Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Rotterdam Actueel Nieuws Leerlingen Guido de Brès en bewoners ASVZ varen mee op zeilschip de ‘Helena’
27 mei 2014 |

Leerlingen Guido de Brès en bewoners ASVZ varen mee op zeilschip de ‘Helena’

Leerlingen Guido de Brès en bewoners ASVZ varen mee op zeilschip de ‘Helena’

 

Het is een imposante verschijning, het uit 1875 stammende zeilschip de ‘Helena’, die bij het aanzicht doet denken aan oude vervlogen tijden. In 2007 was prinses Beatrix met de koninklijke familie nog aan boord, maar nu begeleidt een groep leerlingen van het Wartburg College, locatie Guido de Brès, twaalf cliënten met een verstandelijke beperking. Dit in het kader van hun maatschappelijke stage, waarbij het Rode Kruis Rotterdam bemiddelde.

‘Let erop dat aan de voor- en achterkant van het schip geen relingen zijn’, waarschuwt schipper Seph als we wat onwennig aan boord stappen. ‘Vroeger losten ze dat op door als er kind overboord viel weer een nieuw kindje te maken.’ Hij heeft meteen de lachers op zijn hand. ‘Dat lijkt mij nou niet een goed plan’, roept Nelly, een vrolijke vrouw die in een huis van het ASVZ, een organisatie voor zorg- en dienstverlening aan mensen met een verstandelijke beperking, woont. Ze kan zich nog net vastgrijpen aan een leerling, terwijl ze schatert van het lachen.

 cirkels maken.jpg

Aan het roer

Nadat het schip de haven bij het Maritiem Museum in Rotterdam verlaat, nodigt Seph meteen mensen uit om de stevenaak te besturen met behulp van het enorme helmhout, het gedeelte van het roer waarmee de schipper stuurt en waar je ook op kunt zitten. Nelly wil niet, maar Angelique, een huisgenoot van Nelly, laat zich dat geen twee keer zeggen en veert meteen op van het bankje op het dek. Ze schuifelt langzaam, aan de arm van een leerling, naar de achterkant van het schip en laat voorzichtig haar lichaam zakken op de houten balk. Met het touw in haar hand begint de Helena een klein beetje van koers te veranderen. ‘Let je er wel op dat we de goede kant opgaan?’, kirt Nelly naar haar.

Trekken aan touw.jpg 

Zeilen

Kirstin, de matroos op de Helena, heeft voor de anderen, die rustig het Rotterdamse landschap aan zich voorbij laten trekken, een mooie klus. ‘Dames en heren, wie helpt me om de zeilen op te hijsen?’ Binnen no time staat bijna iedereen in een rij aan de lijnen te sjorren, zodat het zeil in vol ornaat omhoog komt. De lijnen moeten daarna weer keurig opgerold worden. In opperste concentratie draait een man het touw van het zeil in cirkels, zodat deze netjes aan een haak kan worden opgehangen. ‘Hartstikke goed, maar de cirkels zijn nu nog een beetje te klein. Ik zal je laten zien hoe je dat anders kunt doen.’ Kirstin zwiept het touw weer helemaal los over het dek en laat de man zien hoe je grotere cirkels maakt.

Robuust

Het is tijd voor de scheepslunch. De lichtbruine, houten balken aan het plafond en op de vloer geven, samen met de ijzeren platen aan de muur, de binnenruimte een robuust tintje, helemaal passend bij de sfeer van een oud zeilschip van meer dan een eeuw geleden. Drie meisjes bespreken uitgebreid hun schoolresultaten en wat ze tot nu toe van de dag vinden. ‘De mensen zijn zo leuk en sociaal’, meent Fora van veertien. ‘Het is een goede manier om te kijken of dit iets voor je is’, aldus de 15-jarige Simone.

 aan het roer2.jpg

Omdat het vrijwel windstil is, wordt het zeil van het oudste ijzeren, zeilende binnenvaartschip van Nederland na een uurtje varen weer omlaag gehaald en opgevouwen. Een precisieklusje, waar veel mankracht voor nodig is. De leerlingen en cliënten doen hun uiterste best om de verschillende touwen om het witte, loodzware zeil te binden. Na een hoop getrek en gesjouw zit het doek eindelijk op zijn plek en keert het schip langzaam weer terug naar de vaste ligplaats. De scholieren van de Guido de Brès krijgen ieder een officieel certificaat van deze maatschappelijke stage en de bewoners worden met een bus weer thuisgebracht.


Door Suzanne Wittkamp

Fotograaf: Kees de Heer