Ontmoet je nieuwe buren tijdens Burendag
23 september 2026

In de coronaperiode ben ik met vervroegd pensioen gegaan. En dan zit je thuis en denk je: ik wil toch wel wat gaan doen. Toen ik op een gegeven moment naar het ziekenhuis hier ging om bloed te geven zag ik iets hangen over dat het Rode Kruis vrijwilligers zocht. Ik heb een afspraak gemaakt met twee collega’s van toen en die hebben mij hier ontvangen voor een kennismakingsgesprek. En ik dacht: ja, dat lijkt me wel wat.
Nee, ik wilde gewoon vrijwilliger worden bij het Rode Kruis. Die jongens vertelden dat ze veel met evenementen deden. Vanuit mijn werk was ik bedrijfshulpverlener en ik wilde dat eigenlijk wel continueren. Zo ben ik er ingerold.
Laatst weer naar Nijmegen geweest, naar De Vierdaagse. Dat was alweer het vierde jaar. Dan ben je de hele week natuurlijk onder de pannen. Je bent gesloopt als je thuis komt! Gelukkig mag ik dan samen met anderen op het start-finishterrein staan, want dat vind ik het leukste plekje om de mensen daar op te vangen die… omvallen. En de Dam tot Damloop en de Marathon van Amsterdam en dat soort evenementen en ook lokale evenementen hier, voetbal…
Later vroeg de toenmalige coördinator me: “Zou je het leuk vinden om af en toe de collega in het magazijn te helpen met het verzorgen van de materialen voor de evenementen en kleding?” Het leek me wel een leuke uitdaging dus ik zei: waarom niet? Ik woon op zeven minuten afstand fietsen van het RK gebouw dus ik kan in geval van nood snel aanwezig zijn. Momenteel doe ik samen met een andere collega het hele logistieke gebeuren binnen Zaanstreek-Waterland.

De onderliggende motivatie is eigenlijk puur omdat ik al heel lang gewoon mensen wil helpen. Ik ben ook niet voor niets mijn hele leven lang al bloed- en plasmadonor. Dat doe ik al vanaf mijn achttiende, geloof ik, ook om mensen te helpen. Ja, ik wil iets meer betekenen voor mijn medemens.
Voldoening, ja. Als je op een evenement bent en er zijn mensen die iets hebben of wat krijgen, kan je die helpen en dat vind ik dan fijn. Achteraf denk je van: leuk, ik heb het goed gedaan.
Ja, dat is meerdere keren gebeurd met de marathon. Dan komt er iemand binnen die gigantisch oververhit of helemaal uitgeput is. Dan ga je dingen doen samen met een andere collega, vaak een verpleegkundige of een arts. Je gaat hem bijvoorbeeld koelen en dan zie je zo’n persoon weer bijkomen. Hij komt binnen dat je zegt van: het is een stuk ‘oud vuil’. En dan zie je zo iemand weer helemaal opknappen en weer gaan reageren…
Ik zou die persoon zonder meer uitnodigen en zeggen: kom eens langs hier op kantoor op een dag dat we er zijn, dan laat ik je zien wat wij doen. En er is natuurlijk ook best wel wat promotiemateriaal hier.
Ik denk dat dat in veel dingen al tot uiting is gekomen: je moet gewoon handelen. Je moet gewoon doen en zorgen dat degene die je behandelt, dat dat goed gaat. En meer kun je gewoon niet doen. Daar zijn we voor, toch?