Vrijwilliger in beeld: Linda Buitenwerf

Het werk van het Rode Kruis is totaal onmogelijk zonder de inspanningen van heel veel vrijwilligers, die enthousiast samenwerken om alle hulpverlening tot een succes te brengen. Wie zijn deze mensen? Wat beweegt hen zich in te zetten voor het Rode Kruis? Vrijwilliger Linda vertelt waarom zij al zo lang vrijwilliger is, wat er in al die jaren veranderd is en waarom zij zich nog steeds met hart en ziel inzet voor het Rode Kruis in Bodegraven.

Vrijwilligerspaspoort

Naam: Linda Buitenwerf
Leeftijd: 52
Woonplaats: Bodegraven
Vrijwilliger: sinds februari 1997
Locatie: Bodegraven-Reeuwijk e.o.
Functies bij het Rode Kruis: Evenementen Eerstehulpverlener, Educatievrijwilliger en Bevolkingszorgvrijwilliger

“Een vriendin vroeg of ik meeging naar een EHBO-les, zodat ze niet alleen hoefde,” vertelt ze met een glimlach. “In het begin dacht ik: na school weer school? Maar na eenpaar lessen begon ik het echt leuk te vinden — en ik ben nooit meer weggegaan.”

Van jeugd-EHBO tot ervaren hulpverlener

Linda begon jong bij de jeugd-EHBO, haalde haar diploma’s A, B en C en stapte daarna over naar de volwassenengroep. Even was ze weg door school en werk, maar op haar 24e keerde ze terug. “Sindsdien ben ik gebleven,” vertelt ze trots. In haar begintijd was het Rode Kruis een bruisende vereniging met grote oefeningen en wedstrijden tussen afdelingen. “We deden EHBO-wedstrijden met teams uit andere dorpen. Er stond een jury bij en er was altijd veel gezelligheid. De bekers die we wonnen, staan hier nog steeds in de kast.”

Een wereld die mee veranderde

Na bijna drie decennia heeft Linda de organisatie flink zien veranderen. “Toen ik begon, zaten we nog in de oude Erasmusschool aan de Kerkstraat,” zegt ze. “Een aantal onderwerpen in de lessen waren heel anders. We leerden mensen wassen in bed, lakens verschonen met iemand erop — dingen die je nu niet meer tegenkomt.”

Ook de materialen veranderden. “De grijze EHBO-tassen maakten plaats voor moderne rugtassen. Verbandmiddelen kregen andere verpakkingen, trauma-zwachtels kwamen erbij. En de lessen zijn veel praktischer geworden.”

Ze lacht: “Vroeger moest je de hele bloedsomloop en anatomie uit je hoofd kennen. Nu gaat het er meer om wat je in de praktijk kunt doen.”

Van jeugdcoördinator tot Bevolkingszorg

Linda deed door de jaren heen van alles. Ze was zeven jaar lang coördinator van de jeugd-EHBO, hielp bij de schoonmaak van de post en draait al sinds haar starten diensten als evenementenhulpverlener én als vrijwilliger bij Bevolkingszorg.

“Bevolkingszorg hoort bij het noodhulpteam. Bij grote calamiteiten of incidenten zorgen wij voor opvang van mensen,” legt ze uit. “We bieden een luisterend oor, vragen wat iemand nodig heeft en zorgen dat ze de juiste hulp krijgen. Soms is dat iets kleins — een dekentje of medicijnen — maar soms is het gewoon er zijn.“

Een aantal inzetten is haar bijgebleven

“Ik was bij de ontruiming van een flat in Alphen aan den Rijn, dat was op Oudjaarsdag. En bij de uitvaart van een jongetje van negen dat bij een bootongeluk omkwam bij de Reeuwijkse Plassen. Dat was heel indrukwekkend, er waren zoveel mensen, ook bekenden uit Bodegraven. Dat vergeet je niet.”

Ook bij de opvang van Oekraïense vluchtelingen hielp ze mee. “In Benthuizen zaten mensen die net waren gevlucht. Met een vertaalapp probeerden we te communiceren. Soms was luisteren genoeg. Je merkt dat dat al heel veel doet.”

De warme kant van hulpverlening

Soms zijn de emoties ook dichterbij. De uitvaart van collega-vrijwilliger Renaldo maakte grote indruk. “De erehaag met alle noodhulpkleding, de dienst, de saamhorigheid — dat vergeet je nooit,” vertelt Linda zichtbaar geraakt. “Bij het Rode Kruis ben je er niet alleen bij feestjes of evenementen, maar ook als het moeilijk is. We staan er voor elkaar, in goede én slechte tijden.”

Altijd te vinden bij evenementen en kinderen

Wie Linda zoekt tijdens evenementen in Bodegraven, hoeft niet lang te zoeken. Ze is steevast aanwezig bij de Najaarsmarkt, Borftlive en natuurlijk haar favoriet: de Vakantiespelen.

“Daar ben ik eigenlijk al sinds mijn jeugd bij,” vertelt ze. “Eerst als deelnemer bij de huttenbouw, later als leiding en nu vanuit het Rode Kruis. Het mooiste vind ik de opening, als al die kinderen zo enthousiast staan te springen. En aan het eind het vuur, als je alle vrijwilligers tevreden ziet staan – dat blijft bijzonder.”

Daarnaast zet ze zich met collega Petra in voor BRAVO, een project waarbij kinderen op speelse manier leren over EHBO en veiligheid. “We geven les, helpen bij oefeningen en proberen kinderen bewust te maken van wat ze kunnen doen om anderen te helpen. Dat vind ik ontzettend leuk om te doen.”

Een team met een hart

“We hebben een ontzettend gezellig team,” vertelt ze. “Er is altijd een goede sfeer. We lachen veel, maar als er iets aan de hand is, staan we direct voor elkaar klaar. We hebben appgroepen om elkaar te steunen en op de hoogte te houden. Het voelt echt als een familie.“

Ze denkt met warmte terug aan haar vriendin Glancy, met wie ze jarenlang optrok. “We deden alles samen. Ze haalde me op als het regende, stond altijd klaar met iets lekkers en had een groot hart. Zo iemand vergeet je niet.”

“Gewoon doen!”

Wat zou Linda zeggen tegen iemand die twijfelt om vrijwilliger te worden? “Gewoon komen kijken,” zegt ze overtuigend. “Blijf even, geef het de tijd. In het begin lijkt het veel theorie, maar daarna wordt het steeds leuker. Je doet het nooit alleen, en geen vraag is gek. Iedereen helpt elkaar.” “Je hoeft niet bijzonder te zijn om te helpen,” voegt ze toe. “Met een beetje tijd en een groot hart kun je al veel betekenen.”

Na 28 jaar is Linda nog niet van plan te stoppen. “Zolang ik het leuk vind en iets kan bijdragen, blijf ik het doen,” zegt ze. “Ik hoop dat we nog lang met deze groep zo kunnen doorgaan — en dat we de mooie evenementen in Bodegraven blijven behouden. Want dat maakt het vrijwilligerswerk hier zo bijzonder.”

Rode Kruis kan ook jouw hulp goed gebruiken! Check de vrijwilligersvacatures die nu open staan!