Naam: Peter van Maaren
Leeftijd: 54 jaar
Beroep: Leerkracht en workshopgever over culturele, religieuze en seksuele diversiteit
Project: Vrijwilliger voor gezinskampen
Sinds: 2007
“Het is een week waarin wordt geleerd om elkaar te respecteren vanuit ieders diversiteit en gelijkheid.”
Veertien gezinnen, drie vaders, veertien moeders en tweeëndertig kinderen kwamen vol verwachting aan in Wilhelminaoord – een plek in Drenthe vol natuur en een nagebouwd dorp uit het stenen tijdperk. De kennismakingsavond vooraf zegt naar mijn idee maar weinig over wat er in zo’n week te wachten staat. Gezinnen met zowel culturele als religieuze verschillen delen voor het eerst een week lang ‘alles’ met elkaar.
_blog.png)
“Gezinnen met zowel culturele als religieuze verschillen delen voor het eerst een week lang ‘alles’ met elkaar.”
Met een teamgenoot begon ik meteen met het draaien van het springtrouw. Zoals elk jaar is dit hét signaal om gezamenlijk iets te doen. Deze keer vormde zich al snel een rij zonder enige discussie wie als eerste of laatste mocht. De kleine meisjes en jongens die het niet konden, kregen onder luid gejuich de kans om een sprong te wagen. Het geluid van het applaus wanneer het lukte, klonk geweldig! Dat dit als stimulans werkte om verder te gaan, blijkt uit het voorbeeld van een Ethiopisch jongetje van vijf die de week heeft gebruikt om op te klimmen tot een inspringer, 20 sprongen wist te maken en er weer uit te springen met een staande ovatie van ouders en kinderen als gevolg.
De momenten bij het kampvuur (bij de prehistorische boerderijen) aan het eind van de dag zijn geweldig! Eerst wordt het vuur gemaakt door de jongens met het hout dat de vaders van tevoren met veel energie gehakt hebben. Daarna worden de marshmallows gesmolten en worden verhalen verteld. Hieruit blijkt dat veel kinderen genieten van activiteiten die ze van televisie kennen en dat ze verbaasd zijn dat de sterren zo helder zijn.
Iedereen kruipt in de slaapzakken die rondom het kampvuur liggen. Dit was weer een moment om verhalen te vertellen. Het blijft verwarmend als ze zeggen: “Meester, we weten dat je een homo bent en het maakt niets uit!” Het is een week waarin wordt geleerd om elkaar te respecteren vanuit ieders diversiteit en gelijkheid. En elke keer weer spring ik een gat in de lucht van plezier!
