Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Over ons Humanitair oorlogsrecht Verdrag (V) nopens de rechten en verplichtingen der onzijdige Mogendheden en personen in geval van oorlog te land

Verdrag (V) nopens de rechten en verplichtingen der onzijdige Mogendheden en personen in geval van oorlog te land

Internationaal
Totstandkoming
Inwerkingtreding

Nederland
Ondertekening
Ratificatie
Inwerkingtreding
Voorbehoud

Koninkrijk
(Inwerkingtreding)
Bonaire, Sint
Eustatius, Saba

Aruba

Curaçao

Sint Maarten


18-10-1907
26-01-1910


18-10-1907
27-11-1909
26-01-1910
Ja



10-10-2010


01-01-1986

10-10-2010

10-10-2010

Den Haag, 18 oktober 1907

Het recht van neutraliteit (‘onzijdigheid’) werd vooral ontwikkeld tijdens de 19e eeuw. De meest belangrijke factoren voor deze ontwikkeling waren de twee Verklaringen inzake gewapende neutraliteit van 1780 en 1800, de houding van de Verenigde Staten inzake neutraliteit, de permanente neutraliteit van Zwitserland en België en de Verklaring van Parijs van 1856.
Hoewel ze voor een groot deel het bestaande internationaal recht weergaven, werden de twee Verdragen inzake neutraliteit (dit Verdrag en Verdrag (XIII)) niet geratificeerd door Groot-Brittannië, Italië en enkele andere Staten.
Naast deze twee Verdragen zijn andere Haagse Verdragen uit 1907 ook van belang voor het recht van neutraliteit, met name het Verdrag (VII) nopens de verandering van handelsvaartuigen in oorlogsschepen, het Verdrag (XI) nopens zekere beperkingen van de uitoefening van het buitrecht in de zeeoorlog en het Verdrag (XII) nopens de oprichting van een Internationaal Prijshof.
Het traditionele recht van neutraliteit heeft veel van zijn belang verloren. Dit is een gevolg van de twee Wereldoorlogen, van het verbod op oorlogvoering en van de systemen van collectieve veiligheid vastgesteld door de Volkenbond en de Verenigde Naties (vooral in het VN Handvest).

De officiële Nederlandstalige verdragstekst

Overzicht van staten die partij zijn bij dit Verdrag (Engelstalig)