Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Over ons Humanitair oorlogsrecht Verklaring houdende zekere bepalingen van het zeerecht in tijd van oorlog

Verklaring houdende zekere bepalingen van het zeerecht in tijd van oorlog

​ <> <>
Totstandkoming
Inwerkingtreding
 
Nederland
Ondertekening
Ratificatie
Inwerkingtreding
Voorbehoud
 
Koninkrijk
(Inwerkingtreding)
Bonaire, Sint Eustatius, Saba
Aruba
Curaçao
Sint Maarten
 
16-04-1856
16-04-1856
 
 
N.v.t.
07-06-1856
 
Nee
 
 
 
 

Parijs, 16 april 1856

Bij het sluiten van het Verdrag van Parijs van 1856 dat de Krimoorlog (1853-1856) tot een eind bracht, ondertekenden de gevolmachtigden ook deze Verklaring. Het is de uitkomst van een modus vivendi  tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk en was oorspronkelijk bedoeld voor toepassing tijdens de Krimoorlog. Beide partijen kwamen overeen dat ze geen beslag zouden leggen op vijandelijke goederen op neutrale schepen of op neutrale goederen op vijandelijke schepen. De strijdende partijen verkondigden bovendien dat ze geen beslagbrieven  zouden uitgeven. De Verklaring van Parijs bevestigde deze regels en voegde het principe toe dat blokkades effectief moeten zijn om bindend te zijn. Praktisch alle Staten traden toe tot de Verklaring. De Verenigde Staten streefden naar een complete vrijstelling van privé-eigendommen van verovering op zee, maar dit amendement werd niet geaccepteerd. Om deze reden weerhielden de VS zich van formele toetreding. In 1861, aan het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog, en tijdens de oorlog tegen Spanje in 1898 verkondigden de Verenigde Staten dat ze desondanks de beginselen van de Verklaring zouden respecteren voor de duur van de vijandelijkheden.
De regels neergelegd in de Verklaring werden later gezien als deel uitmakend van algemeen internationaal recht.

De officiële Nederlandstalige verdragstekst

Overzicht van staten die partij zijn bij dit Verdrag (Engelstalig)