Rode Kruis: duizenden hulpverleners ingezet in Midden-Oosten 

Het Rode Kruis zet fors meer noodhulp- en zoekteams in, vanwege het geëscaleerde geweld in het Midden-Oosten. Iran schakelde 200 noodhulpteams in voor zoek- en reddingsacties. In Libanon rijden Rode Kruis-ambulances af en aan, en werken zoekteams in het puin. In Israël zijn de medische teams en ambulances eveneens druk.  

Harm Goossens, directeur van het Nederlandse Rode Kruis: “Dit is een vreselijke situatie. Voor veel mensen in de regio was er net wat lucht. Zij maken al deze ellende nu opnieuw mee, raken ontheemd of gewond. Er vallen slachtoffers: burgers, kinderen, en ik vrees voor de veiligheid van hulpverleners. Het Rode Kruis is aanwezig met noodhulp, maar de echte oplossing ligt bij de-escalatie en het naleven van het oorlogsrecht door de strijdende partijen. Want door escalatie komen de levens van miljoenen mensen in gevaar.”  

Syrische collega’s staan weer klaar 

In Iran, Libanon, Israël en andere landen in de omgeving hebben het Rode Kruis en de Rode Halve Maan duizenden hulpverleners klaarstaan. Zij helpen actief, met medische zorg, ambulanceritten en zoekacties. Door het geweld in Libanon moesten al 30.000 mensen hun huis verlaten. Aan de Syrische grens staat de Rode Halve Maan klaar om gevluchte mensen op te vangen en te voorzien van medische hulp, voedsel, drinkwater en onderdak.  

Goossens: “Onze Syrische collega’s staan er opnieuw hulp te bieden, net als in 2024. Ook toen vluchtten velen de grens over. Maar ook in Syrië is het leven nog altijd moeilijk. Er is veel kapot en economisch hebben mensen het zwaar. Telkens weer creëert geweld in de regio onmogelijke omstandigheden, die inwoners met de rug tegen de muur zet.”  

‘Ogen op Gaza’ 

Hoewel de aandacht nu verschuift naar de plekken waar het geweld het hevigst is, moeten we volgens Goossens de mensen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever niet vergeten. Want ook daar is het geweld niet voorbij. “Hulpverlening in Gaza komt helaas maar moeizaam van de grond, want hulpgoederen mogen de grens vaak niet over.”  
 
“We vrezen ook nog altijd voor de toekomst van die andere hulporganisaties, die hun werk in de beide gebieden wellicht moeten staken. Laten we onze ogen daarop gericht houden en blijven aandringen op die noodzakelijke noodhulp waar zoveel mensen van afhankelijk zijn”, besluit Goossens.