Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Veelgestelde vragen over hulpverlening Nepal
27 april 2015 |

Veelgestelde vragen over hulpverlening Nepal

​​# ​Ik wil graag spullen brengen of zelf naar Nepal om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Kan dat?

Bij grote rampen, zoals de aardbeving in Nepal, krijgt het Rode Kruis vaak de vraag van mensen die graag spullen willen brengen zoals voedsel of dekens of die graag willen helpen als vrijwilliger bij een grote ramp. Hoewel wij die verzoeken heel erg waarderen maakt het Rode Kruis hier geen gebruik van. We leggen graag uit waarom. 

Het voedsel en andere materialen die er in noodpakketten zitten moeten voldoen aan strenge eisen. Daarnaast is het belangrijk om te weten wat er precies nodig is zodat de mensen die hulp nodig hebben precies krijgen wat ze nodig hebben. In de pakketten moet goederen of voedsel zitten van dezelfde kwaliteit en deze pakketten moeten allemaal hetzelfde zijn. Bij het samenstellen van deze pakketten speelt ook de cultuur van de mensen een rol. Daarom moet er goed bekeken worden wat de beste goederen zijn om te geven. Bovendien is er sprake van prioriteiten en timing. Als iedereen spullen stuurt, kan de bevoorradingslijn verstopt raken met minder urgente zaken, waardoor levensreddende materialen niet op tijd aankomen. Om deze redenen koopt het Rode Kruis internationaal de goederen en pakketten zelf aan, zoveel mogelijk in d regio en land waar de ramp heeft plaatsgevonden. 

Ook sturen wij geen mensen naar een ramp plek om te kunnen helpen. De Rode Kruisvereniging van het land waar de ramp heeft plaatsgevonden geeft aan wat ze nodig hebben. Vaak gaat het om financiële hulp om de hulpverlening ter plaatse zo goed mogelijk te kunnen ondersteunen. Soms worden we gevraagd om ook expertise te sturen om de hulpverlening te ondersteunen. Dit zijn dan door het Rode Kruis getrainde mensen met een hele specifieke expertise.

De beste manier om te helpen is door financieel bij te dragen aan de hulpverlening in Nepal. Dat kan door een donatie te doen op giro rekening 6868 o.v.v. Nepal t.n.v. het Rode Kruis in Den Haag. Het IBAN nummer is NL83INGB0000006868 (6 nullen). 

# Ik zoek mijn vermiste familielid. Kunnen jullie mij helpen?

Het Internationale Rode Kruis heeft een speciale Family Links website geopend om mensen te helpen die het contact met hun familieleden en vrienden willen herstellen.

Personen in Nepal en in het buitenland kunnen zich registreren op de website om hun familie en vrienden te laten weten dat ze veilig zijn en om hun huidige contactgegevens door te geven. Personen die hun familieleden zoeken kunnen bovendien een lijst bekijken om informatie te vinden. Ze kunnen ook de namen van familieleden en vrienden registreren om ze te vragen contact met hen op te nemen.

Klik hier voor de website van het Internationale Rode Kruis.  

Contact
Indien u het contact verloren bent ben uw dierbare, kunt u contact opnemen met de medewerkers van Opsporing en Ondersteuning via 070-4455822, tracing@redcross.nl.

Wanneer het Nederlanders betreft in het getroffen gebied, neem dan in eerste instantie contact op met het ministerie van Buitenlandse Zaken op het volgende telefoonnummer: 070-3484770. 

Algemene vragen over hulpverlening bij grote rampen:

# Inventarisatie van de ramp: hulp bieden of niet?

Bij hulpverlening gaan we altijd uit van de vraag naar hulp. Doet een ramp zich voor, dan inventariseert de Rode Kruis vereniging ter plaatse de situatie en de behoefte aan hulp. Wanneer de vereniging ter plaatse de hulpvraag alleen niet aankan, gaat er een verzoek om hulp uit naar de Internationale Federatie, een appeal. Rode Kruis verenigingen wereldwijd kunnen reageren op dit hulpverzoek met geld, goederen of menskracht. Soms is het nodig om hulpbehoefte ter plaatse verder te inventariseren en de situatie beter in kaart te brengen.

