Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Mobile Menu
Zoeken.
Home Campagnes 3FM Serious Request 2013 Actueel Erics eerste reisverslag

Erics eerste reisverslag

 

blog 1.jpg  fotograaf: Ben Houdijk

blog 2.jpg 

fotograaf: Ben Houdijk

blog 3.jpg fotograaf: Ben Houdijk

blog 4.jpg fotograaf: Ben Houdijk

blog 5.jpg fotograaf: Ben Houdijk

3FM Serious Request reis Burundi 2013 Deel 1

Het is avond en ik kijk uit over Bujumbura, de hoofdstad van Burundi. Een land in Centraal-Afrika, ingeklemd tussen het enorme Tanzania, het relatief kleine Rwanda en het gigantische Congo. Burundi is een klein landje. Deze hoofdstad heeft ongeveer 800.000 inwoners, dat is nog steeds vergelijkbaar met de hoeveelheid inwoners van onze eigen hoofdstad, maar op het Afrikaanse continent is dat een kleine hoofdstad. In totaal wonen er bij benadering 10 miljoen mensen in Burundi.

Gisteren was een reisdag. Vanuit Amsterdam in ongeveer 8 uurtjes naar Nairobi in Kenia en vanuit daar, na een paar uur de tijd doden met koffie en bier, doorvliegen naar Bujumbura. Aankomst op de luchthaven om 00.30. Aankomst in mijn bed om 02.30. Het licht ging snel uit en ik droomde volgens mij niet veel.

Vuil drinkwater

Vandaag ben ik voor het eerst de stad ingegaan op zoek naar de plekken waar mensen ziek worden van vuil drinkwater. En dat waren nogal wat plekken. Bujumbura ligt aan de voet van een bergkam en vanuit die bergen stroomt relatief schoon water naar beneden, naar het Tanganyika-meer waar Bujumbura aan ligt. Het twee-na-diepste meer ter wereld, na het Baikalmeer in Rusland.

 Onderweg neemt dat water al een hoop troep mee, maar dat is relatief natuurlijke troep. Takken en stokken, stenen en modder. Naarmate het water dichter bij de bewoonde wereld komt raakt het steeds meer vervuild door menselijke troep. Afval, wasmiddel, motorolie van auto’s en motoren die gewassen worden en natuurlijk ook door menselijke uitwerpselen die bij gebrek aan toiletten vaak of direct of door de regen in de rivier terecht komen.

Veel mensen hebben geen toilet of toegang tot een toilet en poepen en plassen dus vaak net buiten het dorp. En als het dorp aan de rivier ligt is dat dus al gauw in de rivier. Je moet je van die rivier trouwens niet iets voorstellen als onze Rijn of Maas of zo. Het zijn kleine stroompjes die je bij ons soms eerder tot beek zal kwalificeren dan tot rivier.

Gebrek aan hygiëne

Een duidelijk voorbeeld daarvan was de wijk Kanyosha. Veel mensen op elkaar gepakt aan het kleine riviertje waarin de was gedaan werd, gespeeld werd, de fietsen van modder werden ontdaan, mensen vrolijk rondzwommen en even verderop drie kleine jongetjes om de beurt zaten te plassen en te poepen. Je kunt je voorstellen dat je dat water niet moet drinken, maar toch kunnen sommige mensen niet anders.

Er zijn kranen met schoon water in de wijk. Niet veel, maar ze zijn er... Voor zo’n 20 liter water moet je een klein bedrag betalen. Veel mensen kunnen die 20 Burundi-franc ( ongeveer 3 dollarcent !! ) echt niet ophoesten en zullen uiteindelijk noodgedwongen hun toevlucht moeten zoeken in het vieze water.

Ondanks het feit dat deze mensen wel weten dat het niet goed voor ze is. Maar helemaal geen water is ook geen optie want zoals je waarschijnlijk wel weet ga je dan tamelijk snel dood. En kleine kinderen al helemaal. Dat vieze, gevaarlijke water zullen ze op de een of andere manier proberen te koken, maar ook dat kost geld. Houtskool en of hout krijg je ook niet voor niks.

Meerdere oorzaken van diarree

En daar gaat het al snel mis. Gevolgen zijn ernstige diarree, wormen en soms zelfs grootschalige Cholera uitbraken. Meestal in het regenseizoen, maar de laatste jaren ook in het droge seizoen.

De kinderen die het rivierwater niet drinken, maar er wel in spelen en zwemmen krijgen natuurlijk ook water binnen met alle gevolgen van dien. Mensen doen de afwas in het vieze water en eten vervolgens hun zorgvuldig gekookte eten van een vies bord, met alle gevolgen van dien.

 Kortom : een vicieuze cirkel van besmetting die maar moeilijk doorbroken kan worden, omdat er grote armoede heerst, gecombineerd met onwetendheid van mensen dat diarree en andere ziekten worden verspreid via besmet drinkwater.

Rode Kruis Burundi

Het Rode Kruis in Burundi probeert hier iets aan te doen door mensen te helpen met schoon drinkwaterprojecten en kranen. Maar ook door mensen voor te lichten over de gevaren van vervuild water en wat ze moeten doen als één of meerdere van hun kinderen ziek is.

Het was een warme en leerzame dag. Met heel veel blije en lachende kinderen die, ondanks hun dikke parasietenbuiken en hun gifgroen lopende neuzen, toch massaal even kwamen kijken wat die Mzungu (witte man) van plan was en me weer ontroerden door hun veerkracht en levenslust ondanks de deplorabele omstandigheden waarin ze hun leven proberen op te bouwen. Nu ga ik slapen. En zal ik ongetwijfeld wel wat dromen na de indrukken van vandaag.