Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Hulp wereldwijd Onrust in het Midden-Oosten Geweld in Syrië Persoonlijke verhalen Wilma bezocht Syrische vluchtelingen in Bulgarije

Wilma bezocht Syrische vluchtelingen in Bulgarije

bulgarije3.jpg 

 

bulgarije2.jpg 

 

bulgarije3.jpg 

​In april 2014 reisden Kim de Vos en Wilma ter Heege, beiden werkzaam op de afdeling Internationale Hulpverlening van het Rode Kruis, naar Bulgarije waar zij het noodhulp project van het Rode Kruis voor Syrische vluchtelingen bezochten. Hier vertelt Wilma over dit voortgangsbezoek, en beschrijft zij wat haar het meest heeft geraakt.


Waar precies zijn de opvangcentra voor vluchtelingen  in Bulgarije?

Wilma: Kovachevci, Voenna Rampa, Vrajdebna, Ovcha Kupel zijn centra die in de buitenwijken rond Sofia zijn gevestigd. Pastrogor en Harmanli zijn twee centra die bij de Turkse grens in de buurt liggen. Ikzelf heb  Voenna Rampa, Vrajdebna en Harmanli bezocht.

Welke organisaties zijn betrokken bij de opvang van Syrische vluchtelingen in Bulgarije?

Wilma: De Bulgaarse Overheid werkt samen met een aantal organisaties waaronder het Bulgaarse Rode Kruis, maar ook bijvoorbeeld met UNHCR.

Wat doet het Nederlandse Rode Kruis om de vluchtelingen in Bulgarije te helpen?

Wilma: Sinds augustus 2013 hebben meer dan 10.000 Syrische vluchtelingen toegang gezocht in Bulgarije, waarvan de meesten afkomstig zijn uit Aleppo, Homs, Damascus en het Koerdisch deel van Syrië. Zij worden ondergebracht in opvangcentra. De centra worden beheerd door het Bulgaarse Staatsagentschap voor Vluchtelingen. die samenwerkt met o.a. het Bulgaarse Rode Kruis. Het Bulgaarse Rode Kruis is sinds het begin van de vluchtelingenstroom actief  in de centra.  Met steun van de Nederlandse overheid staat het NRK vanaf de winter 2013 onze zustervereniging bij. Zo zijn er bijvoorbeeld noodzakelijke spullen aangekocht, zoals kleding, hygiene kits en keukenspullen. Het Bulgaarse Rode Kruis heeft ook veel ervaring met het distribueren van  hulpgoederen.

In wat voor omstandigheden komen de vluchtelingen Bulgarije binnen, en hoe worden ze opgevangen?

Wilma: De meeste vluchtelingen hebben de lange tocht uit Syrië deels per openbaar vervoer afgelegd en het laatste deel veelal lopend. De vluchtelingen werden in eerste instantie opgevangen in provisorische tentenkampen bij de Turkse grens in Harmanli. De meesten worden nu opgevangen in oude gebouwen die fungeren als opvangcentra. De bestaande centra zijn echter overvol. De gebouwen zijn oorspronkelijk ook niet geschikt voor bewoning, en zodoende worden ze nu voorzien van keukens en sanitaire voorzieningen.

Wat zijn de grootse problemen die je hebt gezien in de centra?

Wilma: Ten tijde van mijn eerste bezoek aan Bulgarije was er een groot tekort aan de meest elementaire middelen. De situatie was erbarmelijk, vooral in Harmanli. De vluchtelingen zaten met veel mensen in kleine ruimtes of in onverwarmde tenten. Met steun van de EU en de Bulgaarse Overheid is inmiddels veel verbeterd. De centra waar de vluchtelingen verbleven, waren niet geschikt om vluchtelingen op te vangen. Inmiddels heeft het Rode kruis gezorgd voor de distributie van dekens, lakens, kleding en hygiene pakketten en is de Bulgaarse Overheid is met steun van de EU de centra aan het opknappen. De situatie in het centrum in Voenna Rampa is momenteel nog het meest prangend, waar families nog steeds leefruimtes moeten delen in bijvoorbeeld een voormalige koelcel van een school.


Wat zijn de persoonlijke problemen waarmee de vluchtelingen te maken hebben?

Wilma: Veel van de vluchtelingen zijn  na een barre tocht in Bulgarije aangekomen, Zij hadden hoop , maar zijn teleurgesteld in de opvang en het lange wachten op het beoogde papiertje. De vluchtelingen mogen niet werken, hebben ook niets te doen en lopen doelloos rond in de centra, dag in dag uit. Wij hebben twee Syrische vluchtelingen gesproken in Sofia die in een buitenwijk in een huurflat wonen.  De een is een arts, de ander een ingenieur. Hun families hebben ze moeten achterlaten achtergebleven in Syrië, omdat de reis te gevaarlijk is Zij zijn nu 7 maanden in Bulgarije en ondertussen spreekt de een spreekt al een beetje Bulgaars en is de ander de taal aan het leren. Alhoewel er een tekort is aan artsen en ingenieurs in Bulgarije kunnen zij niets anders doen dan naar buiten kijken en wachten, eindeloos wachten.

Worden er activiteiten of lessen voor de kinderen georganiseerd in de kampen?

Wilma: Het Bulgaarse Rode Kruis komt wekelijks langs om met de kinderen spelletjes te doen om de vlucht uit hun moederland, en het trauma enigszins te vergeten. Het percentage kinderen in de centra is hoog. Zij zijn , evenals hun ouders, veelal getraumatiseerd door de oorlog in Syrië.  Voor de volwassenen is er helemaal niets. Gezien het voortdurende conflict in Syrië, is het een uitzichtloos bestaan voor alle vluchtelingen en met name voor de kinderen.

Tot slot, wat is je het meest bijgebleven van je reis?

Wilma: Alhoewel de situatie is verbeterd ten aanzien van mijn eerste bezoek, blijft het een tragisch gegeven dat mensen maandenlang moeten wachten op hun status of registratie. De uitzichtloosheid is verschrikkelijk en gaf me -ondanks de hulp die we bieden- toch een gevoel van machteloosheid.

bulgarije1.jpg