Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Amsterdam Actueel Nieuws Eerste hulp bij drugs op een festival
18 mei 2017 |

Eerste hulp bij drugs op een festival

​'Wil je ook een wiet-druppel?' vraagt mijn vriendin, als we de auto bij het evenement hebben geparkeerd. 'Wat doet dat?' vraag ik, als niet-drugsgebruiker. 'Oh, dan voel je je een beetje mellow, het heeft veel minder effect dan een joint, je voelt je relaxed'. Okay, dat wil ik wel een keer proberen, een keer uit m'n comfortzone. Ik neem een druppel op mijn hand en lik hem op. Even later staan we te dansen op de dansvloer, ik met een wijntje en zij met een spa blauw want zij is de Bob. Dit wordt een heerlijk festival, ik voel het.

je blijft he_festival.png

We bezoeken een paar bands en eten een sateetje, we vermaken ons prima. Maar dan na een paar uur gaat het mis. Ik voel me onwel worden, ik voel me wegzakken alsof ik flauw val. Ik raak compleet in paniek en laat mijn vriendin hulp halen. De hulpverleners zijn er gelukkig snel. Een van de
EHBO-ers, Arlette, heeft lieve bruine ogen en stelt me op mijn gemak. Ik voel me veilig bij haar. Ze probeert me te kalmeren en rustig met me te ademhalen. Ondersteund door twee hulpverleners en begeleid door de Security word ik door de mensenmassa naar de Eerste Hulppost geloodst.

Bang om out te gaan

Ook op de EHBO-post voel ik me onrustig en ben continu in paniek. Wat is dit beangstigend. Het voelt alsof ik er ben maar ook weer niet, mijn waarneming is veranderd. Er mogen geen mannen bij me in de buurt komen, dan word ik bijna agressief. En soms voel ik me ineens zo verdrietig en moet ik hartverscheurend huilen. Mijn nek voelt verlamd, mijn schouders zwaar, mijn handen tintelen, ik maak ongecontroleerde bewegingen met mijn lijf. Ik ben bang dat ik out ga en vraag  de hele tijd aan hulverlener Arlette 'Je gaat niet weg, hè, je blijft bij me, toch?' Ze blijft rustig met me ademhalen en praten. 'Waar woon je? Vertel er eens iets over? En ga je nog op vakantie? '

Mijn reddingsboei

In dit afschuwelijke avontuur is vrijwilliger Arlette mijn reddingsboei, mijn houvast. Ze blijft continue bij me, houdt mijn hand vast en heeft alle aandacht voor mij.  Ze blijft ook controleren of alles goed met me gaat en geeft me wat te eten en drinken. Ze neemt me serieus en oordeelt niet, ze luistert en als ik aangeef dat ik iets echt niet durf of wil, respecteert ze dat. Als het weer een beetje gaat, brengt ze ons naar de uitgang. 'Heel veel sterkte meis, wel thuis.' Wat ben ik haar dankbaar. Ik weet niet wat ik zonder haar had gemoeten. Wat ik wel weet, is dat ik nooit meer wiet-olie ga gebruiken. Nooit meer.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Evenementenhulp van het Rode Kruis

Het festivalseizoen in Amsterdam is weer van start gegaan. Op veel festivals zijn vrijwilligers van het Rode Kruis Amsterdam op EHBO-posten en als biketeam aanwezig om hulp te verlenen waar nodig. Het komt voor dat mensen op de hulppost belanden omdat ze onwel worden door alcohol- en/of druggebruik. Hulpverleners van het Rode Kruis zijn opgeleid om alcohol- en drugsgebruik te herkennen en mensen op de juiste manier te behandelen.

Artikel delen?