Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Campagnes 3FM Serious Request 2011 Persoonlijke verhalen Rode Kruis hulpverleners vertellen

Rode Kruis hulpverleners vertellen

 Lees ook het verhaal van hulpverlener Eugene



Ik schrijf dit verhaal zittend in de auto in het Westen (nabij de grens met Liberia) van Ivoorkust. De 'Les Montagnes' provincie in West Ivoorkust is het hardst getroffen door de de electorale crisis in Ivoorkust die plaatsvond tussen november 2010 en juni 2011.

 

Tijdens deze missie bezoek ik het dorpje CIB (Compagnie Ivorienne de Boit). Een dorpje dat ooit het florerende centrum was van de houthandel in Ivoorkust, waar alle werkers samen woonden.

1.jpg








3FM Serious Request Mobiele kliniek

De mobiele kliniek van het Ivoriaanse Rode Kruis wordt gefinancierd met de opbrengst van 3FM Serious Request 2011. De kliniek rijdt dagelijks afwisselend tussen Guiglo en CIB (140km) en tussen Guiglo en Bangolo (130km) om lokale gemeenschappen te voorzien van hulp. Deze gebieden worden de ‘villages silencieaux’ genoemd, de stille dorpen. Of beter gezegd de vergeten dorpen; ver afgelegen van elke vorm van beschaving en vaak onbereikbaar. De mobiele kliniek bestaat uit 6 man. Dokter Kotchi, verplegers Bilson Harding en Mulindahabi Calliope, vroedvrouw Berté Aichatou, sociale hulpverlener Gbaka Bosse en de chauffeur (en parttime apotheker) Béré. 
 
2.jpg

Een grote familie

Vijf dagen per week om 7 uur gaat het team op pad om een dorp van hulp te voorzien. Om 15.30 uur keren ze terug om voor het donker thuis te zijn. Als er noodgevallen zijn, dan zijn ze altijd bereikbaar per telefoon of radio. Het hele team woont gedurende deze 8 maanden van het project bij elkaar in een huis. Ze zijn een grote familie en gaan zo ook met elkaar om. De dynamiek is mooi om te aanschouwen.

Oorlogsmoeder

Terwijl ik het werk van de mobiele kliniek bekeek, kwam ik zwangere Alissa tegen. Een meisje van 16 jaar met haar kindje op de borst. Ik was benieuwd naar Alissa’s verhaal. Al pratende kreeg ik al snel door dat deze ontmoeting mij nog lang zou bijblijven. Alissa was tijdens de oorlog gevlucht nabij de grens met Liberia en was in CIB terechtgekomen. Onderweg had ze veel gruwelijkheden meegemaakt: ze was verkracht en zo hard geslagen dat ze haar linkerarm niet meer kon gebruiken. Die was praktisch verlamd. Al pratende kon ze haar tranen niet bedwingen.

Luisterend oor

Toen mijn collega Gbaka Bosse erbij kwam staan, fleurde ze helemaal op. Ze vertelde dat ze dankzij het Rode Kruis weer enige hoop had op een betere toekomst. Wij hebben haar medicijnen gegeven voor haar kindje en ook kleren en zeep om mee te wassen. Daar was ze heel blij mee. Ze was al die tijd vooral op zoek geweest naar een luisterend oor en dat had ze gevonden bij mijn collega Gbaka Bosse.

Alexander de Gaay Fortman
Regional Programme Officer East, West and Central Africa