Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Campagnes Gered of reddeloos Nyanene (5 maanden) vecht voor haar leven

Nyanene (5 maanden) vecht voor haar leven

Jessica Hazelwood wiegt het kleine meisje in haar armen. De Australische kinderverpleegkundige neuriet zachtjes, terwijl de 20-jarige moeder even ligt bij te komen op een dun ziekenhuismatrasje.

Artikel delen?

Longontsteking_Zuid-Soedan_Rode_Kruis_medische_hulp.jpeg

Jessica met Nyanene in haar armen. (Foto: ICRC)

Het is benauwd in de ziekenhuiskamer. De kapotte airconditioning doet het nog wel, maar wie zich te veel beweegt, voelt de stroompjes zweet al snel van zijn gezicht glijden. Toch is de stemming relatief goed. Dat was drie uur geleden wel anders. De kleine Nyanene werd binnengebracht met een longontsteking en haar adem stokte ineens. Het medisch personeel moest alles op alles zetten om het meisje in leven te houden. 

Zuurstofmasker

Het veel te grote zuurstofmasker zit nog steeds op haar kleine gezichtje, maar Nyanene ademt weer rustig. Jesscia heeft haar lunch overgeslagen en zit nu een sinaasappel te pellen. Ze biedt de jonge moeder ook een stukje aan, maar die schudt zwijgend haar hoofd.

Dan, ineens, valt de generator uit. Het enige licht nog te zien in de kamer, zijn de grijze schaduwen die door het raam komen. Maar dat is het probleem niet. De zuurstofmachine is het echte probleem. Nyanene heeft de machine nodig om te blijven ademhalen, maar nu de stroom weg is, doet hij het niet meer. 

Hartslag

Jessica springt op en vraagt haar Zuid-Soedanese collega Gbang de hartslag van de baby te meten. “Als de hartslag onder de 60 is, beginnen we met reanimeren”, zegt ze. Gbang legt de stethoscoop op het kleine borstkastje: de hartslag is onder de 60.
Jessica houdt een luchtzak in haar handen en probeert een ademhaling in het lichaam van het meisje te pompen. Gbang duwt zijn twee duimen diep in de borstkas van de baby en stimuleert het hart. “We gaan dit 15 minuten doen voor we opgeven, ok?” zegt Jessica. “Je doet het heel goed, het gaat goed, houd vol.”

Zuid-Soedan, reanimatie baby.jpeg Jessica en Gbang reanimeren Nyanene. (foto: ICRC)

"Kunnen we de generator weer aan krijgen?  Er wordt gebeld maar het blijft donker in de kamer. Kun je de hartslag nog eens meten? Wil je de deur dicht doen alsjeblieft?" Jessica neemt het over van Gbang en begint met haar duimen in de borstkas van het meisje te duwen.

15 minuten

“We gaan 15 minuten door”, herhaalt Jessica. De baby reageert niet. Haar moeder is gaan zitten op bed. Ze is zo gespannen, ze lijkt wel in trance. Na negen slopende minuten knippert het tl-licht weer aan. Ook de zuurstofmachine doet het weer, maar baby Nyanene heeft er nu niks aan. Een beetje slijm loopt uit haar mond. Jessica veegt het liefdevol weg.

Er staat 2:20 op de klok. De 15 minuten zijn om. ‘Stop maar’, wordt er zacht gezegd. Jessica trekt haar duimen terug van het meisje, draait zich om en raakt de benen van de moeder aan. Die heeft inmiddels al een doek over haar hoofd gelegd en jammert luid.

Teddyberen

Als de hete namiddag in een regenachtige, donkere avond verandert, zit een Rode Kruis-​​vrijwilliger in een auto met baby  Nyanene op schoot. Haar moeder zit achterin. Ze zijn op weg naar haar huisje van modder en riet in Pagak.  Een wit dekentje met roze en blauwe teddyberen, ligt over het kindje heen.

De regen slaat tegen de autoruiten en de auto komt bijna vast te zitten in de modder. Dan stopt de landrover bij het huis van een oudere dame. Het is een tante. Ze neemt Nyanene in haar armen. Het is zeker niet het eerste dode kindje dat ze ziet in haar leven, niet in dit land. Met de baby in haar armen, loopt ze samen met haar 20-jarige kinderloze nichtje door het veld. De regen komt met bakken uit de hemel.

doneer-nu.png

Liever zelf overschrijven?
Je kunt je donatie ook overmaken naar IBAN NL83 INGB 0000 0068 68 ten name van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag.