Venezuela: een stem onder het puin gaf hulpverleners nieuwe hoop
17 juli 2026
Een maand na de aardbevingen in Venezuela lopen de zoek- en reddingsacties ten einde. Maar voor miljoenen getroffen mensen begint het zwaarste deel nu pas: de wederopbouw van hun leven. Johannes Chinchilla werkt voor het Rode Kruis en reisde vanuit Nederland naar het rampgebied om te helpen. “Zelfs als je eenmaal tussen de verwoeste gebouwen staat is het nog steeds onwerkelijk. Alsof je in een nachtmerrie bent beland.”
Het Nederlandse Rode Kruis heeft inmiddels € 2 miljoen opgehaald voor hulp aan de slachtoffers van de aardbevingen in Venezuela. Gedurende de afgelopen maand zijn de noden voortdurend veranderd. Waar de focus eerst vooral lag op zoek- en reddingsacties en het verzorgen van gewonden, moeten we nu verder naar de toekomst kijken. De verwoesting heeft namelijk de hele maatschappij ontwricht, dat herstel vraagt een lange adem.
Communicatie coördinator bij het internationale Rode Kruis
Collega’s van het Venezolaanse Rode Kruis zetten zich sinds de bevingen onvermoeibaar in om slachtoffers te helpen. En dat terwijl veel van de hulpverleners zelf ook slachtoffer zijn.
Johannes: “Veel van mijn collega’s zijn zelf geraakt. Bij sommigen is hun huis gedeeltelijk of compleet verwoest. Andere collega’s vangen thuis vrienden en familie op die hun woning verloren zijn. Ondanks al het verlies blijft iedereen keihard doorwerken. Niet omdat het van je verwacht wordt, maar omdat het nog moeilijker is om stil te blijven zitten.”
De gevolgen van de ramp zijn niet alleen zichtbaar in het straatbeeld. Ook mentaal dragen veel mensen een zware last mee. Ruim 5.200 mensen kwamen om het leven en duizenden families leven nog altijd in onzekerheid over vermiste geliefden. In de ontwrichte maatschappij vinden mensen weinig houvast.
Johannes licht toe: “Velen zijn ook hun werk, hun routine en hun houvast kwijt. Veel wegen, scholen en winkels in de omgeving zijn ook beschadigd of verwoest, waardoor bepaalde aspecten van het leven stil zijn komen te staan. Want waar begin je, als alles je ontnomen is?”

De herinnering aan de bevingen zelf zorgen voor veel stress en angst. Zo ook bij kinderen. “Ik denk bijvoorbeeld aan een moeder die met haar dochtertje van vijf langskwam, omdat haar kind sindsdien schrikt van elk onverwacht geluid”, vertelt Johannes.
Om mensen te helpen met deze mentale gevolgen van de ramp om te gaan, bieden we psychosociale ondersteuning. “We trainen vrijwilligers in psychologische eerste hulp, zodat zij mensen in hun eigen buurt kunnen ondersteunen”, vertelt Johannes. “Ook organiseren we activiteiten voor kinderen, zodat zij weer even gewoon kind kunnen zijn te midden van alles.”
“Dit is geen hulp die je na een paar maanden kan afronden”, vervolgt Johannes. “Juist die steun voor de langere termijn – verder dan de eerste zes maanden waar de meeste aandacht naartoe gaat – is ontzettend belangrijk.”

Ondanks de grote verwoesting en het verlies, houden de mensen zich staande en hebben ze hoop voor de toekomst. Johannes: “Bij mijn Venezolaanse collega’s zie ik vooral vastberadenheid. Ondanks alles wat ze zelf hebben meegemaakt, blijven ze doorwerken. Ik denk dat dat ook hun manier is om grip te houden op iets waar ze verder geen grip op hebben.”
Ook bij andere mensen die hij spreekt, hoort Johannes de hoop terug: “Een van de mensen die ik sprak, wiens hele buurt was ingestort, zei tegen me: ‘Es una nueva oportunidad que nos regaló la vida’, oftewel: ‘Dit is een nieuwe kans die het leven ons heeft gegeven’. Dat soort veerkracht kom ik vaker tegen dan je zou verwachten.”

Nu de ramp in Venezuela uit het nieuws verdwijnt, mogen we de slachtoffers niet vergeten. Onze hulp is onmisbaar en daarom blijven wij helpen, ook als andere hulporganisaties vertrekken. Met jouw donatie kunnen we gezinnen blijven ondersteunen met schoon drinkwater, psychosociale hulp en tijdelijke huisvesting.
Wil jij onze hulp in Venezuela steunen? Geef via giro 5125 of via de rode knop hieronder.