Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Den Haag Actueel Nieuws Veteranendag 2015. Kom op 27 juni naar het Malieveld!
9 juni 2015 |

Veteranendag 2015. Kom op 27 juni naar het Malieveld!

​​​​​​​​Veteranendag_2012_14.jpg

27 juni 2015 gaat de Veteranendag van sta​rt.

L​ees een korte sfeer impressie van de Veteranendag 2014​.
​Het Malieveld is droog en wit stof waait omhoog, ik knijp mijn ogen een beetje dicht en doe net of de tanks en helikopters echt zijn. Ze zijn echt, ik bedoel echt in actie zijn ..zoals in oorlog. Het defilé is al een tijdje aan de gang en ik loop naar de stoet veteranen die binnen komt wandelen. De Veteranen dag viert haar 10de jubileum jaar. Ik meng me tussen het publiek, de mensen om me heen klappen en juichen, en voorzichtig doe ik mee, onwennig. In mijn handen klappen voelt wat vreemd, ik zou een diepe buiging willen maken. Achter het podium met reusachtig beeldscherm lost het defilé op en als ik de grote witte tent binnen loop zitten daar de mannen die net nog aan het marcheren waren gezellig met hun vrouw nasi te eten van plastic bordjes, biertje erbij, gezellig, net de Pasar Malam.
 
Ik ben hier om te beschrijven hoe het onze vrijwilligers vergaat, mijn eerste echte missie als reporter voor deze krant. Ik loop wat rondjes, repeteer de vragen die ik wil gaan stellen nogmaals zachtjes in mijn hoofd, haal diep adem en loop de Rode Kruis tent binnen. Ik wil direct beginnen met mijn diepte interview, maar de Rode Kruis juffrouw wijst giechelend naar haar collega: "Ikke niet hóór, zij is de baas en achterin de tent bij de brancards zie ik haar collega een pleister plakken. Ik maak kennis vertel waarvoor ik kom en tijdens de rondleiding door de tent stel ik de ene slimme vraag na de andere. Als ik aan het afronden ben valt het me op dat de dames onder hun Rode Kruis hesje volledig in het groen zijn, legergroen wel te verstaan. Ik krijg het warm. “Dit zijn militairen, geen vrijwilligers oen!” Ik kuch, druip af en besluit het nu echt professioneel aan te pakken. 
 
In de commando post spreek ik Marcel Woord, het Regionaal Hoofd evenementenhulp regio Haaglanden, Marcel heeft de leiding: “Veel paracetamol, 2 ambulances en als je onze mensen wil spreken moet je opschieten, ze staan langs de route maar het defilé is nu afgelopen”. Snel stap ik op mijn fiets en tegen de stroom in kijk ik uit naar de Rode Kruis hesjes zonder militair uniform. Ik fiets langs Financiën , niets, de Hofvijver, weer niets. Een auto van de gemeente komt me tegemoet, 3 mannen zijn bezig de dranghekken weg te halen. Ik word zenuwachtig. 

Langs de Plaats fiets ik naar het Buitenhof waar het defilé begonnen is en daar staan ze, eindelijk, vier echte Rode Kruis vrijwilligers, naast een ambulance nog wel, ik heb geluk. 
Michelle, Wim, George en Jeroen. Het zit er bijna op, lachend zijn ze aan het inpakken, mijn slimme vragen ben ik vergeten en ik het enige wat ik uit weet te brengen is: “ Waarom doen jullie dit eigenlijk?” In koor antwoorden ze :”Omdat we het leuk vinden!”
Nu wordt de ware journalist in mij wakker, hier kan ik geen genoegen mee nemen en ik vraag door. “De oud soldaten, soms in de negentig komen uit het hele land, 6 uur op, een lange reis per trein, de Ridderzaal, het Defilé” vertelt Michelle. “Ze kunnen soms niet meer, maar gaan door, opgeven is geen optie, toen niet nu niet, militair in hart en nieren en wij zien dat, schieten te hulp, een glas water even een praatje en verder, dat doet die mannen goed”.
Wim: “Het is prettig om iemand te helpen, geeft een tevreden gevoel, betrokken zijn samen met je collega’s daarom doen we het!”
Ik schud ze alle vier de hand en neem dankbaar afscheid. Op weg naar huis schiet het me te binnen dat ik een foto had moeten maken, maar als ik terug fiets zijn ze weg.
Geeft niet, missie geslaagd, ik begin het te begrijpen. Tevreden gevoel