Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Werken met de granaatscherven in je lijf
10 december 2015 |

Werken met de granaatscherven in je lijf

​#SR15 - Hoe is het om een jonge Rode Kruis-vrijwilliger te zijn in een conflictgebied? Veel van hen zetten zich in Syrië in voor de slachtoffers die vallen tijdens de gewapende conflicten in hun land. We vroegen drie vrijwilligers naar hun ervaringen daar. 

Samia-Al-Bish.jpg
Samia Al Bish – “Ik heb nog steeds granaatscherven in mijn lichaam”
Foto: IFRC

“Ik ben EHBO-trainer en eerste hulpverlener in Damascus. Vanaf het begin van de crisis in Syrië zet ik me in voor verschillende EHBO-ploegen. In 2012 was ik verantwoordelijk voor de medische post in Moadamiya, waar ik ernstig gewond raakte. Tijdens een bomaanslag kreeg ik granaatscherven in mijn pols en in mijn borst. Bij een volgende missie schoot een sluipschutter mij in mijn bovenarm. Ik heb veel pijn geleden en ik heb nog steeds granaatscherven in mijn lichaam. Daardoor kon ik mij een tijdlang niet inzetten voor het Rode Kruis. Nu ben ik gelukkig weer terug en verleen ik weer vol op hulp. Ondanks al mijn blessures ben ik blij dat ik de slachtoffers van het gewapende conflict weer kan helpen.” 

 
vrijwilligers daar 1.jpg
 Ibrahim Fadel – “Ik verleen hulp in levensgevaarlijke situaties”
Foto: IFRC
 
“Ik ben werkzaam in Aleppo. We doen hier van alles. We herstellen bijvoorbeeld de waterleiding, we bergen overledenen en we repareren elektriciteitslijnen. De hulpverleningsactie die het meest indruk op mij heeft gemaakt, is de hulp die wij boden in de centrale gevangenis in Aleppo. Maandenlang deelden we aan 3000 gevangen voedsel, water en medicijnen  uit. Op een dag kwamen we tot onze schrik in een vuurgevecht terecht. Veel van mijn collega’s raakten gewond en er is er zelfs één overleden. Hoewel ik hulp verleen in levensgevaarlijke situaties denk ik er niet aan om te stoppen. Die dankbare reacties van de mensen die het zo hard nodig hebben, maken alles goed.”

 
vrijwilligers daar2.jpg
 Majid Alasmail – “Ik ben mijn collega verloren”. 
Foto: IFRC

 

“Elke dag als ik opsta in Raqqa hoop ik dat ik mensen om mij heen zie. Hun positieve reacties op mijn werk als Rode Kruis-vrijwilliger stimuleert mij door te gaan met hulpverlenen. Ik begin mijn dag met het uitdelen van voedselpakketten. De glimlach op de gezichten van de mensen aan wie ik eten geef blijft mij uren bij. Ook zeggen velen dat ze bidden voor mij, dat vind ik een mooi gebaar. Met mijn team helpen we aan de frontlinies en dat is soms erg gevaarlijk. Pas geleden ben ik mijn collega verloren. Hier ben ik verdrietig om, maar ik blijf hulp verlenen. Ik wil graag de mensheid dienen en ben er trots op Rode Kruis-vrijwilliger te zijn.”

Steun kinderen en jongen in conflictgebieden en steun 3FM Serious Reuqest 2015!