Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Amsterdam Actueel Nieuws Een dag helpen in de Welkom Winkel
30 oktober 2015 |

Een dag helpen in de Welkom Winkel

​​​​​​​​​​​​​​​​Op mijn tweede stagedag bij het Rode Kruis Amsterdam mag ik een dagje meehelpen in de Welkom Winkel van het Rode Kruis. Een goed begin is het halve werk, dus handen uit de mouwen! Opgetogen en met gezonde spanning ga ik van huis. 
Door Nelleke Hakvoort.​

Bij aankomst neem ik de omgeving in me op en laat ik me vervolgens op weg helpen door andere vrijwilligers. Voor ik het weet heb ik de slag te pakken en sta ik tandenborstels, zeep en sokken uit te delen aan vluchtelingen. Jong en oud komen af en aan en ik zie de hygiëneproducten er doorheen vliegen. Ik leer dat de voorraden afhankelijk zijn van donaties en dat het daarom elke week de vraag is wat we vluchtelingen kunnen bieden. Gelukkig kunnen we die dag in alles voorzien, op mannenschoenen, tassen en deodorant na. Dit zijn natuurlijk geen eerste levensbehoeftes, maar het lijkt me knap frustrerend en oncomfortabel om weken lang op té kleine teenslippers te moeten lopen. Of je bezittingen nergens in te kunnen stoppen en broeiende oksels te hebben. Het is hartverwarmend om te zien hoeveel er aan onze nieuwe landgenoten wordt gedoneerd.

DSC_0125.jpgIk kijk in eerste instantie raar op als een Syrische jongen me om styling gel voor zijn haar en een geurtje vraagt. Maar dan besef ik me dat deze jongen net als jij en ik ook gewoon goed voor de dag wil komen en een nieuw leven op wil bouwen. De focus op zijn persoonlijke gesteldheid is misschien zelfs wel een overlevingsstrategie. Wat kun je als tiener ook anders de hele dag doen in een opvangcentrum? In de media hoor ik verhalen van onrust onder vluchtelingen. Maar eerlijk gezegd zou ik ook rusteloos zijn als ik geen zekerheid zou hebben. Daarentegen zie ik in The Sharing Tower bijna 500 mensen uit verschillende culturen samen in één kantoorgebouw wonen en die goed met elkaar door één deur kunnen. Tussen deze gedachten door deel ik luiers en babydoekjes uit aan een moeder. Net als ik denk de smaak te pakken te hebben zie ik een klein meisje schrikken van een vrijwilliger die speels een balletje haar kant op gooit. En dan dringt de realiteit ook weer even door.

Aan het eind van de dag hangen we de tekeningen die we van Amsterdamse basisscholen hebben ontvangen op in de kale hal van het kantoorpand. Er komt een Syrisch jongentje met een lach vol zelfvertrouwen op me af: 'Hallo, hoe gaat het?' Zijn lach werkt aanstekelijk en geamuseerd ga ik in het Nederlands het gesprek met hem aan. Zijn Nederlands blijkt al verder te gaan dan een begroeting en de verbazing op mijn gezicht doet hem stralen.

De dag is voorbij gevlogen. Ik maak me weer klaar voor vertrek en met een voldaan gevoel ga ik op weg naar huis. Me bedenkend​e hoe blij ik eigenlijk mag zijn om naar huis te kunnen gaan. ​

tekeningen aangepast.jpg​​