de ellende compleet.

MerlijnBlog8Foto1.jpg 

Rode Kruis-hulpverleners zijn hard bezig hulpgoederen uit te delen in Dhunche.

"Een enorm lawaai en dan is het zover. De helikopter stijgt op. Samen met NOS-verslaggever Marieke de Vries ben ik onderweg naar Dhunche. Een bergdorp hoog in de Himalaya waar het Rode Kruis een noodhospitaal gaat neerzetten om de stroom gewonden door de aardbeving te kunnen behandelen. Marieke zal zelf moeten filmen, want voor de cameraman is geen plek in de helikopter. Even is het nog spannend of wij wel mee kunnen, want het toestel zit tjokvol met materiaal om de kliniek te kunnen opbouwen. Eigenlijk is het maximale laadgewicht al overschreden, maar na wat rekenen, besluit de piloot van de Indiase militaire helikopter om ons toch mee te nemen. Stoeltjes zijn er niet, dus we zitten op de ijzeren dozen waarin de medicijnen zijn opgeborgen.

Enige remedie 

Ik kijk naar buiten en zie Kathmandu onder mij voorbij glijden. Grote delen van de stad lijken niet getroffen door het natuurgeweld. Schijn bedriegt, weet ik uit de ervaring van de afgelopen dagen. In de muren blijken toch vaak scheuren te zitten, waardoor de huizen onbewoonbaar zijn geworden. Afbreken en opnieuw opbouwen is de enige remedie. In de verte zie ik de grootste en hoogste bergketen ter wereld opdoemen, de Himalaya. We vliegen langs besneeuwde bergtoppen, groene valleien, watervallen en grillige bergpassen. Wat een natuurschoon. Dit gebied is het Mekka voor bergbeklimmers. Je zou bijna vergeten dat zich in dit land een ramp heeft voltrokken.

 MerlijnBlog8Foto2.jpg

Van heinde en ver komen de gewonden naar Dhunche, soms na dagenlang bloedend strompelen.

Als we even later over volledig verwoeste dorpjes vliegen, word ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Door de aardbevingen zijn er aardverschuivingen geweest die voor veel schade hebben gezorgd. Bomen op de berghellingen zijn door de alles verwoestende modderstroom geknakt als luciferhoutjes. Autowegen zijn van de kaart geveegd en hele dorpen van de aardbodem verdwenen. Grote delen van dit gebied zijn daardoor alleen nog maar per helikopter bereikbaar. Het is me in één klap duidelijk waarom het zo moeilijk is om in dit onherbergzame gebied snel de hulp te kunnen bieden die zo keihard nodig is.   

Ziekenhuis ingestort

Als we landen in Dhunche, midden in de Himalaya op 2.030 meter hoogte, zien we dat ook daar de verwoesting enorm is. Militairen komen aangerend om de lading zo snel mogelijk te lossen. Op de start- en landingsbaan staan dozen met voedsel en andere hulpgoederen opgestapeld. Er is inmiddels een luchtbrug met helikopters gecreëerd vanuit Kathmandu om de verafgelegen dorpen en hikerhutten te kunnen bereiken. Op de heenweg nemen ze hulpgoederen mee en op de terugweg de gewonden en de lichamen van de mensen die de ramp niet overleefd hebben. Tot overmaat van ramp is in dit regionale hoofdstadje met zo'n 2.535 inwoners ook nog eens het ziekenhuis ingestort.

MerlijnBlog8Foto3.jpg 

 In Dhunche heeft het Rode Kruis inmiddels een tentenkampje neergezet voor gewonden en de mensen die hun huis zijn kwijtgeraakt.

Van heinde en ver komen de gewonden naar Dhunche, soms na dagenlang bloedend strompelen. Maar de medische faciliteiten zijn beperkt. Daarom zijn Rode Kruis-hulpverleners druk in de weer met de opbouw van het veldziekenhuis om de gewonden zo snel mogelijk te kunnen helpen. 'Het einde is nog niet in zicht, maar ik blijf zo lang het nodig is', zegt de Canadese teamleider Hossam Elsharkawi. De arts die gespecialiseerd is in hulpverlening in hooggelegen gebieden en tropische geneeskunde is uiterst bezorgd over de situatie van de gewonden. 'Er zijn dorpen rond Dhunche waarmee we nog geen contact hebben gehad. De komende dagen gaan we met het medische team proberen de getroffen dorpjes te voet, met de brommer, of met helikopters te bereiken. We moeten er snel naartoe, anders is het te laat.'

In Dhunche heeft het Rode Kruis inmiddels een tentenkampje neergezet voor gewonden en de mensen die hun huis zijn kwijtgeraakt. Zodat ze na alle ellende niet ook nog eens in de regen en kou hoeven te slapen. Een groepje kinderen kijkt nieuwsgierig toe als we door het dorp lopen. We groeten namaste, 'hallo' in het Nepalees, en houden onze handen tegen elkaar. De kinderen beginnen ondanks alles te lachen en roepen terug in koor namaste."

 

Lees ook de andere blogs van Merlijn in Nepal:

07 mei "Dit is pas het begin - de wederopbouw moet nog beginnen"

07  mei Het lijntje tussen overleven en overlijden is flinterdun"

03 mei "Nepal heeft enorme behoefte aan meer hulp"

01 mei "Nepalezen snakken naar onderdak en water"

30 apr "Papa help me, papa help me"

29 apr “Grote rampen zijn niet met elkaar te vergelijken”

28 apr "Overal lopen huilende mensen"

27 apr ''De kans dat we mensen levend vinden wordt met de dag kleiner"

26 apr  Merlijn in Nepal - Blog 1