Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Actueel Nieuws Zeep en tandpasta voor getroffen Nepalese bevolking
23 april 2016 |

Zeep en tandpasta voor getroffen Nepalese bevolking

​#AardbevingNepal - Een jaar geleden werd Nepal getroffen door de hevigste aardbeving in meer dan 80 jaar. Persvoorlichter Iris van Deinse ging mee met vrijwilligers van het Rode Kruis die helpen in een afgelegen gebied in het district Gorkha.

Iris-Nepal-Giro555.jpg   De Nepalese kinderen luisteren aandachtig naar de handenwastraining. (Foto: Rode Kruis)


Twee uur hebben de vrijwilligers van het Rode Kruis via bergpaadjes moeten klimmen om hygiënekits te brengen naar een afgelegen dorp nabij de plaats Barpak. Tandenborstels, goede zeep en tandpasta: van groot belang, want sinds de aardbeving laat de hygiëne in het dorp te wensen over. De afgelopen week zijn er plotseling veel mensen ziek geworden omdat hun waterbron sinds de aardbeving is opgedroogd.

De bergen in

Nu ik zelf de weg afleg, op smalle, steile bergpaadjes en klimmen op het heetst van de dag, begrijp ik dat hulpverlening in Nepal niet altijd even makkelijk is. Ik heb al moeite om met mijn camera omhoog te lopen, laat staan met pakketten voor 120 families. Wegen zijn vaak onbegaanbaar. Omdat de weg afgesloten was moest het Rode Kruis doodleuk een rivier oversteken en dus met de 4wheeldrive dwars door het water heen. ,,This is normal, but not normal”, merkte chauffeur Moham grinnikend op terwijl hij met de wagen door het water manouvreerde.

Iris-Nepal-Hulpverlening-Rode-Kruis.jpg   Iedere bewoner krijgt een eigen hygiënepakket. (Foto: Rode Kruis)

Hygiëne is erg belangrijk

Waar wij heen gaan is juist een groot tekort aan water. De dichtstbijzijnde bron is kilometers verder. Ondertussen wassen mensen hun handen de laatste maanden minder vaak en ook de nodige kennis over hygiëne en hoe je handen goed was, is er niet. ,,We hebben mensen met diarree en cholera naar het ziekenhuis moeten brengen”, vertelt een vrijwilliger. ,,Ze zijn niet in levensgevaar, het komt gelukkig wel weer goed.” Om dit soort zaken in de toekomst te voorkomen wil het Rode Kruis een nieuw watersysteem aanleggen in het dorp.

Handenwastraining

Bij aankomst in het dorp zie ik enorme bergen met stenen en huisjes gemaakt van golfplaten. Hoewel de bewoners en hulporganisaties druk bezig zijn permanente, stevige nieuwe huizen en scholen te bouwen, zijn de sporen van de aardbeving nog zeer goed te zien. Op een open plek in het dorp zitten tientallen mensen al te wachten op het Rode Kruis. Een grote hoeveelheid tassen met hygiënekits ligt op de grond. Het ligt voor het grijpen, maar iedereen wacht geduldig. Kinderen gieren het uit tijdens de handenwastraining die hulpverleenster Srijana aan de bewoners in het dorp geeft. Vijf kinderen pakken enthousiast zeep en gaan aan de slag. Geduldig legt ze meerdere malen alle stappen uit van het handenwassen: het inzepen, wrijven en zorgen dat je tussen alle vingers hebt gewreven met zeep. Iedereen doet mee met de bewegingen, de interesse is groot.  

Rode Kruis-Hulpverlening-Nepal.jpg  Hulpverleenster Srijana legt uit hoe de bewoners zich moeten wassen met zeep. (Foto: Rode Kruis) 

Elke bewoner ontvangt pakket

Alle bewoners van het dorp krijgen hygiënespullen van Het Rode Kruis. De hulporganisatie heeft een lijst met namen en noemt ieder gezin. Tot hilariteit van de hulpverleners en de bevolking zelf, want bijna iedereen in het dorp draagt dezelfde achternaam: Bahdur Gurung. Toch is een handtekening bij ontvangst nodig om te weten wie de spullen hebben ontvangen.

Gevolgen nog steeds zichtbaar

Er mag dan veel gelachen worden, in de gedachten van de Nepalezen speelt de aardbeving nog iedere dag. Vrijwilligster Regina heeft haar vader en hun huis verloren na de aardbeving. Nu helpt ze iedere dag andere getroffenen, ook als ze daar uren voor moet lopen. ’s Avonds slaapt ze met haar moeder, broertje en een andere hulpverleenster van het Rode Kruis in haar tijdelijke huisje. Trots laat ze het zien: een golfplaat omgebogen tot hutje. Op de plek waar hun huis stond, ligt nu een berg stenen. Zelf hebben ze een herdenkingsmonumentje gebouwd voor hun vader. ,,Iedereen was bang, niemand durfde mijn vader te redden en wij waren niet thuis. Mijn broertje is naar huis gerend, maar was te laat. Hij heeft mijn vader gevonden”, vertelt ze.

Nepal-Aardbeving-Iris-Hulpverlening.jpg  Het leven van de Nepalezen gaat door, hoewel ze iedere dag terug denken aan de aardbeving. (Foto: Rode Kruis)

Moed, geen wanhoop

Toch gaat het leven door en gaat Regina vol goede moed verder. Met z’n vieren slapen ze op een oppervlakte van een tweepersoons bed op de grond. Ze nodigt mij uit om popcorn te komen eten bij haar thuis, terwijl het regent. Met z’n allen zitten we op haar ‘bed’. Morgen gaat Regina weer vroeg uit de veren, dan staat er weer een distributie van hygiënekits gepland in een ander dorp.

Jij kunt ook iets doen!

Het Rode Kruis wil altijd helpen bij dit soort rampen. Zorg jij dat het Rode Kruis altijd klaarstaat bij welke ramp dan ook? Geef nu.​

Artikel delen?