Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen District Gooi en Vechtstreek Actueel Nieuws Reanimatiebeleid
4 september 2014 |

Reanimatiebeleid

Tijdens het coördinatorenoverleg in het voorjaar werd gevraagd naar het reanimatiebeleid. Het ging met name om de vraag wat de handelswijze is voor medewerkers van het Rode Kruis als iemand aangeeft niet gereanimeerd te willen worden. Er is toen toegezegd dat uitgezocht zou
worden welke regels er gelden voor ‘leekhulpverleners’. Hieronder de regels uit de richtlijnen van de Nederlandse Reanimatie Raad. Aan deze regels moeten ook alle leekhulpverleners zich houden:

 NRK logo reanimatie raad.jpg

1. Richtlijn ‘starten van de reanimatie ’

Een reanimatiepoging wordt altijd ondernomen, behalve:

  • als het leven van de hulpverlener in gevaar is of komt;
  • als overduidelijk is dat een dergelijke poging geen zin heeft (bijvoorbeeld lijkstijfheid, onthoofding, ernstige verbranding (verkoling));
  • als vóór aanvang duidelijk is dat de patiënt een rechtsgeldige nietreanimatieverklaring heeft. De juridische status van de niet-reanimerenpenning is identiek aan die van een papieren wilsverklaring.

Leekhulpverleners dienen bij iemand met een circulatiestilstand niet op zoek te gaan naar een wilsverklaring (geschreven verklaring, dan wel nietreanimerenpenning). Aldus wordt voorkomen dat de reanimatiepoging wordt uitgesteld en de uitkomst van de reanimatie nadelig wordt beïnvloed.

 

2. Richtlijn ‘stoppen van de reanimatie ’

Een reanimatiepoging wordt gestopt onder de volgende omstandigheden:

  •  indien de hulpverlener te vermoeid is om de handelingen voort te zetten; 
  • wanneer het slachtoffer normaal gaat ademen of ademt;
  • als professionele hulpverleners de reanimatie overnemen;
  • als men er niet binnen 20 minuten in slaagt om in contact te komen met professionele zorgverleners, bijv. 112 centrale of huisarts. Bij onderkoeling (bv. verdrinking onder ijs) dient deze termijn tot 60 minuten te worden verlengd.