Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Hulp wereldwijd Onrust in het Midden-Oosten Geweld in Syrië Blog vanuit Syrië Dag 1: Mortierinslag

Dag 1: Mortierinslag


Vanmorgen vertrokken we vanuit een fris en regenachtig Beirut naar Damascus. Een prachtige route door het hooggebergte. Je zou bijna vergeten dat we onderweg zijn naar een land dat wordt geteisterd door  een gruwelijke burgeroorlog. Bij de grens in Libanon is het een drukte van belang. Je zou verwachten dat de mensen vooral het land uit willen, maar bij dat loket is het juist rustig. In het niemandsland tussen de douanes een splinter nieuwe taxfree shop, waar je de nieuwste Ipads kunt kopen. Klanten zijn er niet. Een rare gewaarwording. Met een auto van de Syrische Rode Halve Maan en in bezit van een visum, gaat het allemaal relatief snel. We rijden onder de foto’s van Assad en zijn vader door, met de tekst welkom in Syrië. We zijn binnen.

In eerste instantie lijkt er weinig verander sinds mijn bezoek in 2012, maar dat verandert al snel. We passeren onderweg naar Damascus meer dan 10 wegversperringen  De vorige keer was de weg vrij. Steeds weer worden de kofferbakken gecontroleerd door militairen. Onze chauffeur gebruikt humor om het ijs te breken en het proces te versnellen. Zo maakt hij een grap over de muziek van Damascus, als we op de achtergrond mortier granaten horen afschieten. Er lijkt in ieder geval op deze route wel respect te zijn voor de hulpverleners.

In ons hotel Cham Palace in Damascus, blijken we een van de weinige gasten te zijn. In de enorme hal hangt een videoscherm, met daarop een promotie film voor het hotel. Daar is de lobby nog vol met gasten. Ook zie je dansende mensen in de disco, die in de kelder van het hotel is gevestigd. Surreëel. Het maakt pijnlijk duidelijk dat ook het toerisme en de economie door het voortdurende conflict zwaar zijn getroffen. 

 ’s Middags laten we ons bijpraten door hulpverleners van het Internationale Rode Kruis. Tijdens het gesprek horen we steeds raketten afschieten en bommen ontploffen. Niet in de stad verzekeren ze ons, maar wel in de buurt. De oppositie groepen blijken het centrum van de stad dicht te zijn genaderd, op zo’n zes kilometer afstand van het centrum. Grote delen van de buitenwijken rondom Damascus zijn inmiddels in handen van de oppositie. Toch is het nu relatief rustig is de stad, zo blijkt uit de verhalen van onze collega’s, want twee weken terug waren de mortiergranaten ineens in de wijk waar de kantoren van het Rode Kruis en de ambassades zijn, vlakbij het centrum. De hulpverleners moesten uren onderduiken. Een Rode Kruis medewerker moest hals over kop verhuizen omdat bij een mortierinslag in haar straat Syriërs om het leven waren gekomen. Op het moment van ons bezoek werden voor de veiligheid ijzeren luiken op de ramen bevestigd.

Terug in het hotel zou je bijna vergeten dat het oorlog is in Syrië. Alles werkt water, licht en internet. Ook is in de het centrum van Damascus alles nog te koop. Maar het geluid van de bommen brengen je terug in de rauwe werkelijkheid. Gelukkig niet te dichtbij, dus toch maar proberen te gaan slapen.