Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Amsterdam Samen in Amsterdam Verhalen van vrijwilligers Luisterend oor
18 januari 2012 |

Luisterend oor


Naam:        Renske
Leeftijd:     57 jaar
Beroep:     Gemeenteambtenaar
Project:      Samen in Amsterdam
Sinds:         2006 (collecte), 2010 (SIA)
Uren p/m:   6 a 8 uur





"De gespreksonderwerpen werden persoonlijker, want ze merkte dat er een luisterend oor was".

Een jaar geleden werden Sunita en ik aan elkaar gekoppeld. Zij zocht een maatje van haar leeftijd met wie ze een goed gesprek kon voeren en met wie ze af en toe iets kon ondernemen; ik had me kort daarvoor aangemeld voor het project Samen in Amsterdam. Tijdens het kennismakingsgesprek bleek al gauw dat Sunita iemand zocht tegen wie ze lekker aan kan praten en die ze kan vertrouwen. Haar enige vrienden wonen helemaal in Assen en hoewel ze erg aardige buren heeft, miste ze een leeftijdgenote.


DSC03010.jpg

Het afgelopen jaar ging ik om de week naar haar toe en onder het genot van een kopje koffie en iets lekkers (Sunita is een zoetekauw!) werd er heel wat afgepraat. Onze eerste gesprekken gingen over boeddhisme, yoga, politiek en dergelijke 'zwaarwichtige' onderwerpen. Omdat Sunita uit Sri Lanka komt, vertelde ze daar ook over. Allengs werden de gespreksonderwerpen van haar kant persoonlijker, want ze merkte dat er een luisterend oor was. Ze vertelde zaken die ze alleen aan mij kon vertellen.

We gingen ook vaak op stap samen. De ene keer gingen we naar de Albert Cuypmarkt, de andere keer naar de Dappermarkt en ook de Chinese toko aan de Nieuwmarkt was een hele belevenis. We kochten natuurlijk weer veel en veel te veel! Daarnaast maakten we regelmatig wandelingen, zowel bij haar in de buurt als helemaal in het Amsterdamse Bos, waar we zelfs in de stromende regen een boottocht maakten die we nog bijna hadden gemist ook, want we konden het opstappunt niet vinden.

 Omdat Sunita wat problemen heeft met de Nederlandse taal, vroeg ze me af en toe om uitleg van brieven die ze van diverse instanties ontving. Maar het belangrijkste voor haar was mijn luisterend oor. Aan de gemiddelde twee uur per twee weken hadden we natuurlijk nooit genoeg! In de praktijk werd het bijna altijd een halve dag en soms wel meer, maar beiden vonden we dat niet erg, in tegendeel!

 Samen in Amsterdam duurt in principe een jaar. Dat jaar is nu bijna om, maar Sunita kijkt er met tevredenheid op terug. En ik? Ik ook. We hebben samen een gezellige tijd gehad en best wel veel verschillende dingen ondernomen. Sunita zal zich wel redden, denk ik, maar ze zal een vertrouwensmaatje missen.

 
‚Äč