Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Over ons Humanitair oorlogsrecht Aanvullend Protocol bij de Verdragen van Genève van 12 augustus 1949, betreffende de bescherming van slachtoffers van niet-internationale gewapende conflicten (Protocol II)

Aanvullend Protocol bij de Verdragen van Genève van 12 augustus 1949, betreffende de bescherming van slachtoffers van niet-internationale gewapende conflicten (Protocol II)

Internationaal
Totstandkoming
Inwerkingtreding

Nederland
Ondertekening
Ratificatie
Inwerkingtreding
Voorbehoud

Koninkrijk
(Inwerkingtreding)
Bonaire, Sint
Eustatius, Saba

Aruba

Curaçao

Sint Maarten


08-06-1977
07-12-1978


12-12-1977
26-06-1987
26-12-1987
Nee



10-10-2010


26-12-1987

10-10-2010

10-10-2010

Genève, 8 juni 1977

Vóór de aanname van dit Protocol was artikel 3 gemeenschappelijk aan alle vier de Verdragen van Genève van 1949 de enige bepaling die toepasbaar was op niet-internationale gewapende conflicten. Dit ene artikel bleek om twee redenen ontoereikend te zijn: omdat ongeveer 80% van de slachtoffers van gewapende conflicten sinds 1945 slachtoffers waren van niet-internationaal gewapende conflicten, en omdat niet-internationaal gewapende conflicten vaak worden bevochten met meer wreedheid dan internationale gewapende conflicten.
 
Het doel van dit Protocol is de noodzakelijke regels van het humanitair oorlogsrecht uit te breiden naar niet-internationaal gewapende conflicten. De angst dat het Protocol misschien de soevereiniteit van de staat zou aantasten, dat het regeringen tegen zou houden om effectief de rechtsorde te handhaven binnen hun grenzen, en dat het misschien gebruikt zou kunnen worden om een interventie van buitenaf te rechtvaardigen, leidden tot de beslissing het Protocol in te korten en te vereenvoudigen. In plaats van de 47 artikelen voorgesteld door het Internationale Comité van het Rode Kruis, nam de Diplomatieke Conferentie er maar 28 over. De wezenlijke inhoud van de ontwerptekst werd echter wel behouden. Het deel omtrent de methoden en middelen van oorlogvoering werd verwijderd, maar de basisbeginselen kunnen worden gevonden in artikel 4 (fundamentele waarborgen). De bepalingen omtrent de activiteiten van onpartijdige hulpverleningsorganisaties zijn aangenomen in een minder bindende vorm dan eerst was voorzien.
 
De beperkte definitie van het materieel toepassingsgebied in artikel 1 leidt ertoe dat Protocol II van toepassing is op een beperkter aantal niet-internationaal gewapende conflicten dan artikel 3 gemeenschappelijk aan de Verdragen van 1949.

De officiële Nederlandstalige verdragstekst

Overzicht van staten die partij zijn bij dit Verdrag (Engelstalig)