Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Afdelingen Tsunami Indonesie - Nias

Indonesie - Nias

Op 28 maart 2005 werd het eiland Nias voor de Sumatraanse kust getroffen door een aardbeving die samenhing met de beving die de tsunami veroorzaakte. Het Indonesische Rode Kruis PMI had door de tsunami-ramp niet de mogelijkheid daar adequate hulp te bieden en vroeg ons die hulp te leveren. Wij werken daarbij samen met het Rode Kruis-Vlaanderen.

 

indonesie - Nias - 1.jpg

Nias is geen makkelijke plaats om te werken. Het klimaat op Nias is buitengewoon ongezond. De luchtvochtigheid is er enorm hoog, het is er tropisch warm.
 
 
Armoede
 
Nias is arm. De infrastructuur op het eiland is minimaal. Veel dorpen zijn alleen na een zware, urenlange voettocht te bereiken. Hoewel er op het eiland een massale werkloosheid heerst, is er een groot gebrek aan geschoolde bouwvakkers. Door de grote cultuurverschillen tussen Nias en de rest van Indonesië willen bouwvakkers elders uit het land niet op Nias werken. En er is een groot gebrek aan bouwmateriaal.

Houtgebrek
indonesie - Nias - 2.jpg
Er is op Nias een groot gebrek aan hout. De traditionele huizen zijn gebouwd van tropisch hardhout. Dat is op het eiland zelf al heel lang niet meer voorhanden. Vanwege de tsunamiramp moet er zoveel gebouwd worden, dat ook elders in Indonesië en de buurlanden een tekort aan duurzaam geproduceerd hout bestaat. Een zware aardbeving begin 2006 op Java heeft dat gebrek nog eens verergerd. Hierdoor zijn onze herbouwprojecten ernstig vertraagd.
Als alternatief kun je bouwen in beton, en voor een deel is dat ook wat wij doen.

Cultuurverschil
 
Er is ook een enorm cultuurverschil. Indonesië voert sinds de val van president Soeharto in 1998 op grote schaal democratische hervormingen door. Maar deze hervormingen lijken vooralsnog aan het eiland Nias voorbij te zijn gegaan. De macht op lokaal niveau ligt niet bij een officieel aangestelde dorpsoudste, maar is stevig verankerd in de handen van de rijkste families van het dorp. Zij maken nog altijd de dienst uit.
 
Machtsstructuur
 
In de eeuwenoude traditie van Nias verwerven rijke families de macht door de minder bedeelde families geschenken te geven. Dat kan geld zijn, een baan, het betalen van een studie of een groot dorpsfeest waar iedereen naar hartelust kan eten. In ruil krijgt de gever onvoorwaardelijke steun.
De buitenlandse hulp gooit dit hele systeem in de war. Of misschien is het zelfs zo dat de hulpverlening onszelf in de positie plaatst van rijke machthebber. Wij zijn immers nu degene die de armsten, dat wil zeggen de slachtoffers van de aardbeving, voorzien van geschenken als bouwmateriaal of zelfs een heel nieuw huis. Wij nemen zo de plaats in van de lokale elite. Die werkt ons in veel dorpen dan ook stelselmatig tegen en in een aantal gevallen zijn onze mensen zelfs fysiek bedreigd.
 
Gezondheidszorg
 
indonesie - Nias - 3.jpgDe gezondheidszorg in Zuid-Nias was voor de aardbeving al bedroevend slecht. Er waren bijna geen doktoren, tandartsen of apothekers. En de paar gezondheidscentra die er waren, zijn bij de ardbeving zwaar beschadigd of verwoest. Nog belangrijker is dat de bevolking zelf maar heel weinig weet van gezondheidszorg. Dat je diarree kunt krijgen als je vervuild water drinkt of je eten slecht kookt bijvoorbeeld. Kennis over gezondheidszorg en hygiëne is dus het belangrijkste en we werken er nu hard aan om die te verspreiden. Maar juist de cultuurverschillen maken dat moeilijk.
 
Projecten
Het Indonesische Rode Kruis heeft ons gevraagd in Zuid-Nias te werken. Dat bestaat uit vier regio´s. Twee regio´s vielen af vanwege de opstandige bevolking, die niets moet hebben van buitenstaanders. Ze wierpen na de aardbeving wegblokkades op en eisten geld voor elke vrachtwagen met hulp die erdoor wilde. De regio's Tuluk Dalam en Gomo/Lahusa zouden minder vijandig zijn. Daar zijn wij actief, samen met het Belgische Rode Kruis-Vlaanderen.

Onze projecten:
  • Bouw van 250 nieuwe houten huizen in zeer slecht toegankelijk gebied
  • De bevolking helpen bij herstel met nog eens 200 houten huizen
  • Bouw van vier scholen en een Teachers Training College (een 'Pabo')
  • Inhuren van een aannemingsbedrijf in om 177 huizen te bouwen, deels van beton
  • Al onze projecten van schoon water en deugdelijk sanitair
  • Opzetten van een gezondheidsprogramma in de dorpen waar we actief zijn, waarbij we onder meer vrijwilligers trainen en sanitair aanleggen.