Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Overstromingen Mozambique: een onzekere toekomst voor laatste kampbewoners
26 maart 2013 |

Overstromingen Mozambique: een onzekere toekomst voor laatste kampbewoners

 

In januari overstroomden grote gebieden in het zuiden van Mozambique. Bijna een kwart miljoen mensen zochten hun toevlucht in opvangkampen. Inmiddels is het grootste deel weer terug naar huis gekeerd. Om langzaam maar zeker hun beschadigde leven weer op te pakken. Zesduizend mensen verblijven nog in kampen. Onzeker over hun toekomst.

 

Plunderaars

Van een afstandje observeert Luis de families terwijl ze de trucks inladen die hun terug naar huis brengen. Naar Chokwe, 30 kilometer vanaf het opvangkamp Chaqualene. Een kaartje voor de truck kost 3 dollar. Geld dat Luis niet heeft. Hij mist beide benen. Wadend door het water heeft zijn zoon hem uit huis geëvacueerd door hem op zijn schouders te dragen. Sindsdien woont Luis in het tentenkamp. “De kracht en hoeveelheid water hebben vast en zeker mijn huis vernield. Ik denk niet dat er nog iets gespaard is gebleven, wat niet door plunderaars is meegenomen”, vertelt hij.

Als hij het geld had, zou Luis graag naar huis terugkeren waar hij werkt als schoenmaker. Dan kon hij geld verdienen voor de wederopbouw van zijn huis en inkomen. In plaats daarvan, wacht hij in het kamp, met niets omhanden. En met hem vele anderen.

Tenten van katoen en plastic

Vergeleken met velen, heeft Luis het geluk had dat hij een tent heeft kunnen bemachtigen. Onderdak was direct een groot probleem, toen na de overstromingen meer dan 50.000 mensen in het kamp terechtkwamen. En het blijft een probleem. Mensen maken zelf tenten van katoenen doeken en plastic, vastgebonden aan bomen. De hoofdweg naar Chokwe wordt op die manier druk bewoond. Langs de rand van de weg koken, slapen en leven families in de open lucht.

Arleta is een van hen. Ze slaapt op een bamboemat onder een boom. Na de overstromingen arriveerde ze hier. “Ik heb alleen meegenomen wat ik kon dragen. Mijn kinderen”, vertelt de jonge vrouw. “Een droeg ik op mijn rug, de ander in mijn armen.”

Veilig

Getraumatiseerd door het natuurgeweld, wil ze niet terug naar haar dorp. Ze is bang voor nieuwe overstromingen. “Hier voel ik me veilig. Ik ben wel teruggegaan naar Chokwe, maar schrok van de vernielingen. Beelden van het krachtige water kwamen direct terug. Hier, in Chaqualene kan het water niet bij me komen.” 

De bewoners van kamp Chaqualene zeggen dat hun enige zekerheid de onzekerheid is. Veel hulp gaat naar de getroffen gebieden. Waar mensen hun bestaan weer opbouwen.  De kampbewoners zijn nog een stap verder van huis. Pas als ze verzekerd zijn van hun eerste levensbehoeften, kunnen ze zich richten op herstel en de toekomst.