Serie: Hallo! Ik ben Rode Kruis-vrijwilliger in Oost-Nederland (2)

Het is het internationale jaar van de vrijwilliger. Dat betekent aandacht voor vrijwilligerswerk en dat is belangrijk. Nu is vrijwilligerswerk een breed begrip en heb je vrijwilligers in alle soorten en maten. Ook bij het Rode Kruis en zeker ook in onze regio. De komende tijd maken we kennis met een aantal van onze vrijwilligers. Want wie zijn onze vrijwilligers? Wat drijft hen? Wie zijn ze in hun vrijwilligerswerk en daarbuiten?

In deze aflevering maken we kennis met Maron (19 jaar), student en allround-vrijwilliger.
Maron is op twaalfjarige leeftijd gestart bij het Rode Kruis en is nu actief in vier verschillende vrijwilligersrollen bij het Rode Kruis.

“Vijf minuten hulpverlenen kan een wereld van verschil maken voor iemands toekomst.“

Maron: “Ik heb net mijn opleiding maatschappelijke zorg afgerond. En het lijkt mij heel mooi om de opleiding Verpleegkunde te gaan doen, met als uiteindelijk doel om als ambulanceverpleegkundige te gaan werken. Dat is nog een langdurig traject. Alle ervaring die ik nu bij het Rode Kruis opdoe, is niet alleen tijdens mijn huidige inzet van belang, maar ook in de toekomst. Mijn rugzak raakt al aardig vol met mooie en zinvolle ervaringen.
Ik ben altijd goed voorbereid op zaken en houd graag het overzicht. Maar in mijn werk bij het Rode Kruis moet ik leren improviseren, omdat het nooit echt volgens het boekje verloopt. Juist dat maakt het werk ook zo boeiend!”

Vroeg begonnen

“Ik ben als twaalfjarige bij het Rode Kruis gestart bij de jeugd-EHBO. Ondertussen ben ik inzetbaar als biker, centralist, lid van het Noodhulpteam en als Evenementen-eerstehulpverlener. De jeugdafdeling van het Rode Kruis is overigens nu niet meer actief. Ik ben van de laatste lichting van de jeugdleden van mijn locatie.”

“Mijn eerste inzet als jeugd-EHBO’er was bij het evenement ‘Winter in de Vesting’ in Elburg. Logisch, want ik ben in Elburg opgegroeid. Ik opereer nu voornamelijk vanuit de locatie Noord-West Veluwe, maar ik vind het ook erg leuk om landelijk mooie evenementen eruit te pikken zoals het Leidens Ontzet.”

Buddy

“Het is fijn om een buddy te hebben, met wie je afspreekt om samen een dienst te draaien. Iemand die je goed kent en van wie je weet hoe diegene reageert op onverwachte situaties. Zo heb ik een vrijwilliger uit Haarlem ontmoet, met wie ik me nu samen inschrijf als biker of EHBO’er op evenementen door heel het land. Met deze vrijwilliger ben ik echt bevriend geraakt en we zijn zelfs samen op vakantie geweest op Texel. Het is ook iemand die iets meer van mijn eigen leeftijd is, dat werkt ook wel verbindend. Het Rode Kruiswerk levert je dus ook mooie connecties op.”

Van onwelwording, brandwonden en blaren tot hittestress

“Je komt van alles wel tegen bij de evenementenhulp tijdens de verschillende inzetten. Van een onwelwording op het Bevrijdingsfestival in Zwolle, tot de bekende brandwonden en blaren op evenementen, of hittestress of onderkoeling bij sportevenementen.”

“Als centralist kom ik heel andere dingen tegen. Je bemant dan een soort technische unit met beeldschermen en laptops voor het meldkamersysteem. Zo kun je de hulpverleners virtueel op het scherm volgen op een digitaal kaartsysteem en hulpverleners direct aansturen. Dat doe je met behulp van een portofoonsysteem, zodat er zo snel mogelijk iemand bij een melding kan zijn. Het gebeurt ook wel dat 112 gebeld moet worden. Soms is het rustig en soms zijn er drie aanvragen tegelijkertijd voor een ambulance – het is altijd weer afwachten wat een dienst brengt aan dynamiek. Het kan zo zijn dat vijf minuten hulpverlenen een wereld van verschil kan maken voor iemands toekomst”.

“Vooral de kleine sfeerevenementen vind ik leuk, zoals een open dag op een zorgboerderij, maar ook EHBO-diensten bij de Mobiele Eenheid van de politie tijdens hun oefeningen. Dat is wel ontspannen, er is wat leuks te bekijken zolang er geen ernstige dingen gebeuren. Dan kom je op plekken waar je normaal nooit zou komen.”

Meedoen aan oefeningen

“Ik neem ook regelmatig deel aan (multidisciplinaire) oefeningen van hulpdiensten als slachtoffer/figurant, van Schiermonnikoog tot Barneveld. Daar beeld ik situaties met kleine letsels uit, zodat hulpdiensten samen kunnen trainen hoe ze moeten handelen bij een incident met meerdere slachtoffers. Ook worden er vanuit het Rode Kruis oefeningen georganiseerd, waarbij soms ook politie, brandweer en ambulance worden betrokken. Met het NHT (Noodhulpteam) gaan wij dan ter plaatse om de lichtgewonde slachtoffers te prioriteren en te verzorgen. Door deze oefeningen heb ik een beter beeld gekregen van hoe de hulpdiensten werken. Nu kan ik bijvoorbeeld een snelle en nauwkeurige beschrijving geven van de situatie van een slachtoffer bij de overdracht naar het ambulancepersoneel”.

Tweede natuur

“In privésituaties ga je op een gegeven moment ook je Rode Kruis-ervaring inzetten. Je stopt als je een ongeluk langs de weg ziet. Of je vangt iemand op die een brandend huis uit komt als je er bij toeval in de buurt bent. Dit gebeurde dus echt vlak bij mij in de buurt – de brandweer moest toen nog komen. Je reageert zoals je dat geleerd is; het wordt als het ware een tweede natuur. Je gaat in de regelstand en praktisch handelen, Achteraf ervaar je pas de spanning.
Wat grappig is: je leert tijdens je diensten op een evenement de omgeving te scannen. Maar dat doe je vervolgens dus eigenlijk ongemerkt altijd. Je staat altijd ‘aan’, of je nu op een festivalterrein in functie bent of je bent in je vrije tijd ergens waar veel mensen zijn. Je moet denk ik ook wel uit een bepaald hout gesneden zijn, wil je dit vrijwilligerswerk doen.”