Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Campagnes Gered of reddeloos Hopen op betere tijden in Aleppo

Hopen op betere tijden in Aleppo

Koud, eenzaam en hongerig. Zo ziet het leven van Mohamad er op dit moment uit. Alles wat hij nu nog heeft, is hoop. Hoop dat de wapens in zijn land op een dag neergelegd worden en dat het leven voor hem weer normaal wordt.

Artikel delen?

GettyImages-509566076.jpg

Koud, eenzaam en hongerig, dat is hoe Mohamad zich voelt. (Foto: Anadolu Agency)

Mohamad is een van de 6,6 miljoen Syriërs die hun huizen hebben verlaten vanwege het oorlogsgeweld. In totaal is hij al drie keer gevlucht.

Geen ramen, water en elektriciteit

Eerst verliet hij Aleppo om in Raqqa meer veiligheid te vinden. Daarna verhuisde hij naar Tartous om bij zijn broer en zijn gezin in te trekken. Toen zij niet voldoende geld meer hadden om hem te onderhouden, keerde hij terug naar Aleppo. Nu woont hij samen met zijn dochter in een gebouw zonder ramen, water en elektriciteit.

Wakker worden

Op zijn leeftijd is Mohamad gevoelig voor ziektes als gevolg van de kou. Geneesmiddelen en behandelingen zijn voor hem niet gemakkelijk te vinden. "Als ik wakker word, kan ik niet uit bed komen. Ik heb reumatische pijn in mijn handen. Pas als de warmte mijn lichaam weer in komt, kan ik mijn handen weer een beetje bewegen."

Dichtgemetseld

"Dit is geen leven​... Het zou beter zijn als de ramen waren dichtgemetseld, dan kon ik me tenminste een beetje warm houden. Er is wel een kachel in het appartement, maar ik heb geen geld om daar diesel voor te kopen. Door de pijn in mijn handen kan ik ook niet werken om aan geld te komen. Eigenlijk zou een graf voor mij misschien nog wel de beste plek zijn. "

Goed leven

Voor de oorlog zag het leven van Mohamad er goed uit. Hij was eigenaar van een fabriek in de buurt van de luchthaven en samen met zijn vrouw verdiende hij genoeg om rond te komen. Maar de fabriek werd gebombardeerd en hij raakte alles kwijt.

Eenzaam

Terwijl hij vecht tegen honger en kou, heeft Mohamad ook te kampen met eenzaamheid. Zijn familie is gevlucht naar Libanon. Alleen zijn jongste dochter is gebleven. "De laatste paar dagen heb ik het gevoel dat ik ga sterven," zegt hij. "Ik woon hier alleen met mijn dochter. De flat is te koud. Ik kan er niet tegen, maar we moeten wel. Er zijn geen andere mensen , geen kinderen of kleinkinderen. Ik ben zo eenzaam."

Arm

"Mijn buren helpen me. Ze zijn vriendelijk en respectvol. Ze doen wat ze kunnen, geven ons brood en andere dingen. Maar het probleem is dat alle mensen hier arm zijn. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. "

Help mee

Op dit moment hebben 40 miljoen mensen zoals Mohamad dringend medische hulp nodig. Niet alleen in Syrië maar ook in andere conflictgebieden zoals Jemen, Zuid-Soedan en Afghanistan. Met jouw steun kunnen we ze helpen.​

doneer-nu.png 

Liever zelf overschrijven?
Je kunt je donatie ook overmaken naar IBAN NL83 INGB 0000 0068 68 ten name van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag.