Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Hulp in Nederland Noodhulp Noodhulp in Nederland Verhalen van onze vrijwilligers Ik ging meteen uit van het ergste scenario

Ik ging meteen uit van het ergste scenario

Yvonne Verbeek (55) was hulpverlener en vervangend teamleider tijdens de kettingbotsing in Zeeland, op 16 september 2014. Door de dichte mist botsten 150 auto's op de A58 tegen elkaar.

Yvonne Verbeek.jpg

"Ik ging uit van het ergste scenario toen ik op Twitter en Facebook las dat er een kettingbotsing was. Hoeveel slachtoffers zijn er? Zijn er goede bekenden bij betrokken? Deze vragen schoten door mijn hoofd. Toch lukte het me om de knop om te zetten en rustig te blijven. Als hulpverlener mag je geen paniek uitstralen, dan kun je slachtoffers niet geruststellen. Rond 09:00 uur werd ik opgeroepen om te helpen. Ik ging meteen met onze hulpverlenersbus richting de Zeelandhallen in Goes. Hier kreeg ik instructies van de teamleider van het Rode Kruis en werd uitgezonden naar Heinkenszand. Daar zat ik met zeven andere vrijwilligers klaar om  binnendruppelende slachtoffers te helpen.

Na een tijdje kwam er een mevrouw ons opvangcentrum binnen. Ze was vrij rustig maar liep erg moeilijk. Ik ging naar haar toe en begeleidde haar naar de EHBO-kamer. Ze mocht van ons niet meer opstaan. Als hulpverlener weet je namelijk niet precies wat iemand heeft, dus je mag absoluut geen risico's nemen. We haalden de dokter erbij die het slachtoffer onderzocht. Het bleek inderdaad niet zomaar een scheutje pijn in de rug te zijn. Ze moest toch met de ambulance worden afgevoerd naar het ziekenhuis voor verder onderzoek."

Hectische dag

"Gelukkig hoorde ik dat er geen familieleden of vrienden van me in de kettingbotsing zaten. Wel kende ik er een paar van naam, maar die waren niet gewond geraakt. Het was al met al een hectische dag. Als hulpverlener word je de hele dag op de hoogte gehouden van de gebeurtenissen rondom de ramp. Je moet continu alert en bereikbaar zijn, maar uiteraard doe ik dat graag. Al 31 jaar werk ik met plezier voor het Rode Kruis. In die tijd heb ik zoveel geleerd en ik heb er ontzettend leuke contacten aan overgehouden. Het voelt goed om me in te zetten voor de mens en de maatschappij."