Luchtdroppings in Gaza? Waarom het niet werkt (en wat wél nodig is) 

We zien opnieuw beelden van vliegtuigen die hulpgoederen droppen boven Gaza. Dit klinkt in eerste instantie als mooi nieuws: meer hulp. Maar dat is het niet. Luchtdroppings zijn gevaarlijk, inefficiënt en bieden slechts mondjesmaat hulp. Wat heeft Gaza wel nodig? Duizenden vrachtwagens levensreddende hulp, elke dag opnieuw. En dat kan, als de grenzen opengaan. 

Luchtdroppings zijn voor hulporganisaties een laatste redmiddel, denk aan een onbereikbaar gebied na een natuurramp. Op zo’n moment kun je niet anders dan hulp via de lucht geven. Maar in Gaza hoeft dat helemaal niet.  

Gaza is geen eiland. De hulp staat klaar, aan de grens. Duizenden vrachtwagens staan er al, gevuld met voedsel, medische hulpmiddelen en andere noodzakelijke goederen. Wat ontbreekt? Toegang.

Waarom luchtdroppings niet werken 

Luchtdroppings kunnen veel minder hulpgoederen binnenbrengen dan vrachtwagens. Eén vliegtuig heeft maar een deel aan boord van van wat één vrachtwagen kan vervoeren. Gaza heeft geen sporadische pakketten uit de lucht nodig, maar een constante stroom van hulpgoederen.

Daarnaast is het simpelweg gevaarlijk. Tijdens recente droppings raakten veel mensen gewond of kwamen zelfs om het leven. Doordat pakketten neerstortten op tentenkampen en er chaos uitbreekt als het pakket eenmaal geland is. Het leidt tot heel riskante situaties.  

Hulp komt zo niet terecht bij de mensen die dit het hardst nodig hebben, maar bij degenen die toevallig op de juiste plek staan. Het is moeilijk om te bepalen waar de luchtdroppings precies landen. Daardoor komt het ook voor dat goederen in de gevechtsgebieden belanden, en ook dit is gevaarlijk.

En dan is er nog het probleem van de inhoud: je kunt geen medische apparatuur, gekoelde vaccins of vers voedsel droppen. Een zwaar ondervoed kind heeft geen blik bonen nodig, maar medische zorg, een infuus en speciale voeding.  

Wat is er wél nodig? 

De oplossing ligt binnen handbereik. Wat nodig is, is volledige en ongehinderde toegang voor humanitaire organisaties, zoals het Rode Kruis. Op 28 juli j.l. mochten er vanuit Egypte ongeveer honderd vrachtwagens met hulpgoederen Gaza in. Hoe mooi dit ook klinkt, het is veel te weinig. En door de onveilige situatie is deze hulp gericht uitdelen onmogelijk. We hebben niet één, niet tien, maar duizenden vrachtwagens nodig. Iedere dag opnieuw.  

Niet alleen moeten de grenzen open, ook moet de infrastructuur binnen Gaza weer functioneren. Er is brandstof nodig om vrachtwagens te laten rijden, veilige routes om hulp te verdelen, en voor hulpverleners om medische zorg te bieden en goederen uit te delen. Veiligheid hierin is dus van groot belang. Anders kunnen wij ons werk niet doen. 

Minder chaos betekent minder wanhoop 

Elke vrachtwagen die Gaza bereikt, betekent minder honger, minder chaos, minder wanhoop. Doordat mensen nu zo’n honger hebben en behoefte aan hulp, wordt de hulp die binnenkomt vaak door mensen zelf gedistribueerd voordat het de plek van bestemming bereikt. Alleen met structurele, betrouwbare toevoer van hulpgoederen kunnen we de situatie stabiliseren. 

Luchtdroppings leiden dus af van de echte oplossing. Ze bieden een schrale troost, terwijl de echte hulp letterlijk binnen handbereik ligt.