Toby redt marathonlopers met hitteberoertes: “De ogen zijn wel open, maar er is niemand thuis”
08 mei 2026
Zij vormen het kloppend hart van het Rode Kruis: onze vrijwilligers. Jaar in, jaar uit zetten zij zich in om anderen te helpen, zonder er iets voor terug te verwachten. Op 9 mei ontvingen 20 vrijwilligers een onderscheiding voor hun bijzondere bijdrage en tomeloze inzet.
Het is een speciale dag voor deze 20 vrijwilligers. In voormalig klooster Mariënhof in Amersfoort komen zij uit het hele Koninkrijk der Nederlanden samen om hun onderscheiding in ontvangst te nemen. Dat gebeurt uit handen van de kanselier van het Rode Kruis: prins Pieter-Christiaan van Oranje-Nassau, van Vollenhoven.
‘Zolang ik iets kan betekenen, blijf ik betrokken’
Een van de vrijwilligers die de onderscheiding kregen is Margot van den Berg. Al sinds 1972 zet zij zich in voor het Rode Kruis. “Het was niet zo dat ik dacht: dit vrijwilligerswerk doe ik de rest van mijn leven”, vertelt ze nuchter. “Het is stap voor stap zo gegroeid.”
Ruim vijftig jaar later is Margot nog altijd een vaste kracht bij locatie Noordkop in Den Helder. Ze speelde een belangrijke rol bij verschillende grote noodhulp-operaties, waaronder na het ongeluk met veerboot Herald of Free Enterprise in Zeebrugge, de cafébrand in Volendam en een ernstig incident tijdens een festival in Santpoort.
“We doen het bij Noordkop echt samen”, zegt ze. Medevrijwilligers zijn meer dan collega’s, het is een vriendengroep. Je kunt dit werk alleen goed doen als je oog hebt voor de mensen om je heen. Zolang ik iets kan betekenen, blijf ik betrokken.” Dat typeert haar toewijding.
Rode Kruis-vrijwilliger Margot samen met prins Pieter-Christiaan van Oranje-Nassau, van Vollenhoven.
‘Samen kom je verder dan alleen’
Ook Florian van Hunnik ontvangt een onderscheiding voor zijn inzet. Gedreven door de wens om iets voor anderen te betekenen, is de 38-jarige Florian al 21 jaar actief als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Hij is verpleegkundige bij de Medische dienst en inzetleider medische zorg bij de Marathon van Amsterdam.
Daarnaast is hij hoofd van het calamiteitenhospitaal. In die rol stuurt hij een groot team vrijwilligers aan en is hij verantwoordelijk voor scholing, voorbereiding en nazorg. “Je bereidt je voor op iets waarvan je hoopt dat het nooit gebeurt”, vertelt Florian.
Een ervaring die hem altijd bij zal blijven, is de openstelling van het calamiteitenhospitaal na de tramaanslag in Utrecht in 2019. “Lange tijd wisten we niet of er nog meer daders waren. We konden het gebouw niet uit. Die dreiging en onzekerheid maakten diepe indruk.”
De onderscheiding voelt voor hem wat onwennig. Bescheiden benadrukt hij dat hij het nooit alleen doet: “Samen kom je verder dan alleen.”
Alle drie kregen Florian (links) Margot (midden) en Ronald (rechts) een lintje voor hun inzet.
Het fundament van de organisatie
Naast Florian en Margot krijgen nog 21 andere vrijwilligers een onderscheiding. Vanuit het hele Koninkrijk – van Aruba tot Limburg – zijn de vrijwilligers aanwezig op deze speciale dag. Maar zoals ze zelf al zeggen, doen ze het niet alleen. Al onze duizenden vrijwilligers vormen samen het fundament van onze noodhulporganisatie. Zonder hen bestaat er geen Rode Kruis.