# Hoe begin je een noodhulpoperatie?

De eerste Internationale Rode Kruis teams (FACT) leggen de fundamenten in samenwerking met de Rode Kruis-vereniging in het land zelf. Zij bepalen samen de plek waar het basiskamp wordt opgezet. Deze plek moet veilig zijn, geschikt voor opslag van distributiegoederen, en mogelijkheden voor het opzetten van ict/communicatie​.

# Wie help je eerst?

Als je aankomt als hulpverlener, zet je dan de tent op voor jezelf, of geef je die aan een hulpbehoevende? Wie krijgt als eerste medische hulp? Iemand die al heel lang in de rij staat of iemand die later aankomt, maar dringend hulp nodig heeft. En hoe wordt daar op gereageerd als het niet meteen duidelijk is voor een hulpvrager die al uren in de brandende zon wacht op hulp. Een keuze maken wie hulp krijgt en wie niet zal ook persoonlijk erg lastig zijn. Hoe werkt dat in de praktijk? 

Je zorgt altijd eerst voor jezelf, dan voor je team en dan voor de rest. Als je je eigen verblijf niet goed geregeld hebt, dan kun je niet naar behoren je werk uitvoeren, of je houdt het niet lang vol. De keuze wie er het eerst geholpen moet worden ligt in handen van de uitvoerende medische teams. Deze procedure heet 'triage'. Daarbij wordt bepaald wie er urgent is en wie er langer kan wachten. En soms ook wie er niet meer te helpen is. Zolang je dit blijft uitleggen aan de mensen die wachten op hulp, is er begrip voor de moeilijke keuzes die je moet maken.

# Hoe komt de noodhulp bij de mensen terecht?

Het is gelukt. Het basiskamp is opgezet en de noodhulpgoederen zijn aangekomen per vliegtuig op het vliegveld, of per boot in de haven. Hoe nu verder? Hoe maak je die tonnen aan voedsel, medicijnen, tenten en dekzeilen gereed voor distributie? Deze 'last mille' geldt in de noodhulpverlening als een logistieke huzarenklus. Waar haal je de vrachtwagens vandaan? Welke wegen zijn nog begaanbaar en niet versperd door ingestorte huizen of omgevallen lantaarnpalen en elektriciteitsmasten? 

Allereerst wordt er een onderzoek gedaan door de noodhulpexperts van het eerste uur. Zij kijken naar de aantallen hulpbehoevenden die in het getroffen gebied zitten, wat er lokaal aan opslagcapaciteit aanwezig is, en welke aanvoerroutes er gebruikt kunnen worden. Dan wordt bepaald waar er distributies worden gedaan. Dit kunnen scholen, kerken, voetbalterreinen of andere openbare gelegenheden zijn. Er wordt daarbij gekeken naar de toegankelijkheid, veiligheid en bereikbaarheid. Daarna wordt er een distributieplan opgesteld waarin beschreven wordt wat er waar uitgedeeld wordt. Ook gaan er Rode Kruis-teams bij de mensen langs om te bepalen wie er wat krijgt. Ofwel wie in aanmerking komt voor hulp.

De lokale Rode Kruis-vrijwilligers zijn goed op de hoogte hoe de gemeenschap het beste bereikt kan worden. Vaak wordt met behulp van leiders uit de bevolking (community leaders) iedereen geïnformeerd welke hulpgoederen worden gedistribueerd , waar en wanneer de distributies plaatsvinden. Ook wordt informatie verstrekt over de selectiecriteria, zodat iemand kan begrijpen waarom hij niet, en zijn buurman wel iets krijgt.

​Meer weten over de complexe wereld van hulpverlening na een ramp? Lees hier meer over de meeste lastige vraagstukken bij hulpverlening. ​​​