Word vrijwilliger Doneer

Vluchtelingencrisis Syrië

Laatste update: 7 juni 2018

Alles achterlaten, je voordeur achter je dichtgooien en niet weten of je ooit nog terugkomt. Twaalf miljoen mensen uit Syrië hebben dat de afgelopen zeven jaar gedaan. Dat is meer dan de helft van de hele bevolking.

Een klein deel van de mensen die het land wist te ontvluchten, kun je  tegenkomen in Nederland. De overgrote meerderheid woont in buurlanden als Turkije en Libanon, waar ze het beste van hun leven proberen te maken.

Sommige vluchtelingen proberen over land en zee naar Europa te komen. Een gevaarlijke reis die lang niet altijd goed afloopt.

Lees meer over Syrië Lees meer over vluchtelingen in Europa
5.6 mln

Syriërs zijn gevlucht naar een land in de regio

hulpgoederen-kind-syrie-1030x686-1

Madad: samen helpen

Madad betekent ‘samen helpen’ in het Arabisch. Niet toevallig is het ook de naam van het EU-programma dat de opvang van Syrische vluchtelingen in de regio financieert.

Met deze steun helpt het Rode Kruis tussen 2016 en 2019 één miljoen Syrische vluchtelingen en hun gastgemeenschappen in Turkije, Libanon, Jordanië, Egypte, Irak en Syrië zelf.

De vluchtelingen leven vaak in slechte huizen zonder goede water- en sanitatievoorzieningen. Velen van hen hebben psychosociale klachten door de oorlog.

Het Madad-programma draagt bij aan verbetering van de leefomstandigheden, arbeidsmogelijkheden en gezondheid van de vluchtelingen en hun gastgemeenschappen.

De Rode Bank

Alles achterlaten, je voordeur achter je dichtgooien en niet weten of je ooit nog terugkomt. Hoe is dat?

Je ervaart het in Virtual Reality op de Rode Bank. Zie hoe het leven van Syrische vluchtelingen in Libanon is. Beluister hun verhalen en laat je raken door mensen die niks anders over hebben dan hoop.

Wil je de bank plaatsen op jouw evenement? Neem contact op met redactie@redcross.nl

Vluchteling en vrijwilliger

11 jaar was Ahmed toen hij naar Turkije vluchtte. Nu, vier jaar later, heeft hij nog altijd één grote wens: teruggaan naar de goede oude tijd in Aleppo (Syrië) en weer naar school gaan.

De oorlog gooide Ahmeds leven ondersteboven. Er was amper water en elektriciteit, en het was onmogelijk om nog naar school te gaan. Na een paar jaar vluchtte hij dan ook naar Turkije, waar hij verblijft in de buurt van Ankara.

“Toen ik naar Turkije kwam, was ik vooral heel gelukkig,” zegt Ahmed. “Er werd niet gevochten, er vlogen geen gevechtsvliegtuigen door de lucht en er waren geen oorlogsgeluiden. Maar ik was ook eenzaam en had geen vrienden.”

Taal maakt een wereld van verschil

Daar kwam snel verandering in toen hij vrijwilliger werd bij de Turkse Rode Halve Maan. Hij helpt bij de kinderzone van een centrum dat wordt ondersteund door de EU. “Ik vind het geweldig om tijd met kinderen door te brengen en ze nieuwe dingen te leren. Als het ze dan lukt om iets te tekenen of knippen is dat fantastisch.”

Door het vrijwilligerswerk leerde hij andere Syriërs maar ook Turken kennen. “Ik kan nu zelf ook aardig Turks en dat maakt een wereld van verschil. Ik kan zelf naar de winkel en als er iemand aanklopt kan ik een normaal gesprek voeren.”

“Ik zou het moeilijk vinden om hier weer weg te gaan en zou mijn vrienden en het werk hier echt missen. Maar als de oorlog voorbij is, wil ik het liefst terug naar Syrië. Misschien zou ik zelfs weer naar school kunnen gaan.”