Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws "Twee begrafenissen per dag is best heftig"
25 maart 2015 |

"Twee begrafenissen per dag is best heftig"

#Ebola - Hulpverlener Willeke Gerritsen is weer veilig thuis. Ze blikt met ons terug op de vier weken dat ze in het Kono Ebola Treatment Centre (ETC) verbleef. Eén tragische gebeurtenis zal ze nooit vergeten.

akebola17.JPG  

 Af en toe maakte ik twee begrafenissen op een dag mee en dat was best heftig. Als hulpverlener moet je proberen hiermee om te gaan. (Foto: Arie Kievit)

"Zondag sliep ik de hele dag. Zó moe was ik na die indrukwekkende tijd in Kono. Het was mijn eerste missie voor het Rode Kruis. Ik ben met een goed gevoel naar huis gegaan, hoewel ik best emotionele momenten heb meegemaakt.

Familiesituatie

Ik zat in een klein team met vijf Sierra Leonese en twee internationale collega's. De samenwerking verliep erg prettig. Mijn werk in het low-riskgedeelte duurde van acht uur 's ochtends tot vijf uur 's middags. Daarna ging ik meestal eten en slapen omdat ik geen puf meer had om nog wat te ondernemen. De hitte maakte me moe. Het kon overdag wel veertig graden zijn. Hulpverleners in het high-riskgedeelte stonden te soppen in hun pak. Ikzelf hoefde in het low-riskgedeelte gelukkig geen pak aan, toch was het nog steeds erg warm.

Lokale taal

De opname in een behandelcentrum heeft een grote impact op zowel de patiënt als familieleden. Overdag voerde ik veel gesprekken met patiënten. Meestal over de familiesituatie en over de persoon zelf. Met Engels kwam ik niet ver. Mensen kijken je beleefd aan, maar ze begrijpen niet waar je het over hebt. De nationale collega's hielpen me met de taal, omdat zij of de lokale taal van Kono of Krio spreken, de meest gesproken taal in Sierra Leone.

Gesprekken met kinderen

De gesprekken met kinderen vond ik het lastigst. Aan een driejarige kun je niet goed uitleggen waarom hij zijn moeder niet mag aanraken. Ze mag zelfs niet dicht bij hem in de buurt komen. De enige manier om te communiceren met haar kind is door over hekken heen te praten.

 

 

 

Knuffels inleveren

Niet alleen met kinderen was praten soms moeilijk. Tijdens het desinfecteren van huizen van ebola-patiënten verbrandden we een hoop spullen. Een man weigerde zijn winterjas af te staan. Zijn testen op ebola waren negatief en hij had net een happy shower gehad. Vanwege besmettingsgevaar kreeg hij nieuwe kleding en moest zijn oude kleding, dus ook zijn winterjas, afstaan. Dit kledingstuk was te waardevol voor hem omdat hij er veel spaargeld aan had uitgegeven. Van het Finse Rode Kruis hebben we een hoop kleding en speelgoed gekregen en daar zat ook een winterjas bij. Uiteindelijk ging de man akkoord en ruilde zijn eigen jas in voor die nieuwe winterjas.

Speelgoed in een rugzakje

Aan kinderen gaven we poppen, knuffels en ander speelgoed. Daar waren ze blij mee, maar ze mochten het niet meenemen wanneer ze na de happy showers het ebola-behandelcentrum verlieten. Ook deze spullen verbrandden we. Wel kregen ze daarna een rugzakje waar onder andere nieuw speelgoed in zat. Voor één jongetje maakten we een uitzondering. Hij was enorm gehecht geraakt aan zijn plastic helikopter en wilde hem niet inleveren. We besloten het stuk speelgoed te sprayen met chloor omdat het van plastic was en niet van wol. Zo kon hij hem toch meenemen toen hij het behandelcentrum verliet.

Een tragische gebeurtenis

Een aantal mensen haalde de happy showers niet. Zij stierven. Af en toe maakte ik twee begrafenissen op een dag mee en dat was best heftig. Als hulpverlener moet je proberen hiermee om te gaan. Eén tragische gebeurtenis heeft toch veel indruk op me gemaakt. In het behandelcentrum zat een jongetje van zeven jaar die was genezen van het virus. Zijn ouders hadden het helaas niet gehaald. Het jongetje bleef daardoor samen met zijn zusje van vier achter. Dit was heel verdrietig. Ze konden bij hun oom wonen, maar ze misten hun ouders ontzettend. Ondanks dit soort verdrietige gebeurtenissen, wil ik graag terugkeren naar het ebola-behandelcentrum in Kono. Het voelt als mijn roeping om deze mensen te helpen en hen bij te staan in hun ellendige situatie."

Foto Willeke.JPG 

Willeke Gerritsen is aangesteld uit de opbrengt van Giro555 voor de strijd tegen ebola.

#WordsAgainstEbola

Het Rode Kruis is de campagne #WordsAgainstEbola gestart. Een jaar na de uitbraak van de epidemie is ebola nog steeds niet onder controle. Wat zijn jouw woorden tegen ebola?

 

6464-00-RC-EBOLA-twitter_440x512-love-EN3.jpg 

Giro 6868

Het aantal brandhaarden in de wereld is momenteel ongekend hoog. Begin september opende het Rode Kruis giro 6868 om in de verschillende noden te kunnen voorzien. Een donatie op giro 6868 onder vermelding van 'ebola' komt terecht bij de hulpverlening in West-Afrika. Wil je liever online doneren voor de bestrijding van ebola? Dat kan via de Rode Kruis-doneermodule. Giro 6868 blijft ondertussen open voor de hulpverlening in andere brandhaarden.

Het IBAN van giro 6868 is NL83INGB0000006868 (6 nullen), ten name van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag.