Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Apeldoorn Actueel Nieuws Verslag dag 3 wandeltocht Apeldoorn-Leeuwarden
24 december 2013 |

Verslag dag 3 wandeltocht Apeldoorn-Leeuwarden

​Dit is het laatste verslag van de wandeltocht van Apeldoorn naar Leeuwarden.

Zaterdagmiddag had Tommy aangegeven dat hij hoe dan ook zondag mee zou lopen. Ook Ronald had aangegeven dat hij zondag zou meegaan en als het lukt een stuk mee te lopen. Pauline had afgesproken om de hele dag met de auto in de buurt te blijven.
Aldus bereiden we ons zondagochtend in alle vroegte voor. Ondanks vroeg opstaan, was ik door de stramheid, pijnlijke voeten en spierpijn niet echt snel.
op pad000.jpg
Vanaf Wolvega zou Leeuwarden nog 43 kilometer zijn.  Na enige stramme kilometers waren Tommy en ik aardig warm gedraaid en leken we zowaar prima te lopen. Ik liep op mijn sneakers want de wandelschoenen kreeg ik moeilijk aan en ze waren nog drijfnat van de dag ervoor. Na de eerste 5 kilometer kwamen we Pauline inderdaad tegen.

Na slechts enkele minuten pauzeren gingen wij gauw weer verder, de volgende stop waar we elkaar zouden ontmoeten zou in Heerenveen zijn. Bij de tweede stop in Heerenveen besloot ik toch de wandelschoenen aan te trekken. We hadden er inmiddels 11 kilometer opzitten. Het zou volgens onze berekening dan nog zo'n 32 kilometer tot Leeuwarden zijn.Ondanks de natte schoenen ging het lopen een stuk beter. Ik voelde niet meer elke hobbel in de weg. Tommy hield het ook lekker vol, ondanks de bloedblaar die hij op dag 1 had opgelopen. Bijna buiten Heerenveen kregen we bericht van Ronald, hij was al onderweg en bij de volgende stop zouden we hem ook ontmoeten. 

Bij de collega vrijwilligers aangekomen, namen we weer even plaats in de auto zoals we eerder gedaan hadden. Er stond namelijk al de hele dag een straffe wind, gelukkig hadden we die steeds in de rug. De lucht werd ook donkerder. Snel gingen we weer op pad, de volgende plek waar we elkaar zouden ontmoeten zou Akkrum zijn, zo'n 5 km verderop. We zouden dan over de 20 km hebben afgelegd. Toen trok de hemel zijn sluizen open en begon het hard te regenen, we waren goed gekleed dus moesten we nog wel even droog blijven. Tommy's voet mocht niet nat worden, want dat zou zijn bloedblaar schaden.

We werden steeds natter en wilden snel in Akkrum aankomen, dan even pauzeren en weer voort. Leeuwarden zou dan toch nog slechts zo'n 22 km moeten zijn? Mijn stappenteller gaf aan dat we er al 23 km op hadden zitten, ruim over de helft van 43 km die we in Wolvega hadden gezien en gemeten! Opeens doemde er op het fietspad waarop we liepen twee koplampen op. Eerst zeiden Tommy en ik nog wat voor gek daar nou zou rijden, om snel te beseffen dat het Ronald en Pauline moesten zijn. Dit bleek ook het geval, ze waren ongerust geworden door de hoosbui en dachten dat we beter voor Akkrum even konden schuilen. Ik wilde echter doorgaan, maar het leek me beter dat Tommy even droog zou zitten om te voorkomen dat zijn voeten nat werden. Wellicht kon hij droge sokken aantrekken.
Ronald besloot met mee te lopen. Hij wilde niet dat ik alleen liep, trok zijn jas aan en een poncho en we gingen op pad. Pauline en hij hadden de kilometerteller van de auto in de gaten gehouden, Akkrum was van onze plek nog zo'n 3,8 km. Na 3 kwartier kwamen we aan op de plek waar Pauline wachtte. We besloten in een nabijgelegen kroeg een kop koffie te drinken en een poging doen om mijn broek op de verwarming te drogen.

Gelukkig klaarde het weer ook op en na deze pauze gaf Tommy aan verder te willen lopen. We liepen weer vol goede moed verder. We hadden toch inmiddels ruim 20 kilometers afgelegd in 3,5 uur. Het was pas half 2, tijd genoeg om Leeuwarden te bereiken.

Next stop zou Irnsum zijn. Het weer was inmiddels aardig opgeklaard. Enig punt van zorg was de kramp die Tommy voelde in zijn rechtervoet. We hadden afgesproken dat als dit zou gebeuren, hij opgepikt zou worden door de auto. We hadden met zijn vieren besloten dat 1 vrijwilliger van de het Rode Kruis de volledige tocht gewandeld zou moeten hebben. Zo stond het immers ook in de actie op Kom in actie: Let's Walk this Shit away pagina, het was geen estafette tocht. Ik was de enige die deze voorwaarde nog kon volbrengen. Gelukkig ging de kramp over.
Na Irnsum zouden we weer een stop hebben voorbij Reduzum. Ik werd steeds vermoeider. Ook Tommy en Ronald begonnen de vermoeidheid te voelen. Tommy reed na Reduzum even mee met Pauline, de kramp in zijn voet was weer gaan opspelen en we wilden graag dat hij er bij de aankomst bij was. De stop na Wytgaard was voor mijn gevoel iets verder dan 3 kilometers, Leeuwarden was al goed zichtbaar. Bij de auto aangekomen was ik zo blij even te kunnen gaan zitten. Vanaf de N32 konden we het Campanile Hotel voor Leeuwarden zien liggen, ik wist dat daar tegenover een MacDonalds was, daar konden we weer afspreken Het was 19.00 uur geweest en we waren al 9 uur aan de wandel. Leeuwarden0017.jpg

Na een half uurtje te hebben gezeten, starten we aan de laatste 1,8 kilometer, we stonden nu letterlijk voor Leeuwarden. Nog een foto als bewijs dat Leeuwarden bereikt was en door naar het Glazen Huis. Rond 20.00 uur kwamen we bij het station aan, Pauline bleek nog een verrassing te hebben: twee vrijwilligsters Daniëlle en Judith waren voor ons naar Leeuwarden afgereisd en hadden zich er sinds 18.30 vermaakt. Dat was wel even een momentje van ontlading. We waren nu zo dichtbij en dierbare collegae waren bij me. Gezamenlijk liepen we de laatste paar honderd meter naar het Wilhelminaplein, naar het Glazen Huis. We kwamen om 20.15 aan, net op tijd. Want in tegenstelling tot wat ik dacht, kon je tot 20.30 uur terecht bij de Chequebox om je actie op een Serious Request cheque te schrijven en je boodschap op te laten nemen.

Vlak voordat we de cheque invulden keken we nog gauw wat de eindstand was, we hadden met de tocht € 1.368,71 opgehaald. Bleek dat tijdens de opname er al weer € 31,29 gedoneerd was en bij thuiskomst 's avonds was het toegenomen tot € 1.450,-. Dat is de eindstand gebleven!Leeuwarden3.jpg

Wat leuk was om mee te maken, was dat onze actie bekend was bij de vrijwilligers van Serious Request en de Rode Kruisers die voor het Glazen Huis stonden en ruim baan vroegen voor ons. Ik was daar wel blij mee. 

Na een goede nachtrust overheerste gisteren en vandaag naast de pijnlijke voeten en benen, vooral een gevoel van trots. Maandagavond moesten we allemaal weer aantreden voor een les EHBO maar voordat die kon starten werden we alle vier ten overstaan van de vrijwilligers gehuldigd door onze coördinator Noodhulp. Een mooi moment.

Voor volgend jaar hebben er zich al een groep collegae aangemeld om van Apeldoorn naar het Glazen Huis in Haarlem te wandelen! Mijn spontane, onvoorbereide actie, die ik met hulp en steun van 3 doorzetters heb kunnen volbrengen, gaat zo wellicht navolging krijgen. Ik hoop van harte dat voor een eventuele tocht volgend jaar, er inderdaad meer vrijwilligers starten, dan is de kans groter dat er iemand aankomt. De plannen voor trainingen worden zelfs al besproken en gedeeld. Wat geen overbodige actie is, want ik raad het iedereen af dit onvoorbereid te doen! Maar ik ben trots dat het volbracht is en prijs me enorm gelukkig met de onvoorwaardelijke hulp van mijn collegae hulpverleners op wie je altijd kunt bouwen, hoe bizar de situatie ook is die je ze voorschotelt!

Erik.