Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Hulp in Nederland Noodhulp Noodhulp in Nederland Verhalen van onze vrijwilligers "Het gaat in je rugzak, maar je moet wel door"

"Het gaat in je rugzak, maar je moet wel door"

Carolien Konings (74) was EHBO-coördinator bij de Rode Kruis-afdeling in Enschede tijdens de vuurwerkramp op 13 mei 2000. Toen explodeerde daar in een woonwijk een opslagruimte met vuurwerk.

"Ik had die zaterdagmiddag een EHBO-oefening met collega's. De telefoon viel uit terwijl we de meldkamer belden, maar we hoorden nog net om welke wijk het ging. Toen zijn we zelf naar het rampgebied gereden. De lucht was daar zó zwart, alsof er een gordijn naar beneden was gelaten. Aan de rand van de woonwijk verleenden we eerste hulp. Dit waren mensen die lopend het rampgebied hadden kunnen verlaten. We brachten hen met een bus naar het ziekenhuis in Winterswijk. Sommigen bleken onderweg helemaal niet zo lichtgewond. Gelukkig was er ook een verpleegkundige aanwezig die hen kon behandelen."

In shock​

"Alle slachtoffers waren in shock en een arm om hen heen deed al veel. Eén man wilde niet praten. Uiteindelijk barstte hij in tranen uit. Hij vertelde dat hij het lichaam van een brandweerman in een boom had zien hangen. Ik ben die dag zelf nog teruggegaan naar de opvanglocatie in Enschede. Daar heb ik samen met mijn collega's 14 dagen in ploegen gewerkt. Eten klaarmaken, hand- en spandiensten, verhalen aanhoren. We gingen ook als begeleiders mee naar begrafenissen. Eén begrafenis was voor een gezin van vijf; alleen de moeder had het overleefd."

Heftige tijd

"Het was een heftige tijd, maar de nazorg was goed geregeld. Het blijft een stukje van je leven, het gaat in je rugzak, maar je moet wel door. Nog steeds kom ik mensen tegen die zeggen: 'Ik heb jou ontmoet tijdens de ramp, jij hebt mij geholpen.'"