Hulpverlening tussen de hindernissen bij Military Boekelo

Royal Ascot op z’n Twents

Met meer dan 60.000 bezoekers en ruiters uit alle hoeken van de wereld is de Military Boekelo één van de grootste paardensport-evenementen van Nederland. Dat wordt mede mogelijk gemaakt door de hulp van zo’n 1.500 medewerkers en vrijwilligers, waaronder 150 Rode Kruisers.

Freddy, Olaf en Anita zijn als coördinatoren de drijvende krachten achter de inzet van die grote groep Rode Kruis-vrijwilligers. Freddy (58) neemt vooral de algemene zaken voor zijn rekening, zoals het contact met de organisatie van de Military. Olaf (49) is er voor de logistiek en onderhoudt de contacten met de Verbindingsdienst. Anita (55) is er voor alles wat direct met de vrijwilligers te maken heeft: communicatie, het controleren van de certificaten, de portolijsten etc. Anita is allergisch voor paarden en is daarom altijd in de buurt – maar niet op het terrein zelf.

Freddy houdt niet eens van paarden maar vindt het een fantastisch evenement. “De Military zet Twente op de kaart. Er is heel veel hospitality, er is een publieksroute langs het parcours, er zijn enorm veel bedrijven aanwezig, er is muziek, het publiek heeft er plezier in. Het is zien en gezien worden. Ik vergelijk het wel eens met Ascot in Engeland, waar elk jaar in de zomer een speciale week vol races wordt gehouden, genaamd Royal Ascot – bekend van het koninklijke bezoek, de feestelijke kleding en de hoedjes van de dames.”

De Military – al ruim 50 jaar een evenement van formaat

Voordat deze 53^e editie van de Military van start ging op donderdag 9 oktober 2025 waren er eerder in de week al diverse activiteiten waar Rode Kruis-inzetten voor nodig waren, zoals de crossloop ter voorbereiding op de crosscountry, het Noaber-festival, het stalfeest voor de ‘grooms’ (paardenverzorgers), feest voor genodigden en de veterinaire keuring. En rondom de officiële paardendagen vindt altijd de Herfst-Fair plaats.

In de eerste jaren was er nog geen behoefte aan hulpverlening, maar wèl toen het evenement groeide. Vanaf dat moment was het Rode Kruis betrokken, waarbij de crosscountry op zaterdag de grootste inzet is. Daarbij zijn ook veel vrijwilligers uit andere regio’s betrokken. Van noord tot zuid zijn ze erbij, vaak al heel vroeg op pad en nog tot laat in de avond actief. Op de hoofdpost staat al sinds jaar en dag een team uit Rotterdam. En een team uit de Liemers was paraat tijdens de zaterdagavond. De Noodverzorgingsgroep van Regio Oost-Nederland zorgde zaterdag ruim vóór 07.00 uur voor koffie, op een verzamelplaats buiten het terrein. De meeste vrijwilligers komen vaker en kennen elkaar; het is één grote familie.

Zes maanden voorbereiding

Olaf, Freddy en Anita komen al in april voor de eerste keer bij elkaar, bekijken de evaluatiepunten van de voorgaande editie en kijken vooruit naar de komende.

Freddy: “Het gezondheidsplan is de basis voor het evenement. Welke artsen zijn er, wanneer zijn ze er, hoe liggen de verantwoordelijkheden. Het gezondheidsplan is een soort uitgebreide risico-inventarisatie. De hele veiligheidsdriehoek (het overlegorgaan tussen de vertegenwoordigers van politie, Openbaar Ministerie en lokale overheid) is daarbij betrokken.“

Op de zaterdag zijn bijna 100 Rode Kruisers actief. Er zijn 52 vrijwilligers in het veld tijdens de crosscountry – twee per hindernis. De Verbindingsdienst is met zes personen aanwezig en er zijn vijf flexteams actief: hulpverleners die in tweetallen rondlopen over het gehele terrein om hulp te verlenen. Ook kunnen ze waar nodig hindernishulpverleners aflossen. Er rijden twee ‘gators’ (een klein terreinwagentje met laadbak) in het veld, met twee vrijwilligers per gator. Dan nog de hoofdpost met een bezetting van twaalf mensen, die o.a. zorgen voor de hulpverlening op de Herfst-Fair en voor de twee hindernissen op het hoofdterrein tijdens de cross.

Het Rode Kruis is er voor de eerste hulp. Daarnaast zorgt de organisatie van de Military voor een eigen medische dienst (twee gespecialiseerde ziekenhuisteams), er zijn twaalf huisartsen in het veld, er is een zgn. ambu-gator (ambulance met vrijwilliger) en er staan twee ambulances van de reguliere diensten op het terrein.

40 Tassen en 15 AED’s

Olaf en Anita zijn verantwoordelijk voor de ​ materialen. De hulpverleningsmaterialen worden vrijdag opgehaald in het logistiek centrum van het Rode Kruis in Duiven. Per hindernis krijgt iedereen daarnaast een tas met extra benodigdheden mee, zoals een plattegrond, het nummer van de hindernis waar diegene staat en een lunch.  Er is voor het eerst gebruikgemaakt van zogenaamde waypoints, zodat vrijwilligers direct wisten waar ’hun’ hindernis stond en ze er rechtstreeks naar toe konden lopen. Dit jaar zat er ook een kleine blijk van waardering in, een blok chocola, omdat we het ontzettend waarderen dat ze aanwezig waren. 

Olaf: “Ik vind het leuk om samen zo’n groot evenement op poten te zetten, het is ook prima verlopen. We doen het nu een paar jaar samen en het gaat ons steeds gemakkelijker af. Van het maken van de offerte, de voorbereidende vergaderingen, het inpakken van de tassen op vrijdag tot en met het opruimen op zondagmiddag en het afronden van de declaraties in de weken daarna.”

Volgend jaar is er weer een Military:
1 t/m 4 oktober 2026

Wat de Military zo bijzonder maakt daar zijn de drie coördinatoren het wel over eens: het is hét hippische evenement van het oosten en staat bekend als één van de beste en zeker de mooiste van de wereld. Genieten van internationale topsport in het prachtige Twentse landschap, flaneren op de Herfst-Fair, bewonderen, zien en gezien worden. Een week lang staat Boekelo in het teken van de Military. En de crosscountry op zaterdag is volgens hen het hoogtepunt van de week. Niet voor niks kwamen er dit jaar 60.000 bezoekers op zaterdag.

Een terugkerende uitdaging is het vinden van voldoende vrijwilligers. Freddy promoot de Military zoveel mogelijk tijdens andere inzetten, onder het mom van ‘je moet het zien en meegemaakt hebben’. In ieder geval krijgt de ploeg van dit jaar tegelijk met het bedankje een uitnodiging voor volgend jaar.

Tekst: Annemarieke. Foto’s: Lieke.