Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen District IJsselland Actueel Nieuws Jan Terlouw in Deventer
21 oktober 2013 |

Jan Terlouw in Deventer

 

​Op maandagavond 21 oktober was Jan Terlouw onze gast in de Burgerzaal van ons Stadhuis.

De redelijk gevulde burgerzaal, 63 personen, had er duidelijk zin in. Ook Jan Terlouw liet zich van zijn beste kant zien, al raakte hij het thema “zelfredzaamheid” marginaal aan. Vanuit zijn grote maatschappelijke betrokkenheid en kennis van politieke en economische structuren liet hij veeleer zien hoe zeer wij, in dit geval, in de gezondheidszorg op de verkeerde weg zijn. Een steeds groter deel van het budget verschuift van uitvoering naar beleid.

Goed voorbereid als hij was citeerde hij uit divers onderzoek, waaruit bleek dat de werkelijkheid nog dramatischer is dan menigeen van ons vermoedde. De realiteit van vandaag laat bijna zien dat op iedere twee uitvoerenden één leidinggevende staat (of managerial functie).

Hij pleitte voor een nog grotere mondigheid van de mensen aan de basis en liet met een aantal voorbeelden zien hoe zij het eigen management met vragen kunnen “verrassen”.

Een belangrijk deel van zijn betoog was ook gericht op het hebben en nakomen van plichten in een wereld waar tegenwoordig eerst gesproken wordt over rechten. Hij gaf aan dat het hebben van plichten in zijn ogen een voorrecht is omdat daarmee impliciet ook wordt aangegeven dat je mee telt, erbij hoort, serieus wordt genomen.
Natuurlijk kon hij zijn zorg voor het milieu niet buiten zijn betoog houden. Oprechte verontwaardiging klonk hierbij door en zorg voor de toekomst.

Eén van de toehoorders sprak hem aan op zijn “pessimisme” in deze, waarop hij uitgebreid inging.
Aan het eind van de avond waren er alleen maar heel tevreden geluiden te horen. Men had genoten van een boeiende, bevlogen spreker met een sterk inhoudelijk verhaal. Velen hadden het gevoel met “huiswerk” naar huis te gaan. Aangesproken als iedereen zich voelde door een man die zijn oprechte zorgen met ons wilde delen, inhoudelijk ons een indringend kijkje gaf achter de schermen van de gezondheidszorg maar ons toch ook wees op onze eigen mogelijkheden daarin stelling te nemen.
Zijn verhaal hebben velen van ons in de dagen en weken daarna nog regelmatig herbeleeft.

Met meer vragen dan antwoorden gingen wij naar huis, maar wél geïnspireerd en doordrongen van het feit dat die antwoorden ook van onszelf moeten komen.