Hulp bieden met een kogelvrij vest: op de Westelijke Jordaanoever is het bittere noodzaak 

“Elke dag maakt mijn familie zich weer zorgen om mij.” Ambulancehulpverleners in de Palestijnse gebieden moeten elke dag vrezen voor hun leven. Kogelgaten in de ambulance, kogelwerende vesten aan en herdenkingsfoto’s van omgekomen collega’s aan de muur: deze hulpverleners leven elke dag met de dreiging van geweld. 

Op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook verleent de Palestijnse Rode Halve Maan, zoals het Rode Kruis daar heet, levensreddende medische hulp. Zodra er een melding binnenkomt, rukt het ambulanceteam uit. Maar te vaak worden ze belemmerd in hun werk. Of erger nog, ze worden zelf het doelwit van geweld.

Tijd is leven 

Hulpverlener Abdeljaleel neemt iedere ochtend afscheid van zijn familie voordat hij aan zijn dienst begint. Al jaren werkt hij als ambulancebroeder, maar het wordt steeds moeilijker om goede zorg te bieden. “Het allerbelangrijkste voor ambulanceverpleegkundigen is tijd”, vertelt hij. “Hoe sneller je bij de patiënt bent, hoe groter de kans dat je goed kunt helpen. Maar door alle checkpoints waar we doorheen moeten, komen we steeds later bij de patiënt aan.”

De laatste tijd ziet hij het geweld tegen hulpverleners in de Palestijnse gebieden toenemen. “Tientallen collega’s zijn al gedood terwijl ze aan het werk waren om levens te redden. Ambulances worden beschoten en volledig verwoest.” 

Gedood terwijl hij hulp verleende 

Niet alleen hoort hij de verhalen van anderen, Abdeljaleel is zelf ook in extreem gevaarlijke situaties beland. “Ik werd beschoten toen ik uitrukte om hulp te bieden. Ik werd in mijn hand geraakt. In onze ambulances zie je nog de sporen van het vuurgeweld”, vertelt hij, terwijl hij naar een kogelgat in de ambulance wijst.

“Helaas is een collega van mij ernstiger gewond geraakt. Hij vervoerde een gewonde patiënt naar het ziekenhuis toen er op de ambulance werd geschoten. Hij werd in zijn dijbeen geraakt. Toch reed hij door tot hij de patiënt in veiligheid had gebracht. Helaas heeft mijn collega het niet overleefd. Door de verwondingen van de kogel is hij doodgebloed.”

Blijven doorgaan 

Om hulpverleners te beschermen tijdens hun werkzaamheden, dragen ze kogelwerende vesten. Hoewel ze elke dag hun leven op het spel zetten, denken ze er niet aan om te stoppen. Abdeljaleel: “We moeten doorgaan en mogen de hoop niet verliezen. Want als we dat doen, dan hebben we echt verloren.”

Ook tijdens oorlog gelden regels

Hulpverleners beschieten is tegen de regels van het humanitair oorlogsrecht. Dit zijn regels die door de internationale gemeenschap zijn gemaakt en die gelden tijdens conflict, met als doel onnodig leed te voorkomen. Hierin staat ook dat burgers, hulpverleners en ziekenhuizen beschermd moeten worden tegen geweld.

Het Rode Kruis zet zich wereldwijd in om te zorgen dat het humanitair oorlogsrecht wordt gerespecteerd. Maar dat kunnen we niet alleen. Help ons door onze boodschap te delen, bijvoorbeeld via je socialmediakanalen, en draag bij om aandacht te vragen voor de bescherming van hulpverleners.