Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Afdeling Rotterdam Actueel Nieuws 'Hier komt de man met de hamer'
15 april 2014 |

'Hier komt de man met de hamer'

De EHBO-post bij het 36km-punt tijdens de Rotterdamse marathon

Het eerste slachtoffertje bij de marathon 2014.jpgEHBO-post bij het 36km-punt van de Rotterdamse marathon meldde zich al vroeg. De tafels en spullen in de tent zijn amper uitgepakt en een jong, blond meisje komt, huilend op de arm van haar vader, met een ontblote linkervoet naar binnen. Een pijnlijke schaafwond. ‘Ze is met haar been in de spaken van een fiets gekomen’, vertelt haar moeder bezorgd. Nicole, een van de EHBO-medewerkers van het Rode Kruis, komt toegesneld met een paar gaasjes en pleisters. Zo voorzichtig mogelijk dept ze de wond en legt er een ice pack op. ‘Zal ik een tekeningetje maken op de pleister?’ Verlegen knikt het meisje en het grootste leed lijkt al geleden.

Het zijn voornamelijk mensen met kramp in hun benen die zich bij deze EHBO-post melden. ‘Hier komt de man met de hamer. Die spieren van de benen hebben dan al zoveel te verduren gehad.’ Cisca, teamleider van deze post, weet waar ze het over heeft. Zij is inmiddels de tel kwijt geraakt bij hoeveel marathons ze heeft geassisteerd. ‘Maar het blijft altijd spannend van wat er gaat gebeuren. Ik houd van die hectiek. Een ding heb ik ooit geleerd op de ambulance: plan nooit zoals het gaat, want zo gaat het niet.’

Een beetje in de war
Ondertussen wordt er een man opgevangen langs het parcours. Hij ziet lijkbleek en voelt zich niet goed. Hij wordt naar achteren gedirigeerd en neemt plaats op een van de bedden die in de tent staan. Preventief wordt hij aan het infuus gelegd en nemen de verpleegkundigen van het Erasmus MC het over. ’Hij was een beetje in de war en viel zelfs even flauw’, vertelt Jeanette die alle slachtoffers registreert. ‘Waarschijnlijk een vochttekort.’

De teleurstelling is groter dan de pijn
Ook zijn er vier sportmasseurs aanwezig van het Nederlands Genootschap van Sportmassage. De meeste lopers krijgen ze met een stevige sportmassage en een fles water weer op de been, zodat ze verder kunnen lopen. Maar sommige lopers zijn zo geblesseerd dat ze maar al te graag meegaan met een van de pendelbussen die het Rode Kruis heeft ingezet. Een jongen zit op een stoel ongedurig, met twee blauwe, warme dekens om zich heen gevouwen, te wachten op de bus. ‘Ik snap er niets van. De laatste keer dat ik trainde ging het heel goed, maar nu moet ik helaas toch stoppen. De kramp in mijn kuit is echt te erg. Maar de teleurstelling is groter dan de pijn.’ Een minzaam lachje kan er nog net vanaf. 

Al met al is het volgens Cisca is een vrij rustige dag. De teller staat aan het einde van de middag op 32. ‘Ik denk dat dit vooral met het goede weer te maken heeft.’ In totaal zijn er op deze dag bij alle Rode Kruis EHBO-posten, die verspreid lagen langs het parcours, 265 slachtoffers behandeld.

Door Suzanne Wittkamp