Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen District Groningen Verhalen van vrijwilligers Anne Cazemier: ‘Vluchtelingen helpen maakt me blij’
9 november 2015 |

Anne Cazemier: ‘Vluchtelingen helpen maakt me blij’

​'Ik stap elke ochtend blij op de fiets'. Anne Cazemier (25) uit Groningen heeft in korte tijd helemaal haar draai gevonden als manager van de uitgifte-'winkel' in Groningen. Waar Peter de Winter de leiding heeft over de inzameling aan de aan de Neutronstraat 7-10, coördineert Anne de uitgifte van de gesorteerde spullen aan vluchtelingen Sylviuslaan. Het is mooi om te zien dat Groningen opstaat voor slachtoffers van oorlogsgeweld, met aanhangwagentjes vol kleding komen mensen aanrijden.



Anne Cazemier, 25, Welkom Winkel Manager Sylviuslaan​

Anne Cazemier probeert zich te beperken tot een coördinerende rol, maar springt onmiddellijk bij als de uitgifte of het controleren van vouchers even dreigt vast te lopen. 'Het was voor iedereen vori​ge week wel even wennen hoor, maar we hebben hier een fantastisch team vrijwilligers, ze gaan er honderd procent voor en dat maakt het zo leuk te doen.' Anne Cazemier heeft er twee masteropleidingen opzitten en wacht op een buitenlands avontuur. Ze is afgestudeerd op 'internationale mensenrechten'. De vluchtelingen zouden ongetwijfeld heel veel verhalen kunnen vertellen over onmenselijke en vernederende omstandigheden die ze hebben meegemaakt voordat ze in ons land aankomen, maar voor dat persoonlijke contact ontbreekt de tijd. Wel is het besef aanwezig dat de vluchtelingen, die bedeesd voor de balie staan, veel moesten doorstaan.


Direct resultaat

Manager zijn van de Rode Kruis-winkel is vrijwilligerswerk, maar gelet op het aantal gemaakte uren een fulltime baan. Anne schat dat ze in de eerste week bijna 50 uur heeft gewerkt, Peter doet een vergelijkbare schatting. Volgens Anne reageren de vluchtelingen allemaal enthousiast op het kledingpakket dat ze meekrijgen, al wordt er later ook wel eens wat geruild als een maat niet goed is geschat. Ze blijft hopen op vooral meer winterkleding en schoenen in kleinere maten, want ze wil iedereen kunnen helpen. 'Ze staan voor je op teenslippers en trillend van de kou in een T-shirt. Je kunt ze direct helpen, dat is zo mooi. Gelijk een warme jas aan, direct resultaat dus van je werk. Ze lopen dan heel blij weer terug naar de opvang. '


Wat volgens Anne ook heel bijzonder is, is de veerkracht van kinderen. 'Die zijn ondanks al hun ervaringen gelukkig toch nog kind gebleven. Ze komen verlegen binnen, maar ze stralen van geluk als je een snoepje geeft.' Helpen bij het Rode Kruis betekent voor de super enthousiaste Anne ook iedereen helpen zonder onderscheid te maken. 'Dat spreekt me heel erg aan.' Er komen hier per dag zo'n 50 mensen uit Vooral Syrië en Irak. 'Ik dacht zelfs even Russisch te horen, maar dat maakt me eerlijk gezegd niets uit.'

​