Terug naar een land vol onzekerheid: duizenden Afghanen aan de grens in diepe nood 

Elke dag steken duizenden mensen de grens over van Pakistan naar Afghanistan. Niet uit vrije wil, maar omdat ze teruggestuurd worden naar een land waar ze al tientallen jaren niet hebben gewoond. Wat hen in Afghanistan te wachten staat, is schrijnend: armoede, honger en onveiligheid. Vooral vrouwen en kinderen worden hard geraakt. 

Sinds begin 2024 keerden bijna een miljoen Afghanen terug. Alleen al in april 2025 kwamen 145.000 mensen aan bij de grens. De meesten van hen zijn vrouwen en kinderen. Ze komen uitgeput aan, zonder bezittingen, zonder onderdak, zonder zekerheid. 

Bevalling aan de grens 

Tussen deze mensenstroom bevindt liep ook Salima, een 31-jarige moeder van drie kinderen. Toen ook zij terug werd gestuurd naar Afghanistan, was ze hoogzwanger. Op 21 april beviel ze van haar vierde kind. Niet in een ziekenhuis, maar aan de grens van Afghanistan.  

“Ik was lichamelijk uitgeput, had een hoge bloeddruk, en er was niemand met medische kennis om me te helpen,” vertelt ze. “Er waren alleen een paar oudere vrouwen die probeerden me bij te staan. Ik raakte bewusteloos na de bevalling en werd pas vijf uur later wakker. Mijn baby huilde van de honger, maar ik had geen melk. Ik gaf haar zoete thee om haar in leven te houden.” 

Twee dagen later bereikte ze het opvangkamp Takht-e-Pul in Kandahar. Daar kregen zij en haar kinderen eindelijk hulp. “Het team van de Afghaanse Rode Halve Maan bracht ons warme maaltijden, een tent en medische zorg. Mijn dochter werd gevaccineerd. Voor het eerst kon ik even rusten.” 

Hoewel haar dochter nog geen officiële naam heeft, noemt haar vader haar liefdevol “Muhajira” – de migrant. 

Kinderen worden het hardst getroffen 

Voor veel gezinnen is de situatie schrijnend. In geïmproviseerde kampen leven soms wel vier gezinnen samen in één tent. Toegang tot schoon water, voedsel, toiletten en medische zorg is beperkt. 

Homa Nader, die voor het Rode Kruis in Afghanistan werkt, bezocht een van de kampen. Wat ze daar zag, laat haar niet los: “Onze vrijwilligers zien vrouwen en kinderen binnenkomen die totaal uitgedroogd zijn. Kinderen zijn ondervoed en hebben schurft, diarree of luchtweginfecties. We bieden eerste medische hulp, maar dat is bij lange na niet genoeg. De situatie is voor velen levensbedreigend.” 

Kinderen worden het hardst getroffen. Velen zijn hun ouders kwijtgeraakt tijdens de tocht. Ze zijn kwetsbaar voor uitbuiting, ziekte en ondervoeding. 

Onzekere toekomst 

Salima maakt zich grote zorgen over haar toekomst en die van haar kinderen. “Mijn kinderen zijn in Pakistan geboren en hebben geen papieren. Ik weet niet hoe ik hen kan inschrijven op school of waar we moeten wonen. Alles wat we hebben, komt van hulporganisaties.” 

Een noodoproep aan de wereld 

Afghanistan kampt al jaren met natuurrampen, economische neergang en het wegvallen van internationale hulp. Ondanks deze uitdagingen is het Rode Kruis nog steeds aanwezig om hulp te bieden, maar er is meer nodig. 

Daarom doet het Rode Kruis een oproep voor meer hulp. Er is dringend voedsel, water, onderdak en medische hulp nodig. En is behoefte aan duurzame steun, zoals beroepsopleidingen en financiële hulp. Zo kunnen gezinnen hun leven opnieuw opbouwen. 

Salima’s verhaal staat symbool voor duizenden anderen. Een kind geboren tussen grenzen, in een wereld vol onzekerheid. Met maar één houvast: de hulp van mensen die geven om hun medemens. 

Help mee en doneer  

Het Rode Kruis helpt mensen in crises wereldwijd met voedsel, water, onderdak en medische zorg. Ook als de ramp de voorpagina niet haalt. Steun jij onze hulpverlening?