Een dag bij de Humanitaire Helpdesk: “Mensen komen hier als ze niet meer weten waar ze heen kunnen”
Rode Kruis-vrijwilliger Annelien helpt mensen verder bij de humanitaire hulpdesk
Hulp in Nederland

Een dag bij de Humanitaire Helpdesk: “Mensen komen hier als ze niet meer weten waar ze heen kunnen”

Wie je bent, waar je vandaan komt of wat je hulpvraag ook is: bij de Humanitaire Helpdesk is iedereen welkom. In Rotterdam staat vrijwilliger Annelien klaar om mensen in nood hulp te bieden. “Mensen die hier komen praten vaak heel zacht, uit schaamte dat ze hulp vragen.”

Elke dinsdag en donderdag, van 12.00 tot 16.00 uur, wappert de vlag aan de Mauritsweg 37 in hartje Rotterdam. Dat betekent: de Humanitaire Helpdesk is geopend. “Binnen voelt het een beetje als een huiskamer”, vertelt Annelien Nijland, vrijwilliger bij de Humanitaire Helpdesk van het Rode Kruis. Mensen kunnen hier met hun vraag terecht. Vaak zijn dit vragen over basale dingen, zoals of we kunnen helpen bij het vinden van een slaapplek, of medische hulp.

Praten in veiligheid

Maar elke hulpvraag is welkom. Annelien kijkt dan wat er gedaan kan worden. “Soms is een luisterend oor genoeg. In andere gevallen verwijs ik de persoon door naar andere organisaties of bieden we tijdelijke noodhulp.”

Bij de Humanitaire Helpdesk hoeven mensen zich niet te legitimeren. We helpen op basis van goed vertrouwen en alles wat er besproken wordt is vertrouwelijk. “Mensen komen langs als ze echt niet meer weten waar ze heen kunnen. Iedereen mag binnenkomen om zijn verhaal te doen. Dat klinkt makkelijk, maar in de praktijk blijkt het vaak lastig. Hulp vragen is moeilijk. De mensen die hier komen praten vaak heel zacht, uit schaamte.”

Op zoek naar een structurele oplossing

“De eerste bezoeker vandaag kwam voor een boodschappenkaart”, vertelt Annelien. Deze kaart, waar een geldbedrag op staat, wordt gegeven aan mensen die niet genoeg geld hebben om eten te kopen. “Voordat iemand zo’n kaart krijgt, stel ik altijd de vragen: hoe ziet je situatie eruit? Heb je nog eten, en komt daar binnenkort verandering in? Zo proberen we altijd vooruit te kijken en niet alleen noodhulp te bieden. Uiteindelijk is het fijn als er een structurele oplossing komt.”

Er komen nog meer mensen langs op het inloopspreekuur. Een man uit Oezbekistan loopt het kantoor binnen. Hij spreekt geen Engels of Nederlands. “Ik gebruik vaak een vertaal-app”, vertelt Annelien. “Maar als de vraag complex is, koppel ik de persoon aan iemand die de taal spreekt – in dit geval Russisch – om verder te helpen.”

Soms ook tijd om te lachen

Hoewel mensen die op spreekuur komen vaak in lastige situaties zitten, is het niet alleen maar droevig. Zo komt er iemand met een hulpvraag binnen met koekjes. “Dit soort kleine momenten maken het werk wat lichter.”

En heel soms is er zelfs even een moment dat er wordt gelachen. “Een man kwam in eerste instantie voor iets anders, maar had ook pijn aan zijn teen”, herinnert Annelien zich. “Voor ik het wist trok hij zijn schoen uit, hield hij zijn voet bijna in mijn gezicht en vroeg of ik het wilde zien. Haha!”

Om 16.00 uur wordt de vlag weer naar binnen gehaald. Het spreekuur zit erop. Eén ding is duidelijk: iedereen kan op een bepaald moment hulp nodig hebben. Op meerdere plekken in Nederland – zoals in Almere, Amsterdam en Rotterdam – zijn er Humanitaire Helpdesks van het Rode Kruis waar vrijwilligers zoals Annelien voor je klaar staan.