Het logo van het Nederlandse Rode Kruis.
Zoeken.
Home Hulp wereldwijd Opsporing van familie Juristen Victoria & Michel helpen slachtoffers van mensenhandel

Juristen Victoria & Michel helpen slachtoffers van mensenhandel

​Daar ga je. Alles achterlatend wat je liefhebt en kent. Op naar het grote onbekende. Met enkel de hoop op iets goeds in je tas. Met de verwachting dat dáár wel vrijheid is. Dat heeft die aardige kennis die je vlucht heeft geregeld namelijk beloofd. 'Daar wordt het goed', werd je beloofd. “Ik heb je een baan als kapster bezorgd, zodat je mij de reis heel gauw kan terugbetalen.” Dus ga je. Maar wat je nu nog niet weet, is dat je morgen achter het raam belandt. In een kamertje terechtkomt, waar de hoop op een beter leven je genadeloos wordt afgepakt. Want je bent slachtoffer geworden van mensenhandel.

interview-adam-uitsnede.jpg

Juristen Michel Bucx en Victoria den Haring zetten zich vrijwillig in voor de slachtoffers van mensenhandel.

Alleen al in Nederland zijn er naar schatting duizenden mensen die extreem worden uitgebuit of tegen hun wil in de prostitutie zijn beland. Allemaal kwamen ze op basis van goed vertrouwen. En allemaal kwamen ze door toedoen van mensenhandelaars in afschuwelijke situaties terecht. Sommigen weten aan hun vreselijke lot te ontkomen. Nadat ze aangifte hebben gedaan, worden ze in een veilig onderkomen ondergebracht. Maar hierna begint voor deze vrouwen (en soms mannen) wéér een nieuwe reis. Een reis door een woud van complexe procedures en verplichtingen in een taal die ze niet spreken. Gelukkig is er in Utrecht, Amersfoort en sinds deze week ook in Groningen, vanaf dat moment hulp. Want in deze regio’s ondersteunt het Rode Kruis buitenlandse slachtoffers van mensenhandel.

Met recht bevlogen

Het bevlogen juristenduo Victoria den Haring (27) en Michel Bucx (26) is al flink wat jaren vrijwilliger bij het project Ondersteuning Slachtoffers Mensenhandel. Tijdens hun rechtenstudie kwam het project op hun pad en onmiddellijk waren ze erdoor gegrepen. Het zal de reden zijn dat ze zich er, ondanks hun drukke banen, nog steeds voor inzetten. Allebei herinneren ze zich dat gevoel ‘iets te willen doen voor iemand in nood’. En als de pas verkregen juridische kennis dan ook nog in de praktijk kon worden toegepast, was het helemaal mooi. Dus toen het Rode Kruis in Utrecht vrijwilligers zocht om slachtoffers van mensenhandel juridisch-praktisch te ondersteunen, twijfelden ze geen moment. Die paar uurtjes per week hadden ze best voor een ander over. 

Zelfredzaamheid vergroten

Michel en Victoria hebben, om in hun jargon te blijven, al veel dossiers behandeld. En hebben daarmee dus ook flink wat emotionele bagage opgedaan. Victoria: “Mensen worden met de mooiste praatjes naar Nederland gelokt. Om vervolgens hier als moderne slaaf gebruikt te worden. Hun verhalen zijn zó schrijnend. Met als resultaat dat ze niemand meer vertrouwen. Je moet dus echt je best doen om hen het gevoel te geven dat wij van het Rode Kruis er écht voor hen zijn. Dat we ze helpen en daar niks voor terugverlangen.” Michel: “Het is vooral onze taak om uit te leggen wat er nou precies aan de hand is. En wat er, terwijl het politieonderzoek loopt, allemaal geregeld moet worden om in aanmerking te komen voor een tijdelijke verblijfsvergunning. We gaan dus bijvoorbeeld mee naar de ambassade om papieren persoonsdocumenten te verkrijgen. Vertalen ingewikkelde brieven. Leggen verklaringen af. Alles met het doel om hun zelfredzaamheid te vergroten en ze daarmee het vertrouwen te geven dat ze heel veel zelf kunnen doen. Zodat ze hopelijk niet nog eens in zo’n situatie belanden.” 

School of life

“Soms is het frustrerend,” vertelt Michel. “Een Chinese cliënte kreeg geen verblijfsvergunning. Doordat ze ook niet kon terugkeren, kwam ze in de illegaliteit terecht. Een kwetsbare positie waarbij nieuwe uitbuiting op de loer ligt. Dat maakt het werk dus best heftig op z’n tijd.” Gelukkig staan er ook veel vrolijke momenten tegenover. “Ik hielp een tijdje een vrouw die de meest vreselijke dingen was overkomen.” vertelt Victoria. “Ze had bijna niks, maar als ik bij haar op bezoek was, in dat ieniemienie kamertje in de beveiligde opvang, stond ze erop dat ik met haar meeat. Dan kletsen we gezellig en proefde ik de heerlijkste dingen.” “Eigenlijk is dit werk de beste praktijktraining in interculturele communicatie,” vult Michel haar aan. “We leren gesprekstechnieken, hoe je omgaat met afschuwelijke verhalen en hoe je reageert als iemand ineens heel boos wordt of extreem verdrietig. Dat is kennis waar je de rest van je leven wat aan hebt.”

Ieder z’n steentje

Het is duidelijk. Deze twintigers zijn bevlogen Rode Kruis-vrijwilligers om vele redenen. Victoria: “Dit project geeft me op zo veel vlakken wat terug. Ik help iemand, terwijl ik zelf ook heel veel leer. Tijdens mijn studie al, maar ook nu als advocaat-stagiair. Ik heb het geluk gehad hier geboren te zijn en ben blij dat ik anderen kan helpen dankzij de kansen die ik heb gehad.” “Je moet het zo zien.” zegt Michel. “Ik kan niet alle ellende van de wereld in mijn eentje oplossen. Maar ik kan wel met iets waar ik goed in ben mijn steentje bijdragen. En als ieder nou op z’n eigen manier z’n steentje bijdraagt, dan wordt het alles bij elkaar een hele grote berg!”

Verslaggever: Marieke Stegenga 

Wil jij ook met jouw talent, ervaring of kennis je steentje bijdragen? Meld je aan via Ready2Help